Een korte geschiedenis
In 1999 merkte ik dat ik eindelijk weer aan lezen toe wilde komen.
Sinds de geboorte van mijn zoon Rik, was dat
er behoorlijk bij ingeschoten. Op Internet kwam ik het verhaal tegen van
een leesclub van The
American Book Centre. De links naar andere leesclubs maakten mij steeds
enthousiaster. Want wat bleek: om lid van een leesclub te worden, hoef
je helemaal geen alleenstaande dame van boven de zestig te zijn. Dat beeld had
ik er namelijk van.
Ik koos voor het lezen van Engelstalige boeken (omdat ik altijd Engels
las) en zocht bij dat idee een groepje vrouwen dat daar ook wel zin in
had. De eerste twee seizoenen zijn er behoorlijk
wat wisselingen geweest, doordat niet iedereen dezelfde verwachtingen had.
Ook bleken nieuwe leden vaak snel weer af te haken, het leek ze dan bijvoorbeeld
toch te veel op huiswerk.
Gelukkig is de club nu alweer een paar jaar nauwelijks van samenstelling gewijzigd.
Momenteel hebben we tien leden: Astrid,
Carola
(ik, zei de gek), Diana, Gerie-Janne, Hennie, Katrien, Maaike, Maria, Monique, Natasja en Selma.
Om nieuwe leden voor te bereiden op onze manier van lezen en bespreken hebben we
onze ideeën op papier gezet. De opzet om alleen Engelstalige auteurs te lezen, hebben we verlaten; we lezen wat ons
leuk/interessant lijkt en waarvan we denken dat we het er wel een avondje
over kunnen hebben.
Naar boven
|