Heilige Anna

Anna wordt genoemd in een apocrief (niet canoniek erkend) bijbelgeschrift uit de tweede eeuw na Christus, het proto-evangelie van Jacobus. (Dit evangelie wordt door de kerk niet officieel erkend en is daarom ook niet in de bijbel opgenomen.) Anna, de echtgenote van Joachim, wordt daarin als de moeder van Maria betiteld. Historische details zijn er echter over haar niet bekend. Omdat zij haar kind pas op latere leeftijd zou hebben gekregen werd zij patrones van onvruchtbare en zwangere vrouwen. Zij wordt in Bretagne (Fr .) door de schippers als patroonheilige aangeroepen.  Anna komt van de joodse naam Hanna, dat ontferming betekent.

Sinds de zesde eeuw wordt zij in het Oosten vereerd, haar feestdag is daar op 25 juli. Bij ons in het Westen wordt zij sinds de 7^e eeuw vereerd. Omdat wij op 25 juli Jacobus vieren, is haar feestdag hier vastgesteld op 26 juli (in 1584).

Vele beroepen, vooral in Vlaanderen, kozen haar als patrones: mijnwerkers, meubelmakers, houtdraaiers, kleermakers en borduursters.
Zoals bekend is de heilige Anna pas op zeer hoge leeftijd moeder geworden van Maria. Hierom is zij de voorspraak geworden voor onvruchtbaren en voor vrouwen in verwachting.

Anna te drieën is ontstaan in de 14^e eeuw. De kunstenaars wilden hiermee tot uitdrukking brengen de leer van de onbevlekte ontvangenis van Maria, die toen vastere vormen kreeg. Maar de volksdevotie concentreerde zich op de H. Anna, de moeder van Maria en Jezus' grootmoeder.