0  #0  #14 
  Van augustus 1962 tot en met december 1963 heb ik aan de Universiteit van Chicago's Graduate Library School gestudeerd. De Master of Arts degree in 1971 ontvangen voor: A method for the determination of optimum size of collections of children's books in small public libraries in the Netherlands.
De aanleiding om mij, als recensent en kritisch mens, te verdiepen in dit structuur-project is mijn confrontatie met mr Stephen Hawking's vluchtige notitie betreffende astrologie in zijn boek Het Heelal ed. 1988.
1.1  #1 
 Terug  Deze verwijzing is aan Zine#1 toegevoegd in 2001, tijdens het werk aan Zine#8. Zie onder 8.
1.2  #1 
  De Kwantum Theorie, of kwantum mechanica, heeft het begrip van de structuur van materie bevorderd en een theoretische basis verschaft om de structuur van atomen te begrijpen.
1.3  #1 
  Albert Einstein, Mijn theorie; Over de speciale en de algemene relativiteitstheorie (1997).
Hoofdstuk 3, p.16: (sprekend over 'positie' en 'ruimte') "Ik sta bij het raam van een treinwagon die met een constante snelheid beweegt, en laat een steen op de spoorbaan vallen zonder hem snelheid mee te geven. Dan zie ik (de invloed van de luchtweerstand buiten beschouwing latend) de steen rechtlijnig naar beneden vallen. Een voetganger, die vanaf het voetpad de euveldaad mede aanschouwt, ziet de steen volgens een parabolische baan naar de grond vallen."
4.1  #4 
 Terug  George Santayana, The Life of Reason (1906).
Ed. 1998, book I, chapter 10, p.82.
4.2  #4 
  George Santayana (1863-1952, filosoof en dichter) zei over bewustzijn: 'De natuur is zo vriendelijk om er voor te zorgen dat vragen, die een mens niet bij machte is te beantwoorden, eenvoudig niet bij hem opkomen'.
5.1  #8 ,  #22 
  Informatie uit de gegevensbank van de Deutschen Astrologen-Verband
Naar het register van namen
5.2  #2 ,  #5 ,  #8 ,  #12 ,  #15 ,  #18 ,  #25 ,  #28 ,  #32 
  Jan Kampherbeek, Cirkels (ca. 1960).
Naar het register van namen
5.3  #12 ,  #15 ,  #18 ,  #32 
  Informatie uit de Amerikaans-Zwitserse gegevensbank Astro-Databank.
Naar het register van namen
5.4  #18 
  Informatie uit programma Horoscope 2000 van de Ecole Nouvelle d'Astrologie, 1997.
Naar het register van namen
5.5  #32 
  Informatie uit de Franse gegevensbank AstrothŤme.
Naar het register van namen
6.1  #6 
 Terug  Albert Einstein, Mijn theorie; Over de speciale en algemene relativiteitstheorie (1916).
Hoofdstuk 17. De vierdimensionale ruimte van Minkowski.
6.2  #6 
  Robert M. Pirsig, Lila; een onderzoek naar zeden (1991).
6.3  #6 
  Gregory Bateson, Het verbindend patroon (ned.1984).
Hoofdstuk 4, criterium 2.
In zijn boek "De geest in kaart gebracht; de werking van de hersenen voor het eerst gevisualiseerd, diagrammen en begrippen van de geest en zijn labyrinthen" (eng.1981) verwijst Charles Hampden-Turner naar de ideeŽn van deze door hem zeer bewonderde antropoloog.
6.4  #6 
  J.P. Bahlmann en B.A.C. Meesters, De organisatie die nooit bestond (1998).
p. 70.
6.5  #6 
  J.P. Bahlmann en B.A.C. Meesters, De organisatie die nooit bestond (1998).
Hoofdstuk 4, par. 4, p. 77. "Een levend systeem (organisme) is in staat een dynamisch evenwicht (homeostase) te handhaven, doordat het structurele koppelingen tot stand brengt. Hierbij gaat informatie, energie of materie rond in een reeks oorzakelijk verbonden elementen. Hierdoor krijgt elk element een effect op het volgende en koppelt het laatste element terug naar de eerste schakel".
6.6  #6 
 Terug  Andere gevallen van het bewegen van informatie binnen het systeem zijn bijvoorbeeld: het oefenen van spieren, of leren spreken.
6.7  #6 
  Gregory Bateson, Waar engelen zich niet wagen (1990).
Hoofdstuk 10, p.113. "(Bewustzijn is) een speciaal geval van informatieoverdracht binnen het menselijk individu", en "het heeft ook te maken met een verschuiving in logische orden, omdat bewustzijn betekent dat je weet dat je weet".
6.8  #6 
  Mijn voorlopige definitie van bewustzijn: 'Het aandacht schenken aan het zelf als subject en dat gebruiken als basis voor het omgaan met zichzelf en de omgeving als objecten'.
Zie ook de herziene definitie en mijn opmerkingen over dualiteit en over bewustwording.
8  #8 ,  #1 
Alfred North Whitehead, Process and Reality: An Essay in Cosmology (1929).
De filosofie van Whitehead (1861 - 1947, wiskundige, logicus en filosoof) week af van de traditionele filosofie in zijn opvatting van individuele entiteiten als series van ervaring in plaats van als massas van statische substantie. Hij was van mening dat relativiteit zowel sub-atomische deeltjes, sociale groepen als zonnestelsels beschrijft.
9.1  #9 
 Terug  Bij verschillende coŲrdinatenstelsels horen verschillende ervaringen van tijd en van de snelheid van licht. Dat wordt aangeduid met de term 'ruimte-tijd'. Het blijkt dat ruimte en tijd niet onafhankelijk van elkaar zijn, want de tijd werkt voortdurend op ruimte in. We kunnen dat controleren als we bijvoorbeeld een stuk graniet (of een theekopje of een suikerklontje) onder de electronenmicroscoop bekijken: op het kleinst zichtbare niveau zien we beweging.
Men spreekt wel van ruimte-tijdcontinuŁm om te benadrukken dat er geen onderbrekingen zijn. Op twee opeenvolgende momenten zijn verschillen niet merkbaar terwijl er bij meer extreme periodes wel verschil blijkt te zijn. Als we over een bepaald ruimtelijk voorwerp (een kei, een scherf, een klontje, een kleuter) spreken, hebben we het over een tijdsperiode, van breekpunt tot breekpunt, van een beginpunt tot een eindpunt waarin het ding dat bepaalde karakter verloren heeft of tot een nu. Een eindpunt is bijvoorbeeld: wanneer het bewuste stuk graniet uiteen is gevallen, wanneer een bepaald doel zoals daar te liggen en een groot stuk graniet te zijn is opgeheven, wanneer een klontje is opgelost, of wanneer een kleuter schoolkind is geworden.
9.2  #9 
  De plaatjes rechts zijn ingekleurde screendumps van het programma 'Terminator' (Terminat.exe) van Trillium, c. 1987.
10  #10 ,  #14 
 Terug  Louise M. Boerlage, Kinderboeken lezen en kiezen (1964).
Mw. Boerlage's methode werd gebruikt tijdens mijn opleiding tot jeugdbibliothecaris. Ik heb geleerd alle kanten van een boek, met inbegrip van het onuitgesprokene in het verhaal, te analyseren. De recensie moest uiteraard objectief zijn. Om dat te bereiken was het noodzakelijk zorgvuldig aandacht te geven aan de eigen subjectieve reacties als criticus. Deze instelling en ervaring kwamen mij bij mijn zoektocht uitstekend van pas.
12  #12 
  In een recente studie van de gegevens van de volkstelling in Frankrijk is op basis van de geboortedatum de spreiding van de planeten in de tekens geanalyseerd. De geboortetijd is niet betrokken in de studie.
Didier Castille, Population and Zodiac Rhythms. Les cahiers du RAMS. Paris 1999.
15  #15 
  De idee dat de geboorte iets later zou kunnen hebben plaatsgevonden is mij aangereikt door Dirk Wiggerink.
16.1  #16 
 Terug  Er kunnen geen twee identieke individuŽn bestaan op grond van het feit dat twee individuŽn niet dezelfde locatie kunnen innemen op hetzelfde tijdstip. Dit was een aanname van Gottfried Wilhelm Leibniz (1646-1716, filosoof, politicus en mathematicus) die hij neerlegde in zijn Principe van Ononderscheidbaarheid). Hij redeneerde dat als dat wel het geval zou zijn het dan hetzelfde individu betreft. Hij stelde vast dat
- als iets individualiteit of singulariteit heeft het dan ook over unieke coŲrdinaten van plaats en tijd beschikt,
- een stel coŲrdinaten van plaats en tijd maar ťťn gebeurtenis kan weergeven die daarmee uniek is.
A. N. Whitehead, die vertrouwd was met zowel de relativiteitstheorie als de kwantum theorie, baseerde zijn 'filosofie van organisme' op het individuele karakter van een coŲrdinatenstelsel en beschreef de innerlijke en onderlinge relaties van eenmalige gebeurtenissen (actual entities, actual events, actual occasions) als een proces. Ten aanzien van de uniciteit van een coŲrdinatenstelsel van plaats en tijd waren hij, Albert Einstein en Leibniz het eens. Zie ook onder 8.
16.2  #16 ,  #29
 Terug  Antonio R. Damasio, De vergissing van Descartes - Gevoel, verstand en het menselijk brein (1995).
Antonio R. Damasio, Ik voel dus ik ben - Hoe gevoel en lichaam ons bewustzijn vormen (2001).
De neurowetenschapper voert aan dat "De natuur het apparaat van de rationaliteit niet zomaar blijkt te hebben gebouwd bovenop het apparaat van biologische regulatie, maar ook er in en er mee" (p.128 van De vergissing van Descartes) en plaatst subjectiviteit eveneens door het hele lichaam heen.
16.3  #16 
  Alfred North Whitehead, Process and Reality: An Essay in Cosmology (1929).
p.341 'In onze kosmologische constructie blijven we, daarom, achter met de uiteindelijke opposities, vreugde en verdriet, goed en slecht, afscheiding en samengaan - dat wil zeggen, het vele in een -, stroming en duurzaamheid, grootheid en trivialiteit, vrijheid en noodzaak, God en de Wereld. In deze lijst zijn de oppositie-paren dat wat men ervaart in een zekere uiterste directheid van intuÔtie, behalve in het geval van het laatste paar. God en de Wereld introduceert de notie van interpretatie'.
In de laatste opmerking geeft hij mijns inziens aan dat de beide laatste begrippen tot een ander niveau horen dan de andere paren.
16.4  #16 
 Terug  Van 1942 tot 2038 vormen de planeten Pluto en Neptunus, met een korte onderbreking, een uitgaand sextiel aspect. Pluto staat voor het op grote schaal ontwikkelen van transformatie, via vormen van automatisme. Neptunus staat voor het, eveneens op grote schaal, ontwikkelen van persoonlijke vrijheid in eenheid met alles, via vormen van vaagheid, b.v. aanpassing. Pluto ondersteunt in dit type aspect Neptunus actief.
Begonnen in de tekens (kleuren of filters) Leeuw en Maagd, verschuift de combinatie in de loop van de tijd geleidelijk naar de tekens Waterman en Stier. De interpretatie van de relatie tussen beide planeten blijft gelijk, de interpretatie van de planeten in de tekens als functies is uiteraard steeds anders. De Pluto-Neptunus cyclus is begonnen in mei 1892 met een samenstand op de 7e graad van Tweelingen.
16.5  #16 
  Mijn herziene definitie van bewustzijn luidt: 'De angst voor existentiŽle eenzaamheid als eenmalig individu om kunnen zetten in het schenken van subjectieve aandacht aan zowel de vergeten ervaringen als aan de afhankelijkheid van de omgeving, en die beide gebruiken als basis voor het ontwikkelen van het persoonlijk doel in de omgeving'.
Zie ook de voorlopige definitie en mijn opmerkingen over dualiteit en over bewustwording.
18  #18 
 Terug  Binnen het honderd jaar durende uitgaand sextielaspect tussen Pluto en Neptunus (zie boven: 16.4) is er een periode waarin deze beide planeten worden voorafgegaan door Uranus, Saturnus en Jupiter, in deze volgorde. De snelste van deze planeten voert als het ware de vier andere planeten aan. Die steunen, ieder op de eigen manier, zijn streven. Dat is begonnen in mei 2000. In maart 2003 bevonden zij zich successievelijk in de tekens Boogschutter (Pluto), Waterman, Waterman, Tweelingen en Leeuw (Jupiter).
19.1  #19 
  Een soortgelijke gedachtegang wordt gevolgd door natuurkundigen wanneer zij stellen dat het universum uit systemen met onderdelen bestaat.
19.2  #19 
  Een unificatietheorie zou die extremen moeten verbinden. Bijvoorbeeld, de supersymmetrische snarentheorieŽn, of de M-theorie, stellen dat elementaire deeltjes uit een netwerk van entiteiten bestaan die uitgestrekt zijn en fluctueren. Deze entiteiten zijn verbonden met elkaar en zouden tevens de verbinding met een anders gedimensioneerde wereld vormen. Volgens natuurkundigen betekent dualiteit het tegelijkertijd beschouwen van twee zijden, zowel groot als klein, electrisch als magnetisch, oppervlakte als volume, coŲrdinaten als golffuncties, ruimte als tijd. Dualiteit is een kwantum symmetrie (gelijkwaardigheid) en tevens is het een algemeen relativistisch effect omdat het zwaartekracht en de snelheid van het licht omvat.
A.N. Whitehead spreekt over actuele gebeurtenissen, die elementaire deeltjes tot gevolg hebben. Actuele gebeurtenissen, die zich afspelen in het 'extensive continuŁm' en het 'extensive continuŁm' mede constitueren, hebben de hele fenomenaliteit zoals wij die in onze wereld ervaren tot gevolg.
Andere gezichtspunten: Euan Squires, Conscious Mind in the Physical World (1990), Roland OmnŤs, The Interpretation of Quantum Mechanics (1994), Roger Penrose, The Large, the Small and the Human Mind (1997), Stephen Hawking, diverse werken in fraaie commerciŽle presentatie, Christoff Schiller, Motion Mountain (1997-2011), een 'eenvoudige, actuele, levendige en moedige' online inleiding in de natuurkunde.
19.3  #19 
 Terug  Einstein constateerde dit al eerder, zoals ik mij herinner ergens te hebben gelezen.
20.1  #20 
  De directrice was Rie van de Kerkhof, later Mevrouw R. de Bruyn - van de Kerkhof.
20.2  #20 
  Van Jean-Paul Sartre heb ik vroeger 'Huis clos' (1944) gezien en 'La nausťe' (1938) gelezen. Pas nu was het mogelijk om 'L'Ítre et le nťant' (1943) in vertaling te lezen 'Het zijn en het niet' (2003). Ik hoef niet te zeggen dat zijn denken - en dat van Husserl, Hegel en Heidegger waaruit zijn denken is voortgekomen - juist op het gebruik van deze zinsvorm is gebaseerd.  Echter, A.N. Whitehead wijst de onderwerp-gezegde uitdrukking (een filosofisch dogma dat teruggrijpt op Aristoteles' notie van substantie), gebruikt in uitdrukkingen als bijvoorbeeld 'Socrates is sterfelijk' (zie boven: 1.1 en 16.3, p.264) of 'Het gras is groen', af omdat het complexe en diverse betekenissen verbergt. Hij stelt dat deze en andere 'denkgewoontes verworpen moeten worden voor zover het hun invloed op filosofie betreft' en, meer specifiek 'voor zover het de vooronderstelling betreft dat deze vorm een directe belichaming is van de meest ultieme typering van de werkelijkheid'. Op deze manier wordt door hem 'morfologische beschrijving vervangen door beschrijving van dynamisch proces'. Hij legt uit hoe een uitdrukking als 'deze steen is grijs', dank zij Descartes' beroemde ontdekking van de 'subjectivist bias', omgezet kan worden in 'mijn perceptie van deze steen als grijs'.
20.3  #20 
 Terug  Hierin ben ik geholpen door een boek waarin mij een spiegel werd voorgehouden: Thorwald Dethlefsen en RŁdiger Dahlke, De zin van ziekzijn. 6e druk 1989. De oorspronkelijke titel is Krankheit als Weg. 1983.
21.0  #21 
  Het internet biedt mogelijkheden om aan een geschikte geboortekaart te komen. De gegevens die U nodig hebt zijn, behalve de datum en de plaats van de geboorte, de exacte geboortetijd. Voor het geval U een kaart wilt laten maken verwijs ik U naar de volgende sites:
AstroDienst is een Zwitserse site, in een achttal talen w.o. Nederlands, waar u alle geboortegegevens invoert en vervolgens uw tekening met enige toelichting gratis kunt downloaden;
AVN Astrologische Vakvereniging Nederland;
BPA Beroepsvereniging voor Psychologisch Astrologen;
ASAS Astrologische Associatie.
U vindt op deze sites informatie over de diverse specialistische benaderingen van hun leden en bruikbare links.
De geboortetijd wordt in Nederland in het register van de burgerlijke stand geregistreerd maar veelal op het halve uur afgerond, tenzij degene die aangifte doet een precieze tijd aangeeft. Omdat in een tijdspanne van een paar minuten het coŲrdinatenstelsel significant kan verschillen is in geval van twijfel correctie gewenst. Het is mogelijk met behulp van de patronen en de aspecten die functies met de Ascendant hebben een controle uit te voeren. Voorwaarde, ook om de kaart als beschrijving van het proces te kunnen gebruiken, is wel dat een systeem met gelijke verdeling wordt gebruikt.
Op de site van AstroDienst kunt U kiezen voor een 'gelijke huizen' indeling (gebruik 'extended chart selection'), Uw gegevens invoeren, ontdekken wat de Ascendant (het punt van de zodiak dat opkwam op het moment van geboorte) was en waar de overige functies zich daar en toen bevonden.
21.1  #21 
  De omschrijving van het singulariteitsprincipe is gebaseerd op A.N. Whitehead's ideeŽn. Zie ook 19.2 voor zijn interpretatie van QM.
Als mijn formulering onjuist is dan is dat een gevolg van mijn foute interpretatie.
21.2  #21 
 Terug  We wisten al dat mens en ding zichzelf - dat is te zeggen: hun doel - verwezenlijken in een wereld. Alle processen verkeren in een situatie van dualiteit (door natuurkundigen gedefinieerd als twee extremen die tegelijk een onverbrekelijk geheel vormen). Let wel: ik bedoel dus niet de lichaam-geest dualiteit van filosofen en psychologen waarvan o.m. dank zij neurologische onderzoekingen is gebleken dat het een onjuist idee is, maar de binnenwereld - buitenwereld dualiteit van een bestaan (dat innerlijk wordt ervaren als) in uiterst contrast staand met de wereld en tegelijk (innerlijk wordt ervaren als) er een onverbrekelijk geheel mee vormend.
Jean-Paul Sartre ontkent (in 1943) deze interpretatie van individualiteit. Hij koos bewust voor de lichaam-geest dualiteit: '... zoals men het in Einstein's fysica voordelig heeft gevonden om van een gebeurtenis te spreken die wordt opgevat als voorzien van ruimtelijke dimensies en van een temporele dimensie en die haar plaats in een tijdruimte bepaalt; ... dat het verkieslijker blijft ondanks alles de oude dualiteit 'bewustzijn-zijn' te behouden.' 'Het zijn en het niet: Proeve van een fenomenologische ontologie' p.765. Zie boven: 20.2.
21.3  #21 
  De term bewustzijn duidt  - zoals het in dit verband wordt gebruikt - op een resultaat. Ik spreek daarom liever van bewustwording. Bewustwording is een groeiproces en, als bij ieder proces, valt het resultaat, het bereiken van het doel van het proces: bewustzijn, buiten dat proces. Bewustwording heeft te maken met o.a. het werken aan zelfbesturing, wijsheid en vrijheid, en het proces gebruikt diverse andere leerprocessen om het eigen doel te bereiken. Bewustzijn wordt vaak gebruikt als een aanduiding van het punt of het stadium waarin een bewustwordingsproces verkeert.
Zie ook mijn voorlopige en de herziene definitie van bewustzijn.
21.4  #21 
  Als oriŽntatie is de roman van J.M. Coetzee, Disgrace (1999), in Nederlandse vertaling: 'In ongenade' (1999) zeer aan te bevelen.
22.1  #22 
  De keuze van een weinig bekend filosoof uit een groot aanbod van meer bekende en even interessante mensen is een persoonlijke. Santayana gaf mij namelijk een motief om mijn eigen verhalen te gebruiken bij mijn zoektocht. Zie het citaat over herinneren boven de tekst van ZZZine #4 en de noten (4.1 en 4.2) hierboven.
22.2  #22 
  Aangehaald uit het voorwoord van Daniel Cory bij 'The Life of Reason'.
23.1  #23 
 Terug  Dit is een beschrijving van een causale keten ofwel het oorzaak-gevolg mechanisme dat, voor zover ik weet, gebaseerd is op een directe relatie tussen een bepaald aantal factoren. Het impliceert een scheppende macht of een zuiver natuurkundig beginpunt waarna vermoedelijk een 'Big Bang' heeft plaatsgevonden. Als er sprake is van (mede-)verantwoordelijkheid dan ligt die minder bij de mens dan wel bij een almachtige God of bij een nog onvolledige menselijke kennis van de werking van de natuur.
23.2  #23 
  Dit is een beschrijving van een mechanisme van overeenkomst >> samenwerking >> resultaat dat uitgaat van de doelgerichte verwikkeldheid van alles in de wereld. Het vereist eerder een ordenend beginsel dan afhankelijkheid van een scheppende macht of natuurkundig inzicht in de werking van de wereld. Het handhaaft individuele verantwoordelijkheid. De verwikkeldheid van alles maakt ieder proces verantwoordelijk deelnemer aan de ontwikkeling en biedt de mens een opening naar persoonlijke waarden en wezenlijke vrijheid.
24  #24 
  Tekst afkomstig uit het Duitse tijdschrift 'BRIGITTE' nummer 9/2005, dat JŁrgen Neffe's Einstein: Eine Biographie aanhaalt. Eigen vertaling.
24.0  #24 
  Beiden doen eindexamen in 1900, Mileva slaagt niet. 1903 huwelijk, 1914 Mileva vertrekt, 1919 scheiding. In brieven aan Mileva schrijft Albert over 'ons onderzoek' en 'ons werk'. Albert heeft het hele bedrag van de Nobelprijs die hij in 1922 ontving aan Mileva overgedragen.
24.a naar de herziene pagina:  #24 , de pagina voor herziening:  #24 
Direct na voltooiing van deze tekst kreeg ik de informatie dat Albert Einstein autistisch zou zijn geweest, in de milde Asperger-vorm daarvan; zijn tweede zoon zou schizofreen zijn geweest.
Dit vereiste achteraf enige specificatie van de tekst omdat bij een dergelijke conditie duidelijk geen sprake is van opzettelijk negatieve bejegening van mensen maar van onvermogen tot invoelen. Het boek van Mark Haddon 'Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht' (de Fontein, 2003) vond ik als beschrijving van binnenuit van zulk gedrag zeer verhelderend.
Opmerkelijk is dat Maan en Venus in het netwerk van verbindingen relatief geÔsoleerd staan van de overige instrumenten. Dit kan belangrijk zijn bij de bestudering van autisme maar valt buiten deze bespreking van twee assen.
24.1  #24 ,  #33 
 Terug  Imre Kertťsz, De verbannen taal (2005). Bundel essays.
Nobelprijs voor literatuur 2002.
p192. In het essay met dezelfde titel vertelt hij hoe hij de taal in zijn jeugd als drager van leugens heeft ervaren. Hij schrijft: 'In de totalitaire dictaturen van de twintigste eeuw gebeurt er namelijk iets met de mens dat in zijn geschiedenis tot dusver zonder weerga is: de totalitaire taal, of zoals Orwell het noemt, de Newspeak, dringt met behulp van een goed gedoseerde dynamiek van geweld en angst onherroepelijk door in het bewustzijn van de individuele mens en sluit hemzelf daar langzaam buiten; hij heeft dus geen toegang meer tot zijn eigen innerlijk leven. Hij identificeert zich steeds meer met de hem toebedeelde of opgedrongen rol, of die nu bij hem past of niet. Bovendien is de volledige acceptatie van die rol, die functie, zijn enige overlevingskans. Maar op deze wijze wordt ook zijn persoonlijkheid vernietigd, en als hij er werkelijk in slaagt te overleven, zal het waarschijnlijk lang duren eer hij ertoe in staat is - zo hij dat ooit zal zijn - om de geloofwaardige, persoonlijke taal terug te veroveren waarin hij zijn tragedie kan vertellen.'
Het boek van Kertťsz schokte mij diep door de overeenkomst in zijn en mijn problematiek. Toen ik deze regels las kon ik niet verhinderen dat ik 'hem' en 'hij' door 'haar' en 'zij' verving; het is exact het beeld dat ik mij herinner, hoe ik de wereld als een mannenwereld ervoer en erin moest en nog moet functioneren. Het heeft mij dieper inzicht in het man-vrouw probleem verschaft maar, nog belangrijker, opende een nieuw perspectief met een breder en helderder zicht op taal als middel voor communicatie en de rol ervan bij de erkenning van eigen tijd en de ontwikkeling van het bewustzijn.
26  #26 
In J.P. Bahlmann en B.A.C. Meesters, De organisatie die nooit bestond (1998), wordt in hoofdstuk 4, par. 2, p. 71, een toelichting gegeven op zelfverwijzing. Zij halen een voorbeeld aan van de biologen Maturana en Varela: "Als een cel een molecuul opneemt, worden de gevolgen van die interactie niet bepaald door de chemische eigenschappen van de molecuul, maar door de manier waarop de cel die eigenschappen 'beoordeelt' en 'waardeert'. Naar mijn mening bepalen processen inderdaad wat zij behoeven uit hun omgeving maar dat geldt voor beide processen. Ook in dit geval."
26.1  #26 
Een poging om te komen tot een beschrijving, ondernomen door A. N. Whitehead en Bertrand Russell in hun 'Principia Mathematica', was aanleiding tot die vraag. Meer hierover in Douglas R. Hofstadter's GŲdel, Escher, Bach: Een eeuwige gouden band, 1985 en in Euan Squires' Conscious Mind in the Physical World, 1990.
26.x  #26 bijlage
 Terug  Aristoteles' categoriŽn in: Bernard Delfgaauw, Beknopte geschiedenis der wijsbegeerte (1965). p.29 en p.31, en in Bertrand Russell, Geschiedenis van de westerse filosofie (2006). p.227 en p.195.
Immanuel Kant's categoriŽn in zijn De kritiek van de zuivere rede, p.168, en in Bertrand Russell, Geschiedenis van de westerse filosofie, p.737.
Immanuel Kant's oordelen in zijn De kritiek van de zuivere rede, p.161.
Alfred North Whitehead's categoriŽn in zijn Process and Reality, p.341.
Robert M. Pirsig's aspecten van Kwaliteit in zijn Zen en de kunst van het motoronderhoud; een onderzoek naar waarden (1976). p.187.
27.0  #27 
 

 

 

 

 

 Terug 

Volgens zowel de Grote Nederlandse Larousse Encyclopedie als Wikipedia "streeft spel, ook bij dieren, geen onmiddellijk doel na. Functioneel is spel zeer belangrijk voor de ontwikkeling van het lichaam (aanleren methoden, handigheden of manipulatie van voorwerpen) en voor de ontwikkeling van het sociale en sexuele leven. Spel omvat diverse soorten wedstrijden, toneel- en volksspelen, kinder- en dierenspelen, het bespelen van instrumenten, wijzen van doen. Het wordt zowel door kinderen als volwassenen beoefend. Een psychologische theorie zegt dat spel een manier is om aan lichamelijke ontspannings- en bewegingsbehoefte te voldoen. Een andere theorie beweert dat spel in wezen een onbewuste catharsis is, een afreageren van primitieve gedragingen en een streven naar aanpassing aan de niet onmiddellijk verwerkbare complexiteit van het leven. Sommige vormen van spel hebben wel duidelijk omschreven doelen, en als ze gestructureerd zijn met behulp van regels noemen wij het spellen.
De 'game theory' houdt zich bezig met strategiŽn in gedrag. Het is van oorsprong een mathematische economische theorie waarmee ook militaire en management strategiŽn zijn bepaald. Momenteel omvat het eveneens aftakkingen naar de (evolutie)biologie, kunstmatige intelligentie, cybernetica en politiek." Zie ook mijn aantekeningen over de speltheorie hieronder.
De cultuurhistoricus Johan Huizinga gaat in Homo ludens; proeve van een bepaling van het spelelement in de cultuur (1955) uitvoerig in op kunst- en taalaspecten van spel in de geschiedenis. Hij zegt dat hij de psychologische aspecten onbesproken moet laten omdat de psychologie zich van interpretatie onthoudt.
Eric Berne beschrijft in Wat er allemaal speelt (1963), de transactionele analyse, Paul Watzlawic e.a. behandelen in De pragmatische aspecten van de menselijke communicatie (1967, vert. 1970) en in Het kan anders (1973, vert. 1974) de groepentheorie. Verwijzingen naar een algemeen psychologisch kader ontbreken.
27.1  #27 
In Veerkracht - Over het overwinnen van jeugdtrauma's (2002) stelt Boris Cyrulnik dat traumatische ervaringen in een of andere creatieve vorm uiten en delen, bijvoorbeeld toneelspelen, helpt de veerkracht van mensen te herstellen. Het voorkomt een 'tweede klap'. Zijn hypothese over veerkracht houdt in dat een bepaald persoon nodig is om dat proces te starten, om het verlangen op te wekken om de relatie met de wereld te herstellen, eruit te komen. Niet het kind of het individu zou veerkrachtig zijn, maar zijn ontwikkeling en geschiedschrijving binnen een bepaalde cultuur. Cyrulnik ontwikkelt een hulpmiddel rond het begrip veerkracht, maar hij beschikt niet over een psychologisch kader waarin hij het begrip een plaats kan geven.
27.2  #27 
Als ik de structuur die ik aantref in het proces vergelijk met de indelingssystemen waarmee ik als bibliothecaresse ooit heb moeten werken, die alle de door John Dewey ontwikkelde decimale notatie gebruikten, dan valt mij de platheid van dat systeem op. Die twee-dimensionaliteit van de indelingssystemen is waarschijnlijk ook hun probleem dat met de tijd toeneemt. Het denken van de mens is duidelijk net zo min plat als onze hersenen, het kan zich als het ware plaatselijk verdikken.
27.3  #27 
 Terug  Michel Foucault, De woorden en de dingen (vert. 2007). p391-392.
28.1  #28 
Stephen Greenblatt, William en de wereld; hoe Shakespeare Shakespeare werd (2004). Een interessante biografie van de hand van een gerenommeerd wetenschapper. Vanuit de historische context roept hij een levendig beeld op van een mens met enorme opmerkingsgave en een brede en diepgaande mensenkennis.
Germaine Greer vult in De vrouw van Shakespeare (2008) de lacune in de historische achtergrond aan, zij creŽert een beeld met realistische informatie over het maatschappelijke en het gezinsleven in die tijd.
29  #29
Louis-Victor de Broglie heeft in 1924 bewezen dat niet alleen licht zowel uit deeltjes bestaat als een golf is, maar dat ook kwantons, kwantum partikels die uit materie bestaan, dezelfde golfeigenschappen bezitten. Daarover had lange tijd verschil van mening bestaan. Epicurus (341-271 B.C.) had gesteld dat licht bestond uit kleine deeltjes, de natuurkundige Max K.E.L. Planck (1858-1947) beschreef in 1900 straling als afzonderlijke pakketjes materie die hij 'kwanta' noemde en in 1911-1912 bewees Henri Poincarť (1854-1912) dat licht noodzakelijk uit (een stroom van onderscheiden elementaire deeltjes) photons moest bestaan. Christiaan Huygens (1629-1695) had ca. 1678 voorgesteld dat licht een soort golf moest zijn en James Clerk Maxwell toonde in 1864 aan dat het een soort electromagnetische golf is.
29.0  #29
De betekenis van het woord 'context' volgens
- Oxford dictionary: 'the circumstances that form the setting for an event, statement or idea, and in terms of which it can be fully understood'.
- English wikipedia: 'the context of an event, word, paradigm, change or other reality includes the circumstances and conditions which surround it'; and: 'In case studies (psych.), the context of a case is the history and geography that do not form part of the case proper but the understanding of which is nevertheless necessary in order to understand the case'.
- Duitse wikipedia: 'Als Kontext (lateinisch con-textus ĽZusammenhangę, Plural: "Kontexte") wird ein Zusammenhang oder Umfeld beispielsweise eines Wortes oder einer Handlung bezeichnet (contexo = zusammenweben, contextus = verflochten, fortlaufend. Textur, auf deutsch "das Gewebe")'.
29.1  #29
 Terug  Process and Reality, p.91: "Maar de gemeenschap is slechts doelmatig door zijn individuele leden. Bijgevolg kunnen in een gemeenschap de leden alleen bestaan op grond van de regels die de gemeenschap beheersen, en de regels komen alleen tot stand op grond van het analoge karakter van de leden van de gemeenschap. Maar er bestaat geen perfecte capaciteit van ideale ordening waardoor de onbepaalde duur van een gemeenschap wordt verzekerd. Een gemeenschap komt voort uit wanorde, waarbij de 'wanorde' afhankelijk is van het ideaal (de ideale orde) voor die gemeenschap."
29.2  #29
Ludwig von Bertalanffy introduceert in 1940 de algemene systeemtheorie en Norbert Wiener in hetzelfde jaar de cybernetica (stuurkunde), Edward Lorenz signaleert in 1963 wanordelijk gedrag in een stelsel, T.Y. Li en J. Yorke leggen in 1975 de basis voor de chaostheorie, Ilya Prigogine ontvangt in 1977 de Nobelprijs chemie voor de ontdekking van verkwistende stelsels en zelforganisatie.
29.3  #29
Ilya Prigogine, Autobiography (1977) met bibliografie, Nobel Lecture (1977), The Rediscovery of Time lezing (1983), en samen met Isabelle Stengers, Order Out of Chaos (1984) over niet-lineaire systemen.
29.4  #29
Process and Reality (1929) p.72.
29.5  #29
 

 

 

 

 

 Terug 

Een cel, die een samengesteld proces is, bevat in zijn kern een serie chromosomen, de som van alle genen. Samen vormen de genen het genoom of DNA, dat in zijn dubbele helixstructuur informatie bevat over de substantie (mens, geslacht, haarkleur, etc) en over de algemene eigenschappen, de combinatie van algemene potentialiteiten, ervan. Vermoedelijk zijn er minder dan 30.000 genen in het genoom. Het DNA met de genetische codes van het organisme, ontstaan na bevruchting van een eicel, ligt in principe voor het leven vast. Het kan bij leven niet meer wezenlijk veranderen of veranderd worden. Door veelvuldige overdracht zal de code in de loop van de jaren wel enigermate 'degenereren'.
Recent onderzoek toont de aanwezigheid van genen met 'schakelaars' in het menselijk genoom aan. Zogenaamde epigenetische effecten ontstaan doordat de schakelaar van een gen aan of uit kan staan. Deze, nog alleen bij mensen aangetroffen eigenschap, maakt snelle genetische aanpassing aan omstandigheden mogelijk. Het vastleggen van epigenetische informatie (informatie die kan worden overgedragen op een volgende generatie) is bij vrouwen en mannen mogelijk in de verschillende periodes waarin de eierstokken resp. het sperma in aanleg worden gevormd. De gevoeligheid voor zowel omgevings- als innerlijke omstandigheden (toxische stoffen, stress, eetpatronen, e.d.) is voor vrouwelijke geboorten het grootst tijdens de laatste maanden van de zwangerschap van de grootmoeder, voor manlijke is dat tijdens de pubertijd van de vader het geval.
Bij orgaantransplantatie wordt DNA samen met al ontwikkelde eigenschappen overgedragen. Nieuwe eigenaars vertellen van nieuwe behoeftes en daarmee corresponderend gedrag sinds zij belangrijke vreemde organen hebben geÔmplanteerd gekregen (een vrouw bij wie een ander hart en longen waren ingeplant wilde sindsdien bars bezoeken en bier drinken en voelde een vreemde belangstelling voor 'manlijke??' sporten).
Stamcellen zijn cellen die nog geen specifieke functie hebben. In principe zijn ze in staat iedere functie aan te nemen. Het is mij niet bekend maar ik verwacht dat zij toch in hun kern het DNA van hun bron zullen bevatten. Dit zou een aanwijzing kunnen zijn van de overdracht van algemene eigenschap en specifieke functie via onderscheiden wegen.
29.6  #29
Ilya Prigogine's chaostheorie: een systeem is chaotisch of instabiel, het fluctueert. Als we innerlijke tijd en partities gebruiken verliezen we het lokale gezichtspunt van de klassieke mechanica. Instabiliteit leidt er dan toe dat het gezichtspunt niet langer gebonden is aan de actuele plaats maar aan het systeem zelf. De intrinsieke interne tijd verschilt wezenlijk van de gebruikelijke parameter tijd, die we van onze klok, een astronomisch hulpmiddel, aflezen.
29.x  #29 bijlage basiselementen van processen 1: relaties 
Harmonie is, theoretisch gezien, een tamelijk ongrijpbaar element. Dit geldt zowel voor de kleurbalans als voor de samenklank in de muziek (om van het leven maar niet te spreken). Noch exact complementaire kleuren noch de electronisch gegenereerde exacte toonsafstanden, zoals de verdubbeling van een frequentie om het octaaf te genereren, ervaren wij als harmonieus of fraai. Als de combinaties enigermate worden scheefgetrokken kan blijkbaar pas een ons bevredigende harmonie ontstaan.
Misschien hangt harmonie samen met de onmogelijkheid om bepaalde grenzen te bereiken? Omdat ieder proces niet anders kan dan de harmonie in zijn gegeven mogelijkheden te zoeken, en de wereld daar blijkbaar ook nog mee bezig is, is het logisch dat de beste harmonieleer en de knapste kleurenleer niet tot een algemeen geldige oplossing voor harmonie kunnen komen. Laten we doorgaan met spelen (en proberen Max Planck's limieten en Kurt GŲdel's grenzen en niveaus te begrijpen).
30  #30
Susan Pinker, De sekse paradox; mannen, vrouwen en hun kansen op succes, 2008. Zij geeft een genuanceerd overzicht van sekse verschillen en biedt een breed beeld van de menselijke terreinen die ze bestrijken.
30.1  #30
 Terug  Baruch Bento de Spinoza, Tractatus Theologico-politico, hoofdstuk 14. Hij voegt daaraan toe: "het eerste doel van politiek is waarheid".
30.2  #30
Fritjof Capra, De tao van fysica, nederlandse vertaling van de aangevulde editie uit 2005. Hij licht de filosofiŽn toe die zijn ontwikkeld sinds de ontdekkingen van de kwantummechanica en de relativiteitstheorie en verklaart overeenkomsten met zeer oude niet-monotheÔstische  wereldbeschouwingen (niet gebaseerd op antropomorfe godsbeelden). Het begrip bewustzijn heeft, ook hierdoor, voor mij concreet vorm gekregen: het organische geheel (van eenheden van ruimte, tijd en beweging) dat het hele collectieve bewustzijn, tijdgeest, geschiedenis en verwachtingen omvat.
30.3  #30 
De bevolking van Zwitserland heeft recent, na menig referendum hiervoor, eindelijk het stemrecht voor vrouwen goedgekeurd.
30.4  #30 ,  #31 
 

 

 

 

 

 Terug 

Binnen de speltheorie, het raamwerk waarbinnen strategische interactie tussen 'spelers' bestudeerd wordt, wordt tegenwoordig vooral onderzoek gedaan op het gebied van de non-cooperative games, de interacties waarbij tussen de deelnemers geen bindende afspraken kunnen worden gemaakt. Tegenwoordig wordt wel de aanduiding 'gedragseconomie' gebruikt.
De theorie is tijdens WO II ontwikkeld door Oscar Morgenstern en John von Neumann. Zij schreven samen Theory of Games and Economic Behaviour (De speltheorie en economisch gedrag), 1944. De van oorsprong wiskundige theorie van de waarschijnlijkheidsrekening voor sociale processen heeft zich uitgebreid naar andere terreinen zoals biologie, psychologie, politicologie, marketing, krijgskunde, enz. J. F. Nash behandelt in Non-cooperative games, 1950, het 'equilibrium problem' het onderhandelingsevenwicht. Morton D. Davis geeft in zijn Inleiding tot de speltheorie, 1973 (wordt ongewijzigd herdrukt), een niet-wiskundige uitleg.
Zie ook de aantekening over spel, onder #27.0. Enkele aanvullende gezichtspunten:
In zijn artikel The Tragedy of the Commons, Science,162 (1968) behandelt Garrett Hardin een soort sociale valkuil die ontstaat bij een, meestal economisch, conflict tussen individuele belangen en het algemeen belang, bijvoorbeeld over eindige hulpbronnen. Het stelt dat vrije toegang tot en onbeperkte vraag naar dergelijke bronnen maken dat ze structureel gedoemd zijn uiteindelijk te gronde te gaan door uitbuiting.
Verhelderende informatie over methoden van beÔnvloeding van gedrag bieden N. J. Goldstein, S. J. Martin en Robert B. Cialdini in Overtuigingskracht, 50 geheimen van de psychologie van het beÔnvloeden, 2007. Ned. vert. 2008. Zij waarschuwen tegen misbruik ervan in marketing, psychologie, media, e.d.
30.5  #30 
Walter Lippmann, The Public Philosophy, 1954. Hij signaleerde ernstige problemen en voorspelde verder verval en de ineenstorting van het tweede niveau, van de beschaving van de mens die heeft geleerd zichzelf te beheersen. Hij zag uiteindelijk geen andere mogelijkheid dan ons te blijven baseren op de natuurwet, aangevuld met de christelijke moraliteit.
30.6  #30 
Simon Schama, De Amerikaanse toekomst. Een geschiedenis, 2008. Deel 1 p.56 ev. Het Jefferson-Hamilton dispuut, over de rol van de militaire macht.
31  #31 ,  #33 
 

 

 

 

In De eendimensionale mens; studies over de ideologie van de hoog-industriŽle samenleving, 9e druk 1974 (One Dimensional Man; Studies in the Ideology of Advanced Industrial Society, 1964) geeft Herbert Marcuse een onthutsend beeld van de huidige maatschappij. Marcuse behoorde tot de Frankfurter Schule, die al vůůr de Tweede Wereldoorlog de kritische theorie ontwikkelde. Zij wezen op de gevaren voor dehumanisering en maatschappelijke desintegratie door de zelfdestructieve technologische ontwikkeling. De waarden en doeleinden van 'de eendimensionele mens' zijn gericht op aanvaarding van de normen van het totalitaire en repressieve systeem, hij past zijn denken aan het gevestigde denken aan (bijv. iedereen vindt het mooi dus is het mooi). Omdat de Positieve Rede elke kleine hervorming inkapselt en zichzelf ermee versterkt gelooft Marcuse dat de kans op een geleidelijke verbetering niet reŽel is. Zijn denken grijpt, via Hegel's dialectiek, terug op Socrates' dialoog. Behalve van dit structuurdenken vinden we bij Marcuse ook sporen van het procesdenken van Whitehead. De negatieve dialectiek is later verder ontwikkeld, onder meer door JŁrgen Habermas.
Terug  In De rivier van Herakleitos; een eigenzinnige visie op de wijsbegeerte, 2008, geven Etienne Vermeersch en Johan Braeckman een helder beeld van het huidige denken en zijn ontwikkeling. Bovendien verklaren zij de huidige positivistische maatschappij, 'het WTK-bestel', (Wetenschappelijk, Technologisch, Kapitalistisch) en signaleren de filosofische en morele problemen die wij nu kennen.
In zijn recent verschenen boek, Het morele instinct. 2008, waarin filosoof Jan Verplaetse uitgaat van de 'meer moralen benadering' maakt hij onderscheid tussen verschillende morele systemen die een mens ter beschikking staan. Het boek is deels gebaseerd op eigen en door anderen verzamelde onderzoeksgegevens, deels op statistische interpretaties en overzichten uit de gedragseconomie, de vroegere speltheorie. Sommige onderdelen gaan vergezeld van - uiteraard recente - informatie over de betrokken hersengebieden. Het hoofdstuk 'reinigingsmoraal' springt er uit als ordelijk maar tamelijk oppervlakkig, misschien omdat de psychologische achtergronden en samenhang onvoldoende bekend zijn. Ik mis een 'toewijdingsmoraal', naast de 'hechtingsmoraal' maar zonder emotionele binding, en de term 'verdedigingsmoraal'. De genoemde beginselen- of idealenmoralen wijzen eerder op verzamelingen, als de overige groepen al systemen zouden zijn.
32.1  #32 
Mesmeriseren was in de 19e eeuw de gebruikelijke aanduiding voor hypnotiseren. Sigmund Freud bestudeerde in Parijs Franz Anton Mesmer's technieken.
32.2  #32 
Mijn ervaring in Nederland is dat na 1945 niet in de volle breedte is nagedacht over het historisch en mentaal belangrijke probleem van de volksmenner; het is hier nagenoeg onverwerkt gebleven en bijgevolg liggen de fenomenen Hitler, dictatorschap en gestuurd massagedrag nog steeds gevoelig. Voor mensen die naar het verleden willen kijken, naar de geschiedenis van propaganda en economische reclame, naar algemeen menselijke kwetsbaarheid, verwijs ik naar deze informatie op het internet: www.thewave.tk.
32.3  #32 
 Terug  In Het ressentiment in de moraal (1912, nederlandse vertaling 2008) beschrijft de fenomenologisch filosoof Max Scheler het verschijnsel ressentiment. Ik geef een samenvatting en een actualisering:
A. ressentiment wortelt in wrok, haat en giftigheid die uitmonden in 'zelfvergiftiging van de ziel', door wraakzucht die men niet heeft kunnen ontladen,
B. de schuld van tegenslagen en leed wordt niet onderzocht maar gelegd bij anderen,
C. de persoon rechtvaardigt zich, weigert om zelf enige verantwoordelijkheid voor zijn ervaringen (het eigen leven) te dragen,
D. 'ik ben slachtoffer', van de schuldige(n) wordt genoegdoening geŽist,
E. men trekt een ander aan die zo aardig is om de verantwoordelijkheid op zich te nemen, die bereid is zich schuldig te voelen aan diens leed,
F. uiteindelijk vindt altijd 'omkering = omwaardering' plaats: genieten van de kleine dingen in het leven is niet meer mogelijk; de 'ressentiment-mens' leeft van haat en nijd tegen het 'rijke' leven, de geschiedenis en de waarden zijn geperverteerd en er is morele armoe ontstaan,
G. de geschiedenis van ressentiment begint, zegt Scheler, bij het moderne denken. De Verlichting, de social(istisch)e bewegingen en de Franse Revolutie waren uitbarstingen van ressentiment, waren statements die, getuige de latere ontwikkelingen, niet tot een overtuigende oplossing hebben geleid. Vooral op dit punt verschilde hij van mening met Nietzsche.
Naar mijn mening kan ressentiment zich op ieder terrein van het leven waar sterke begeerte een overheersende rol speelt ontwikkelen, bijvoorbeeld vanuit een zucht naar of verslaving aan roem, macht, geld, succes, genot, seks, drugs, sensatie, geweld, liefde, aandacht, handel, wetenschap, beroep, virtuositeit, vaardigheid, status, vrijheid, groter sneller, meer. Als dit inderdaad samengaat met gegeven beperkingen van het proces, als de uitingsmogelijkheden van emoties, als correctie en objectivering onmogelijk zijn, ligt de afwijzing van de eigen morele verantwoordelijkheid voor interpretatie en handelen voor de hand. Dit aspect van de geschiedenis van de Westerse cultuur en beschaving verdient zeker meer aandacht.
33  #33 
 Terug  Deze informatie komt uit Vasili Semjonovitsj Grossman's roman Leven en Lot 1960, Ned. vert. 2008, die op mij een grote indruk heeft gemaakt, vooral door de manier waarop hij mensen beschrijft en karakteriseert. Als journalist was hij getuige van oorlogshandelingen rond Stalingrad, onder meer hoe de tankdivisies de insluiting van het Duitse leger zonder verliezen uitvoerden.
33.0  #33 
Het artikel 'The plot to kill Hitler', deel van een serie artikelen op buchs.netfirms.com/Hitler, geeft een beschrijving van de gebeurtenissen op 20 juli 1944 en de exacte tijd van de ontploffing van de bom. Andere bronnen zijn: www.historylearningsite.co.uk en www.worldwar2database.com.
Bij de correctie van de (foute data in de) diagrammen 2c en 3a heb ik het nieuwe inzicht in de relatie van dialectiek en dynamiek, dat ik gekregen had bij de ontwikkeling van de nummers 36 en 39 van de structuurlijn, toegepast en uitgewerkt.
33.1  #33 
Selma H. Fraiberg, De magische wereld van het kind (2009). De psychoanalitica beschrijft op een praktische en zeer bruikbare manier de belevingswereld van een kind in de beslissende eerste zes levensjaren. Sinds 1966 regelmatig herziene en geactualiseerde uitgave.
33.2  #33 
Jan Storms, Destructieve relaties op de schop; psychopathie herkennen en hanteren (2010).
'Een boek voor moedige mensen' omdat psychopathie naar zijn zeggen bij ongeveer een op de twintig mensen voorkomt hebben velen er weliswaar direct mee te maken maar kijken er liever voor weg. Hij karakteriseert psychopathie als 'een verstoord geweten' dat zich weet voor te doen als normaal of aardig (denk aan Hitler vz Chamberlain of Schuschnigg) en, dank zij het wegkijken, vrij spel heeft. Kinderen in een van een psychopaat afhankelijke situatie worden vaak ook psychopaten.
Ik wil hierbij aantekenen dat wat wij gewoonlijk kwalificeren als ziektes of afwijkingen, in het procesdenken beschouwd worden als leerprocessen; het zijn altijd gegeven combinaties van capaciteiten van een proces, soms in de vorm van een vanuit de omgeving opgelegd of overgenomen gedrag.
33.3  #33 
 Terug  Philipp Blom, De duizelingwekkende jaren; Europa 1900-1914 (2009).
Hedendaagse journalistieke kijk op de versnelling, wetenschap, technologie, media, op de show van grootheid en manlijkheid en kracht en macht, op hebzucht, zoeken en de suggestie van zekerheid, gepresenteerd als typerend voor die periode.
34  #34  in voorbereiding
Jostein Gaarder, De wereld van Sofie. Roman over de geschiedenis van de filosofie (1994). Sofies verden (1991).
Filosofie in een speelse en vergelijkende vorm die de moeilijke ideeŽn zowel zeer speels verklaart als met elkaar verbindt. Het boek onthult een zeer ernstig probleem: zowel wetenschappers als filosofen erkennen dat het algemeen heersende wereldbeeld niet met de werkelijkheid overeenkomt.
[[Bieri, Peter: Het handwerk van de vrijheid; Over de ontdekking van de eigen wil (2006). Das Handwerk der Freiheit; ‹ber die Entdeckung des eigenen Willens (2001). Lang geleden dat ik het heb gelezen: de vrijheid van de wil. Dank zij mijn nieuw denkkader en ontwikkeld wereldbeeld kan ik vrijheid nu wel een plaats geven.]]
[[Philip Zimbardo: Het Lucifer Effect; Hoe gewone mensen zich laten verleiden tot het kwaad (2014) [The Lucifer Effect, 2007 Het SPE: Het Stanford Prison Experiment].]]
[[Kristofer Schipper, Confucius; De gesprekken (2014).]]
[[Martha Nussbaum, Politieke emoties (2014). [ De politiek heeft liefde nodig...]. ]]
35 35patBn.html
36  #36 
Recensies leidden mij naar deze bijzonder interessante en verhelderende boeken en DVDs:
Amanda Gefter, In Einstein's achtertuin (Trespassing on Einstein's Lawn: a Father, a Daughter, The Meaning of Nothing, and the Beginning of Everything) (2014). Een enthousiaste zoektocht naar het "niets", via gŲdeliaanse onvolledigheid, naar Carlo Rovelli's "waarnemer in het ene universum is de waargenomene in het andere universum" (in artikel 'Relational Quantum Mechanics', 1996). Zij toont niet alleen de eenheid van ruimtetijd en kwantumtheorie, zij opent de ervaringswereld, de uniekheid van alledaagse dingen, gedachten en relaties in het universum, voor de wetenschap en vice versa. Deze ideeŽn sluiten correct aan bij Whitehead's procesfilosofie (Process and Reality, 1929) zie hierboven: 8, en de oude astrologische wetenschap.
Andrew Thomas, Hidden in plain sight; The fundamental link between relativity and quantum mechanics (2012). Een zeer begrijpelijk en logisch boekje over universele principes en relativiteit dat mijn ideeŽn t.a.v. het ontbreken van absoluten binnen de structuur van het universum bevestigde.
Neil Shubin, The Universe within; discovering the common history of rocks, planets, and people (2013). Heldere voorbeelden van hoe de geschiedenis van het universum herkenbaar is in het menselijk lichaam.
Dana Mackenzie, Heelal zonder woorden; de wiskundige beschrijving van het universum (2013). Van 1+1=2 (en 1+1=3?), via (dynamische) systemen en constructies die deterministische regels volgen en in chaos ('n natuurlijk proces) kunnen eindigen, tot onvolledigheid en de (falende) wiskundige modellen om te anticiperen op de financiŽle markt.
Marcus P. du Sautoy, The Story of MATHS; wiskunde als fundament van onze beschaving (2011), en The Code & The Music of the Primes; wiskunde als sleutel tot de wereld om ons heen (2011). Vier DVDs met fascinerend materiaal (BBC & Volkskrant).
36.A1  #36 
 Terug  De basisstructuur zelf is wat het is, de invulling van de grondbeginselen is niet meer dan de best mogelijke algemeen menselijke en actueel natuur- of wiskundige interpretatie die ik meen te moeten bieden.
Bij de invulling heb ik dankbaar gebruik gemaakt van Robert D. Doolaard, Golven, planetaire invloeden op de beschaving 600 v. Chr - 200 A.D. (1986).
Bij het corrigeren van de animaties 2c en 3a in #33 van de structuurlijn ontdekte ik dat de samenhang van dynamische en dialectische eigenschappen van wezenlijk belang zijn voor ontwikkeling. G.W.F. Hegel, Immanuel Kant, S.A. Kierkegaard, Charles Darwin en Jostein Gaarder raakten eerder al aan deze kwaliteiten. Door discussies met vrienden heb ik meer inzicht gekregen in deze combinatie van keuze.
36.A2  #36 
In principe is een groeps- of gemeenschapsproces, als ieder proces, steeds aan ontwikkeling onderhevig, b.v. door invloeden van binnen uit of buitenaf, door groei of krimp.
36.2  #36 
Astrologen maken de indruk dat zij onvoldoende inzicht hebben in de eigenheid van alle processen en in de consequenties van het inzicht dat Minkowski, Einstein en Prigogine op het vlak van de individuele ruimtetijd hebben verschaft. Zie hierboven: 6.1 en 29.2, 29.3, 29.6.
In 1998 hebben Ronny Martens, chemisch ingenieur betrokken bij de Belgische organisatie SKEPP, en Tim Trachet, publicist en penningmeester van de Europese raad van sceptische organisaties een (engelstalig) kritisch onderzoek gepubliceerd over de astrologie: Making sense of Astrology. Zij constateren dat alle huizensystemen incorrect zijn. Zij behandelen ook de 'gelijke huizen'-verdeling, het enige systeem waarbij het MC op 90ļ van de Ascendant wordt geplaatst en dus niet langer de tijd aangeeft. De oorzaak van verschillen in tijdsduur van de gelijke huizen wordt door hen niet opgemerkt. Uitvoerig wordt de tijd behandeld, maar ik was verbaasd dat een referentie naar het verschil tussen omgevings- of klokketijd en de unieke ruimtetijd inherent aan elk coŲrdinatenstelsel ontbrak en dat de definitie van Ascendant, 'de oostelijke horizon', niet even grondig werd onderzocht. Voor een chemicus moet dit gÍnant zijn.
Overigens, de 'gelijke huizen'-verdeling is - naar mijn beste weten - de oorspronkelijk vorm van de Babylonische astrologie. Deze ontwikkelaars van de wiskundige beschrijving van tijd en ruimte die wij nu nog dagelijks toepassen, moeten inderdaad op de hoogte zijn geweest van hun eenheid, van 'ruimtetijd'.
36.A5  #36 
 Terug  Resultaat van mijn test van verschillende programmas:
A 1. AstrolDeLuxe, Halloran (meldt: not further than 66į)
   2. Astro, EasyBrothers (meldt: illegal function call)
B 3. Horoscoop II, Astroworld Int. en Easy Disk (Asc = 29į48'41")
   4. Ster / WINSTER, H.J. van Roekel (Asc idem)
   5. Astrolog, Walter Pullen (Asc idem; XDATA.C bevat de bronnen van de routines)
   6. Astrodata, internet (Asc idem)
36.5  #36 
De op 12 domeinen gebaseerde cirkelvormige structuur kan worden uitgebreid. Het vijfvoud ervan levert 60 domeinen op en wordt, in verschillende maten, in de tijdrekening toegepast. In Animatie 3 komen sporen voor van twee- en viervouden (24 en 48 domeinen) in de voorbeelden 5+6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 14 en 15. Sporen van drievouden zijn te vinden in Anim 3.10, 3.13 en 3.16.
37 37thvBn.html
38 38pat3n.html
39  #39 ..
??? David Hand, Het onwaarschijnlijkheidsprincipe; waarom toeval en zeldzame gebeurtenissen iedere dag voorkomen (The Improbability Principle. Why Coincidences, Miracles and Rare Events Happen Every Day) (2014). De wetten die het principe vormen: fundamentele, moeilijke eigenschappen zoals waarschijnlijkheid of kans en binnen de menselijke psychologie, met daarnaast de toevalligheden of zeldzame gebeurtenissen. De kern: Hoe groot is de kans dat ... en 'Sommige wekken bijna het vermoeden dat iets een onzichtbare invloed uitoefent'. Dus: Hoe kunnen we profiteren van de oorzaken die aan zulke toevalligheden ten grondslag liggen, ze in ons voordeel manipuleren?

Deze goede man weet niet dat het hele universum in ontwikkeling = verandering is, of hij maakt in hoofdstuk 2, "Een grillig universum, Profetien" op p. 31 e.v. een bewuste draai. Hij gaat uit van toevalligheden maar mist de fenomenen van de natuurlijke ontwikkeling van de aarde en alles daar omheen waar ook mensen onder vallen, waarbij alles elkaar beÔnvloedt, duidelijk waarneembaar!
Hij zal naar ik hoop toch de enige wetenschapper zijn die dat nog niet weet?
 
39  #39 
Terug  De begrippen esoterie en exoterie zoals zij voorkomen in:
- K. ten Bruggencate Engels woordenboek E-N. (16th ug. Wolters Groningen) : Esoteric(al). esoterisch, allťťn voor de ingewijden, ingewijd, geheim. Exoteric bn exoterisch, begrijpelijk voor oningewijden, openbaar, populair; gewoon; zn oningewijde, buitenstaander; -s, exoterische leer (verhandelingen).
- K. ten Bruggencate / A. Broers Engels woordenboek N-E. (15e dr. Wolters Groningen) : Esoterisch. esoteric (bw.: -ally). Exoterisch. exoteric (bw. -ally).
-Van Dale pocketwoordenboek E-N. (2003) :      .
-Van Dale pocketwoordenboek N-E. (2003) :      .
-Prisma -woordenboeken E-N. (1955) : Esoteric. geheim, vertrouwelijk, voor ingewijden. Exoteric, 1 bn voor oningewijden, populair; 2 zn oningewijde.
-Prisma -woordenboeken N-E. (1955) :      .
-Grote Nederlandse Larousse Encyclopedie, deel 9 van 25. (Scheltens & Giltay19.. tot 19..) Esoterisch. bn. (v.h. Gr. esoteros, verder naar binnen) Voor ingewijden: Het esoterische universiteitsleven.  --Tegengest.: exoterisch.  --Encycl. Filos. De aanhangers van Pythagoraszouden verdeeld zijn geweest in ...: de exoterische en de esoterische. ... Platoon en Aristoteles ... . Esoterisme. o. Een onderdeel van de pythagoresche leer, of die van de kabala en andere, dat niet aan niet-ingewijden mocht worden meegedeeld. Exoterisch. bn. (klemt. te) [v.h. Gr. exoteros, verder naar buiten] Bestemd voor oningewijden, voor het grote publiek. -- Tegengest.: esoterisch. Exoterisme. o. Onderricht van geheime leringen die aan niet-ingewijden mogen worden meegedeeld.
Zie ook: de (engelse) Wikipedia. 
39  #39 
Mach (getal van) of Machgetal, verhouding tussen de snelheid van een voorwerp en de snelheid van het geluid in de atmosfeer. Men spreekt van subsonische en supersonische snelheden als de snelheid minder, resp. meer dan 1 M(ach) bedraagt.
Mach (principe van), principe dat het bestaan van een absolute ruimte en een absolute tijd ontkent. In zijn beschrijving van de beweging gebruikt Newton termen als absolute ruimte en tijd. Volgens het principe van Mach zijn die begrippen zinloos en dienen ze te worden vervangen door beter te definiŽren begrippen. In de traagheidswet zou men bijv. relatief ten opzichte van de vaste sterren moeten invullen in plaats van relatief ten opzichte van de absolute ruimte. Die kritische houding ten opzichte van de mechanica van Newton heeft Einstein gestimuleerd bij het opstellen van de relativiteitstheorie. inf.: de Larousse Encyclopedie.
Op 14-9-2015 is de door Einstein voorspelde rimpeling van ruimte en tijd waargenomen door twee waarnemingsstations in de VS, de detectoren in Washington en Louisiana van het LIGO/Virgo-project waaraan het nederlandse Nikhef deelneemt. 'Een ruimtetijdgolf ontdekt' dank zij gravitatiegolfonderzoek: twee botsende zwarte gaten gaan samen een nieuwe bol vormen.
39  #39 ..
 Terug  Ernst Mach (1838-1916) verklaart in Populšr-wissenschaftliche Vorlesungen (Reihe: Ernst Mach Studienausgabe, Band 4) (2014 xenomoi Verlag) zijn standpunt betreffende de noodzaak dat de wetenschap in brede zin zich verdiept in en hun denkkader uitbreidt tot een geheel waarin ook de levende wezens, de menselijke en dierlijke eigenschappen en toepassingen van en interactie met de natuur worden opgenomen.
39..  #39 ..
Joseph Stiglitz, the Euro (2016)
 
39..  #39 ..
Roger Penrose, Fashion Faith and Fantasy (2016)
 
39..  #39 ..
Keith Devlin, Finding Fibonacci (2017)

Fibonacci en de geschiedenis van het tientallig stelsel. Het was een reactie op ...
Hangt samen met de ontdekking van de boekdrukkunst, de ontwikkeling van de technologie (cardanas), de verdere, vaak gezamenlijke, ontwikkeling van de artsenij en de astrologie (en niet?? de burgerlijke organisatie? = verdeling van gronden).

 

39  #39 ..
40 ... 
41 ... 
 Terug