Carole (2 oktober 2006)
Fantastische dagen gehad! Zondag al vroeg (06:00 uur) vertrokken naar Frankrijk. Want we willen ook nog even kijken naar de wedstrijden die er op zondag gereden worden.
We zijn: Kees, Peter, Daniël, Gerard, Gerrit, Wim, Jeffrey en zijn vader en ik zei de gek. Bij het AC restaurant Noordeloos pikken we Kees (en de rest) op en rijden we daarna richting Parijs Nord II Circuit Carole.
Mijn Garmin routeplanner brengt ons precies voor de deur… Erg handig ding.
De auto’s en motoren geparkeerd en kijken naar de wedstrijden. Die waren behoorlijk spectaculair. Vooral de Supermotardklasse was een genot om naar te kijken. Wat reden die mannen hard. Geen centimeter werd cadeau gegeven. Ook de 600cc klasse was spannend om naar te kijken. Dus geen spijt gehad om zo vroeg te vertrekken.
Daarna moesten we naar het hotel. Gerard (Daalhuizen) had voor ons allemaal gereserveerd. Het was nog wel even zoeken voordat we het gevonden hadden maar uiteindelijk iedereen aangekomen. Even later komt ook Marc en John aan. Zij hebben nog wat slecht weer onderweg gehad. Wij hebben het grotendeels droog gered. Gelukkig kunnen we de bussen en de aanhangers met motoren in de parkeergarage zetten. Dan staan ze niet zo in het zicht. Verder zijn het wel erg kleine kamertjes. Maar goed. We hoeven er ook alleen maar te slapen.
Voor we dat gaan doen eerst nog even wat drinken en daarna eten. De ober is een beetje overspannen… Gerrit vroeg om patat friet maar moet het nu nog krijgen. Maar het eten was goed. En dan snurken (en dat kun je wel aan Wim (dJ) en Marc (M) overlaten). Maar ik ben lekker moe dus ik heb er niet veel last van.
Volgende ochtend weer om 06:00 uur op. Half zeven ontbijt en om 08:00 uur op het circuit Carole. Motoren afladen, tent opzetten, inschrijven, warmdraaien, rijderbriefing en dan om 9 uur gaat Marc voor het eerst de baan op. Het weer is een beetje dreigend. Donkere wolken boven het circuit maar het is droog. We hopen allemaal dat het niet gaat regenen. 
Ik mag om 09:45 uur de baan op. Het is best een lastig baantje. Maar wel mooi. Vooral de slingers in het midden van het circuit vind ik een uitdaging om door heen te rijden.
Maar de baan is nog erg vochtig en met de Supercorsa’s nog te koud om hard te kunnen rijden.
Sessie 2 gaat al weer wat beter en sessie 3 nog weer een beetje beter. Daarna gaat het regenen. Jammer. We hadden gehoopt dat het droog zou blijven.
Door de regen besluit ik maar een sessie over te slaan. Ook Kees laat een sessie lopen. We hopen allemaal dat het over waait maar dat is vergeefse hoop. Het blijft gewoon regenen.
Marc heeft om zijn nieuw gescoorde wielen gelijk al regenbanden laten zetten. Alleen hij mist de rubbers van het tandwiel in de naaf. Ook de schijven moeten van het voorwiel moeten overgezet worden. Na deze sleutelactie kan hij weer de baan op.
Hij merkt dat het goed gaat en het vertrouwen groeit. Elke keer gaat het merkbaar en ook zichtbaar beter. De een na de ander gaat hij voorbij. Na zijn sessie komt hij breed lachend bij ons terug. Gaat hartstikke goed. Hij stelt voor dat ik ook nog even op zijn motor een sessie doe. Dat laat ik mij geen 2 keer zeggen. En inderdaad, het ding stuurt hartstikke goed in de regen. Ik merk wel dat hij veel langer gegeard is dan mijn eigen motor. Maar met de regen is dat eerder een voordeel dan een nadeel. En ook bij mij groeit het vertrouwen en ga ik telkens sneller rond.
Jeffrey rijdt ook lekker zijn rondjes. Zijn CBR600 loopt ontzettend hard! Zo heeft iedereen plezier in het rijden.
Ook Gerrit is "lekker" onderweg... Strak sturend gaat ook hij telkens beter over het toch nog steeds gladde circuit.
Daniël en Peter wisselen na elke sessie van motor. De Aprilia’s doen het hartstikke goed. Alleen toch jammer dat het regent. Aan het einde van de dag gaat John onderuit het rechte stuk opkomend. Ik zie ‘m nog net glijden. Gelukkig alleen een beetje beurs en ook de motor is er goed afgekomen. Wat lichte glijschade en iets verbogen voetsteun en schakelpedaal.
De sessie wordt afgevlagd. Peter en ik zijn net voorbij start-finish en mogen het rondje nog even afmaken. In een van de laatste sessie’s komt Gerard ook nog ten val. Aan het eind van het rechte stuk (220km plus) remt hij de Yamaha R1 onderuit. Een harde klap en een schurend geluid overstemt alle herrie op het rennerskwartier. Iedereen kijkt reikhalzend uit naar de glijpartij van Gerard. Later verteld hij: “ik zat maar te denken… breed houden… NIET rollen…” en het duurde lang dat glijden. Aan het einde van het rechte stuk gaan motor en Gerard de grintbak in. De motor een keer over de kop en Gerard ook. Maar gelukkig is de snelheid er een beetje uit. Gerard komt er goed vanaf. De ambulance komt toch de baan op maar gelukkig staat Gerard gewoon naast zijn motor. Peter en Daniël rijden de R1 weer terug naar de tent. Ziet er niet uit… Maar als we langzaam de stukken er af pellen valt de “echte” schade eigenlijk wel mee. De slijtblokken hebben hun werk goed gedaan.
Daniël gaat weer de baan op met de Aprilia. Hij is niet meer te stoppen. Het bevalt ‘m wel heel erg goed op die Aprilia’s. Ook Marc kan er nog steeds geen genoeg van krijgen.
Leuk om te zien dat Marc nu ook het vertrouwen krijgt om het geleerde in de praktijk te brengen.
Kees staat ons elke keer weer met raad en daad bij. Zowel over slimme dingen bij het sleutelen als bij de techniek te gebruiken op het circuit. Kees weet altijd raad. Geweldig om die vent er bij te hebben! Zijn Mille krijgt ook goed de sporen. Mooi gezicht om te zien hoe hij door de chicane heen laveert.
Dan om 18:00 uur is het afgelopen. We ruimen allemaal de spullen op, laden de motoren weer in de bus en/of op de aanhanger. Iedereen heeft een voldaan gevoel alhoewel dat van Gerard en John toch wel een beetje minder zal zijn geweest. Jammer, maar gelukkig geen letsel. Dat is altijd veel vervelender.
Maar iedereen is het er over eens dat het een geweldige dag is geweest.
