Om een grotere openingshoek te krijgen kan je de foto 'staand' nemen, dan ben je in 12 keer rond, met overlap. Dat gaat bijna niet uit de hand! (het plakprogramma moet dan zoveel corrigeren dat er boven en onder veel afvalt: je panorama is dan nog maar een smal streepje. En het was juist de bedoeling om een grotere openingshoek te krijgen).
Omdat het zoekerschermpje bij helder licht slecht te zien is, is het handig om een gradenverdeling op het statief te hebben. Verdeel dat dan zo dat je zowel 'staand' als 'liggend' kunt werken. 14 of 10 stappen is 360°, met ruime overlap.
De camera meet het licht bij de eerste foto van een panoramaserie en houdt die meting vast bij de andere foto's. Dat is gedaan om geen verschillen in helderheid tussen de foto's te krijgen. Als je nu begint op een donker deel van het panorama dan kunnen lichte delen sterk overbelicht worden. Ik heb 180 graden foto's van Amsterdamse grachten gemaakt: de eerste en de laatste foto zijn dan vaak van een door bomen overschaduwd deel van de kade, het midden is een helder verlichte gevel. Sinds ik dat door heb neem ik als eerste een foto van die gevel, daarna de reeks voor het panorama. Bij het monteren gooi ik meestal die eerste weg, of ik zet hem op de goede plaats in de reeks.
Dingen die bewegen kunnen lastig zijn. Als je een reeks maakt van links naar rechts en er fietst ook iemand van links naar rechts dan heb je de kans dat 'ie midden op elke foto staat. (Fietst 'ie van rechts naar links dan staat 'ie er 1 of 2 keer op. Bij 2x heb je heel wat retouche werk!) Auto's zijn nog erger, vooral rode of gele vrachtauto's.
Wil je een ronddraaiend panorama op de computer maken dan is de resolutie 640x480 al erg veel! (maar een beetje camera kan niet minder...)
Een panorama kan bijvoorbeeld 5000x1000 pixels groot zijn. Je moet een redelijke computer hebben om dat te kunnen bewerken: het ongecomprimeerde plaatje is al 15 Mb. Vooral veel geheugen (bijvoorbeeld 256 Mb) is belangrijk, kloksnelheid helpt ook.
Je kunt ook bolvormige panorama's maken. Een keer rond is 360 graden, van recht vooruit tot loodrecht boven je is 90 graden, en naar onderen ook nog eens 90 graden: totaal dus 360x180 graden. Na een rondje in het horizontale vlak moet je nog een aantal rondjes daarboven en daaronder maken. De meeste camera's hebben hier geen hulpmiddel voor, probeer dus even hoeveel je de statiefkop naar boven of beneden moet kantelen om voldoende overlap te krijgen. Zelfs als er erg veel blauwe lucht is, is het gemakkelijker om die maar allemaal te fotograferen. Onder je is lastig: je krijgt je statief er op. Dat zul je moeten retoucheren! (niet moeilijk met wat ervaring.) Heel belangrijk is systematisch te werken, de ingebouwde camerafoefjes schieten nu tekort.
Mijn panorama's