1-08-1999. Na een warme nacht vertrekken we rond 7.30 uur naar Vorden waar we het Pieterpad weer oppakken voor de etappe naar Doetinchem. We parkeren de auto bij het station en van daaruit wandelen we naar Kasteel Vorden, het officiele startpunt van deel 2(zie foto). Na een kilometer of vijf stoppen we na een leuke route in het buurtschap Linde bij een enigszins verscholen monument. We hebben nog kans gezien gezien een stuk verkeerd te lopen maar een boer bracht ons weer op het juiste spoor.

De route gaat weer verder en na een kilometer of 13 bereiken we Zelhem, een van de laatste esdorpen. De zon brandde er lustig op los en eindelijk kwamen we bij een horecagelegenheid, heerlijk. Onderweg konden we niks verteren, bij een golfclub werden we weggestuurd (verkeerde kleding?) en bij een vakantieoord waar de zondagsrust heerste kwamen we ook van een koude kermis thuis. Na een lekkere pauze in Zelhem hadden we nog acht kilometer voor de boeg naar Doetinchem en ondanks de hitte ging dat zonder problemen.

In Doetinchem wilden we de bus nemen naar Vorden, maar we hadden er niet op gerekend dat de de busremise niet bij het station lag. Dan maar met de trein naar Winterswijk en van daaruit weer naar Vorden, een flinke omweg, maar het is vakantie, dus geen haastwerk. Om 17.45 waren we weer terug op de camping en 10 minuten later lagen we weer in 't Stroombroek waar we lekker konden afkoelen. De spits van een hete wandeldag was er af.

We maken nog kennis met een Pieterpadder die alleen loopt en ons de nodige wandelervaringen vertelt onder andere over zijn tocht naar Santiago de Compostella. Maar de tocht gaat weer verder en we komen vlak langs onze camping. Via het Montferland (Hettenheuvel) en het Bergherbos gaan we richting Hoog-Elten. Dit was een prachtig stuk met holle wegen, glooiingen en prachtige bossen, met mooie beukebomen. We nemen de laatste beklimming naar Hoog-Elten waar we rond half twee arriveren.

De zwaarste beproeving moest echter nog komen. Eerst met de bus naar Emmerich en daarna per bus naar Doetinchem. De hitte sloeg hier ongenadig toe, de rit Emmerich -Doetinchem duurde bijna 1 uur en Guusje werd zelfs onwel. Met de fiets weer terug naar Braamt waar 't Stroombroek weer voor de nodige verkoeling zorgde.

Aan alle luxe komt een einde dus de wandeling ging weer verder, eerst de berg af en daarna langs enkele grenspalen richting Spijk waar we de Rijn ontmoeten. Daarna lopen we langs de Rijn(zie foto), met de onbarmhartige zon boven ons. Het uitzicht is schitterend maar we zijn toch blij als we rond half twaalf in Tolkamer arriveren, het plaatsje waar vroeger tol werd geheven. We zitten lekker onder een parasol en genieten van koele versnaperingen. Het is nu niet meer ver naar Nieuw-Millingen.

Bij het watersportcentrum "de Bijland" nemen we toch maar een frisse duik in het water, ondanks het ontbreken van echte zwemspullen, maar een kniesoor die daar naar kijkt. We halen nog net het veer van half drie naar Nieuw-Millingen en dan zit deze korte maar zeer warme etappe erop. Als we Nieuw-Millingen uitrijden zie ik nog een leuke Bakkerij/lunchroom, dat is dus een mooi startpunt voor de volgende etappe.

Na een onrustige nacht met een muggenjacht, een blaffende hond en een flink onweer zijn we weer vertrokken. De auto staat in Groesbeek en met de bus gaan we via Nijmegen naar Nieuw-Millingen. Een leuke rit door kleine dorpjes en gehuchten zoals Beek, Ooij, Leuth enz. In Nieuw-Millingen nemen we dus eerst koffie en gebak bij de lunchroom die ik al eerder had ontdekt en zoiets is altijd een goede basis om te beginnen aan een wandeling. Het is een rustige route die door Leuth gaat . Daarna gaan we de grens weer over en na het dorpje Zifflich bereiken we het Wylermeer.

We keren we terug naar Nederland en na een steile klim bereiken we de Duivelsberg. Hier hebben we een pauze. Daarna gaat het door bosrijk gebied richting Groesbeek waar we weer een vrije uitkijk hebben. De liefhebbers kunnen hier het Canadees oorlogskerkhof of het Bevrijdingsmuseum 1944 bezoeken. Voor ons eindigt deze etappe bij het Pannenkoekhuis "de Ottenhof" waar we deze wandeldag besluiten.

We schrijven hier ook een stukje in het Pieterpaddagboek waarin Guusje de opmerkelijke tekst "je neemt op je reizen altijd jezelf mee" van een andere Pieterpadder tegenkwam. Een dag eerder had zij dat gevoel ook gehad. Hierna ging het in twee rechte stukken richting Gennep. Onze grootste tegenstander was daarbij de warmte die nog niet van ophouden wist. Met de bus zijn we weer via Nijmegen in Groesbeek beland waar op een terras diverse Palmpjes en een "Dame Blanche" voor Guusje de warmte even op de achtergrond dringen.

De wandeling gaat weer door en in Afferden kunnen we aan de koffie bij het restaurant 'Herenwaard'. Daarna steken we met het veerpont de Maas over waar we weer even in Noord-Brabant vertoeven in de uiterwaarden van de Maas. Hier bepalen de Maasheggen, peceelscheidingen en veekeringen, het landschap. Door dit vlakke gebied bereiken we Vierlingsbeek. Vanwege de busverbinding steken we weer de Maas over en na een bezoekje bij een een neef in Nieuw-Bergen nemen we rond half drie weer de bus naar Gennep.
Morgen is weer een verplaatsingsdag, we gaan dan naar een SVR-camping in Lottum.

We rijden met de auto naar Vierlingsbeek en nadat we nog wat inkopen hebben gedaan bij een supermarkt beginnen we rond half 10 vol goede moed aan de volgende etappeserie. Guusje is niet helemaal fit vanwege een lottumse mug die niet van ophouden wist. De route gaat richting Holthees en herhaaldelijk worden we geattendeerd op café 'het Trefpunt' waar we rond half elf aan de koffie gaan. We bestellen hier ook twee Pieterpad T-shirts . We zijn in Limburg, dus zijn er de nodige kapellen(o.a. de St. Josefkapel en de Willibrorduskapel) te bekijken en ook een kaarsje opsteken hoort daar natuurlijk bij.

Wie schildert onze verrassing als we in de bossen van Geysteren 'Ome Piet' tegen komen, op de fiets. Ome Piet is altijd erg druk met het Pieterpad en omdat hij ook T-shirts heeft kopen we ze maar bij hem. Na allerlei adviezen wandelen we weer verder door het Landgoed Geysteren richting Wanssum. In Wanssum hebben we weer een pauze en bij restaurant Verstraelen gebruiken we de lunch. Daarna gaat het via Meerlo richting Swolgen door een licht glooiend landschap. Het openbaar vervoer is hier weer prima geregeld , met de bus naar Venray en daarna met de trein naar Vierlingsbeek. Dan gaat het weer terug naar 'onze'camping waar we al snel in gesprek komen met de medekampeerders, heel gezellig.

Met stralend weer wandelen we weer verder en we steken met het pontveer de Maas over waar het dorp Velden voor ons ligt. Parallel aan de Maas lopend breekt net voor Venlo, onze woonplaats, weer een flink onweer los. Gelukkig kunnen we schuilen onder het E3-viaduct. Na deze bui komen we al snel bij het kapelletje van Genooi waar we zoals wel vaker een paar kaarsjes branden. Opvallend dat daarna de zon weer de overhand had. We zijn nu echt op bekend gebied en lopend langs de Maas bereiken we het centrum van Venlo. De route gaat dwars door de stad en bij een kennis drinken we in z'n patisserie een lekker kopje koffie. Daarna zijn we snel bij het Station, het eindpunt van deze etappe. Met de bus weer terug naar Swolgen en met de auto rijden we weer terug naar onze camping. Al met al was het ondanks de regen toch weer een mooie wandeldag, een reden dus om de volgende fles wijn open te trekken.