Circuitdag Folembray 11 september 2006
Zondag 10 september 2006
Willem staat om kwart voor elf voor de deur. De avond er voor heb ik alle spullen bij elkaar geraapt. Het is elke keer weer een hele verhuizing. Ik verbaas me weer over de enorme stapel “zooi” die weer mee moet. Het lijkt wel alsof het elke keer meer is.
Gelijk begonnen met de spullen in de Golf te sjouwen. Ligt gelijk behoorlijk vol. Hopelijk kan het allemaal wel in Marc zijn auto. We zien wel…
Thuis vrouw en kinderen gekust en Wim en ik gaan op weg naar Marc. Als we daar aankomen is hij al druk bezig de auto vol te gooien met zijn spullen. Zijn circuitmotor hangt er al achter. Kees neemt mijn motor mee op de aanhanger. Na wat passen en meten zit alles in Marc zijn X5. Dat wordt een luxe reis. Nog snel even een kopje koffie gedronken met Ada en Jerry. Dan vertrekken we richting Noorderloos waar we hebben afgesproken met de rest van de Folembray gangers. Als we er net staan komt Jeffrey aan met vriendin Tamara. Jeffrey gaat de Aprilia RSV Mille Erre testen van Martin. Kijken of hij er volgend seizoen met een Aprilia wil gaan rijden.
We hebben Jeffrey en Tamara nog nooit gezien maar het is gelijk al gezellig. Even later komt Kees aan met Daniel en Gerrit. Daniel gaat ook een RSV Mille testen van Kees en Gerrit rijdt mee op zijn eigen RSV Mille.
Na het gebruikelijke handjes schudden vertrekken we richting Folembray. Kees heeft voor het eerst EVA mee (Even Verderop Afslaan). Alleen is Kees een beetje eigenwijs en negeert hij de aanwijzingen van EVA en mist gelijk de afslag naar de A26 richt St. Quetin… Mmmmmmm… Eigenwijs “Nee, maar ik dacht dat ik hier altijd nog rechtdoor reed zegt Kees…” (eigenwijs dus…). Wij maken gelijk nog even noodreparatie. Het spatbord rechts is losgetrild. Met een grote plaat en wat ijzerdraad wordt e.e.a. weer bevestigd. Als we in Folembray aankomen loopt het circuit net leeg met publiek. Er zijn net races geweest. We vragen even waar we de tent kunnen opzetten waarin we die nacht gaan slapen (7 mannen… dat wordt vast een bijzondere ervaring). We zetten de tent in 5 minuten op met zijn allen. Prachtig ding. We leggen onze spullen er in en gaan dan naar het hotel waar de rest van de Apriliadeelnemers slaapt. Daar hebben we afgesproken met Jan Racing die geregeld heeft dat wij daar kunnen eten en de volgende dag ook kunnen ontbijten. Top Jan! Het was weer goed verzorgd. Met zijn allen eerst nog even gezellig op het terras gezeten en daarna naar binnen om te eten. Het is weer een gezellige boel. Tegen een uur of elf gaan we weer naar het circuit om daar te gaan slapen. Na de gebruikelijke ongein wordt het stil om daarna in een luid geronk van de diverse snurkende mannen te ontaarden (wat een volume!).
Gelukkig slaap ik snel en heb verder weinig last van de herrie om mij heen.
De volgende ochtend gaat om 06:30 uur al weer de wekker. Nog even snel scheren en de tanden poetsen en dan snel naar het hotelletje voor het ontbijt. De stemming zit er bij iedereen al gelijk weer goed in. Er worden al gekscherende opmerkingen over en weer gemaakt en iedereen is in opperbeste stemming. Het weer ziet er ook verschrikkelijk goed uit. Het wordt een mooie circuitdag.
Na het eten weer snel terug naar het circuit. Motoren af- en uitladen.
Dan bandenspanning controleren, warmdraaien en oliepeil controleren. Hier en daar wordt nog een boutje of een moertje vastgezet en bij mij moet de veer voor het gashendel weer teruggeplaatst worden want het gas blijft anders een beetje hangen. Als we daar mee bezig zijn gaat de eerste sessie al van start. Tot schrik van velen wordt er op geluid gecontroleerd. Een paar mensen worden van de baan gehaald en moeten de uitlaat wisselen voor een minder luidruchtig exemplaar. Gelukkig heeft iedereen die ook bij zich.
In de 2e sessie vrij rijden ga ik voorzichtig van start. Het is voor mij helemaal nieuw op deze motor en ik geef me de tijd om te wennen aan het gedrag van de Falco. Langzaam groeit het vertrouwen en komt de vaart er in. De banden worden warmer en de Falco stuurt lekker strak door de bochten. De gearing is goed afgestemd op dit circuit. Als ik wat harder ga merk ik wel dat er nog wel iets moet gebeuren aan het afstellen van de vering. Maar ik heb nu al ontzettend veel lol met het rijden. De sessie wordt afgevlagd en we rijden van de baan af. Een “baancommissaris” stuurt mij naar voren en ik begrijp dat ik de baan weer op moet. Achteraf blijkt dat helemaal niet de bedoeling maar ach… ik rijd lekker dus die 2e sessie kan er wel gelijk achteraan. Ik merk wel dat bij het remmen ik wat remdruk verlies. De remhendel komt erg dicht bij het stuur. En de remvertraging wordt ook minder. Dit heeft blijkbaar te maken met het feit dat het nog remmen zijn van het “oude” type. Er is dus nog ruimte voor verbetering. Na 40 minuten achter elkaar gereden te hebben vind ik het wel genoeg. De sessie wordt afgevlagd en Kees en Wim vragen hoe dat nu kon… Ze misten mij na het afvlaggen van de vorige sessie en dachten dat ik ergens naast de baan stond. Ik leg het uit. OK. Gelukkig geen problemen. Later rijd ik gewoon lekker met de mannen mee en gaat het tempo lekker omhoog. Ik begin telkens me meer thuis te voelen op de Falco en ik geniet met volle teugen!
Daniel en Jeffrey hebben het ook naar hun zin op de Aprilia’s. Alhoewel Daniel dat natuurlijk niet over zijn lippen kan krijgen als rechtgeaarde Ducati man! Hahahahaha! Maar hij gaat wel vet strak over het circuit.
Ook Jeffrey heeft de smaak te pakken. Als hij Kees een keertje opwacht om samen te rijden gaat het even mis. In de chicane gaat hij onderuit. Gelukkig niet veel schade!
In de pauze repareren we met zijn allen de schade. Nog gauw even wat eten scoren en ook voor Kees en Jeffrey nemen we een bordje mee. Tamara vindt het eten maar nix. Zij verheugt zich op het einde van de middag als ze naar de McDonalds kan. Kwijl loopt al uit haar mondhoeken bij de gedachte alleen al…
Dan gaan we weer de baan op. Het is wel erg warm. Maar niemand klaagt. Beter dit dan regen. En daar valt niets tegen in te brengen. Marc is ook lekker op dreef met zijn R.E.C.E. cursus. Hij gaar strax de “One gear, no brake” oefening doen. Hij heeft het natuurlijk gemakkelijk met die dikke tweecilinder van Aprilia. Die remt lekker op de motor. De progressie van Marc is ook goed te zien. Hij gaat al weer beduidend beter in de rondte. Het vertrouwen groeit en het gaat telkens strakker en sneller. Iedereen geniet van het rijden. Kees heeft ook de SVX 550 Supermotard van Aprilia meegenomen. Iedereen doet daar ook wel een paar rondjes op. Tjee wat kun je met dat ding gooien en smijten! Lekker licht. Sturen, remmen en accelereren als vergif!!! Wat loopt dat ding. We gaan er diverse andere snellere rijders mee voorbij! Teamfotograaf Wim maakt ondertussen overal weer foto’s van! Top Wim! Bedankt. Altijd leuk dat we van dit soort dagen een leuke herinnering hebben op de gevoelige plaat. Ik zal e.e.a. ook even publiceren op de website!
Zo rijden we de laatste sessie om vijf uur. Iedereen is voldaan en een paar mensen houden het voor gezien. Wij gaan met z’n allen nog even de baan op en genieten nog even met volle teugen van dit mooie circuitje in Frankrijk. Ook de mannen van Motoren & Toerisme (de organisators van de circuitdag) en natuurlijk Jan Racing en Rolf Dracht hartelijk bedankt. Het was een topdag!
Op een paar kleine schuivertjes na geen problemen dus iedereen keert weer heelhuids terug naar Nederland. Jeffrey heeft wel een beetje beurs achterwerk maar dat hoort er bij. “Niet klagen maar dragen, en bidden om kracht!” Tamara zal je wel verzorgen.. toch???
In de McDonalds nuttigen we met z’n allen nog een hamburgertje en dan terug naar huis. Wij volgen de Truus van Marc en die stuurt ons over Brussel naar Antwerpen. Dat blijkt geen gelukkige keuze want bij Antwerpen staan we dik in de file. Kees gaat, horen we later, weer over Lille en is om 22:30 uur al thuis. Ik stap om 01:00 uur in mijn bedje. Maar wat maakt het uit! Heerlijke dag gehad!
Volgende keer weer!