|
-
De Jacobsschelp is het symbool bij uitstek geworden
van de pelgrimage naar Santiago. Elke fietser en voetganger op de
camino draagt dit symbool aan de rugzak of aan de fietstas. De herkomst
is onbekend. Een oud verhaal vertelt over een vrome ridder die te
water ging om het lichaam van Jacobus te begroeten. Hij zonk maar
kwam bedekt met schelpen weer boven. Zo draagt nu de pelgrim zijn
schelp: vertrouwvol op weg, alle obstakels overwinnend, Jacobus tegemoet,
en herkenbaar als pelgrim die - als het er op aankomt - altijd door
de plaatselijke bevolking wordt geholpen.
|
|
- Bij aanvang van de tocht vraagt de pelgrim een 'credencial' aan, dit
is een geautoriseerd pelgrimspaspoort dat onderweg in de kathedralen
en - eenmaal in Spanje - in refugio's van een stempel wordt voorzien.
Het verschaft toegang tot de refugio's en in Santiago krijgt de pelgrim
na onderzoek van zijn credencial het 'compostela', als bewijs van de
ondernomen pelgrimage, op eigen kracht, d.w.z. te voet, per fiets of
per paard.
|
 |
- Veel pelgrims leggen een eenvoudige kruisje van takken of van gras
op de Ibanetapas bij Ronceval
- Langs de pelgrimsgraven en monumenten ter herdenking van omgekomen
pelgrims worden pieteitsvol kleine steentjes neergelegd. Men ziet dit
ook op de richels van kruisen langs de camino. 'Zeg het met bloemen'
is hier geworden tot 'zeg het met steentjes'. Een kaarsje
opsteken wordt : een steentje aanleggen.
- Dit zie je ook bij het Cruz de Ferro, op de gure pas even voorbij
Rabanal. Sinds eeuwen werpt hier elke pelgrim zijn meestal van huis
meegebracht steentje op de metershoge berg stenen aan de voet van het
kruis. Uit dankbaarheid over het bereiken van de pas, als teken van
hoop nu ook het laatste deel aan te kunnen, als deel van de eeuwenoude
keten, als symbool te breken met oude gewoontes...
|
