|
Basis 4 - Verschillende verpakkingen
Aangezien de cholesterol als het in chylomicronen verpakt is geen functie heeft, moet het in een ander "jasje" gestoken worden. Voor dat jasje wordt lipoproteïne gebruikt. Lipoproteïne is een eiwit, en is in staat om onoplosbare stoffen te transporteren in het bloed, in dit geval dus cholesterol. De chylomicronen met de cholesterol worden in de lever omgepakt tot VLDL-pakketjes. Dat VLDL is een Engelse afkorting voor "Zeer Lage Dichtheid Lipoproteïne".
Het VLDL wordt getransporteerd naar de alvleesklier, waar de cholesterol alweer een andere verpakking krijgt. Het gaat van VLDL naar IDL, wat een Engelse afkorting is voor "Normale Dichtheid Lipoproteïne". Als dat gebeurd is gaat het hele zaakje weer terug naar de lever. Daar wordt een deel van de cholesterol uitgescheiden in de darmen, via de gal. Voordat het overgebleven cholesterol eindelijk de bloedbaan in gaat wordt het een laatste keer omgepakt.
Hier zijn twee verpakkingen mogelijk: LDL en HDL. LDL staat voor "Lage Dichtheid Lipoproteïne" en HDL staat voor "Hoge Dichtheid Lipoproteïne". LDL en HDL zijn veruit de bekendste verpakkingen. De volgende twee pagina's gaan helemaal over deze twee vormen waarin cholesterol in het bloed voorkomt.
Volgende pagina: LDLc
Vorige pagina: Terug
<
| |
