homepage chris karman

Equador - Galapagos eilanden
Een beeldverslag.

Vogels op de
Galapagoseilanden

Het beste voorbeeld van beesten die niet bang zijn voor mensen is deze Galapagos Hawk. Niets schuwer dan een roofvogel. Hier was hij makkelijk te benaderen. (Lange telelenzen zijn op de eilanden overbodig; ik had een 28-200 mm zoomlens.)
De manntjes Fregatebirds (fregatvogel) hebben zo'n 20 minuten nodig om hun keelzakken "op te blazen". Daarmee proberen ze de vrouwtjes te imponeren. Een prachtig gezicht in ieder geval.
Ook vliegend zijn fregatvogels prachtige slanke vogels.
Lijkt een pietsie op onze zwartkopmeeuw, maar heet in het het Engels Swallow-tailed Gull. Het is de enige meeuw die 's nachts zijn voedsel zoekt, waaruit geconcludeerd kan worden dat hij ook grotere ogen heeft.
Op de Galapagoseilanden viel het Darwin op dat de Finches (vinken) zich hadden aangepast aan hun omgeving. Daardoor zijn er, afhankelijk van hun voedsel, 13 soorten. Dit is één van de dertien; ik waag me niet aan een determinatie.
De grootste zeevogel op de eilanden is de Waved Albatros. Zijn spanwijdte kan 240 cm worden.
Bij de bruidsdans tikken de albatrossen met hun snavels tegen elkaar.
Ook de Masked Booby (gemaskerde Jan van Gent) heeft die gewoonte.
Zeeleeuwen met daarachter de Blue-footed Boobies (Jan van Gent met blauwe voeten).
De Brown Pelican (bruine pelikaan) hebben een spanwijdte van 2 meter. In de vlucht schieten ze als een pijl naar beneden in het water en komen dan (meestal) met een vis boven water. Als er op het schip vis schoon gemaakt wordt, zitten zij gegarandeerd te wachten op het afval.
Plotseling zat deze Lava Heron (lava reiger) voor mijn neus. Hij liet zich door mij niet storen in z'n jacht.

Terug naar de startpagina