Page 12 of 15

Vrijdag 9 augustus 2002

Om 10.30 uur gingen we met de minibus richting Lijiang. Erg krap en de airco werkte niet. Wel erg mooie bergrit, langs prachtige bergen en dalen. Onderweg werden we nog ergens aangehouden door de politie, die meerdere malen langs de bus liepen en alle passagiers uitvoerig bekeken, maar uiteindelijk mochten we gewoon verder.
Circa 13.30 uur waren we in Lijiang, waar het nog een behoorlijk eind lopen was naar een goed aangeschreven guesthouse. Y60 was best duur voor 2 bedden en gedeelde faciliteiten. Arno op zoek naar iets anders. Er was niets goedkopers te vinden, wel beter. In het vreemde straatjes netwerk was ie vervolgens de weg kwijt en begon het ook te regenen. Uiteindelijk Square Inn weer teruggevonden en toch maar genomen. Op de kamer relaxed thee en cappuccino gedronken en gaan lopen. Centrum erg druk en Volendam-achtig: niet leuk dus. Even buiten het centrum waren echter hele leuke rustige straatjes met veel locals, waarvan de vrouwen in prachtige klederdracht.
Nog even een guesthouse buiten het centrum geprobeerd. Hier was geen plek, maar een oud vrouwtje bracht ons naar een ander “guesthouse” van een local. Dit was gewoon een groot woonhuis waarvan de eigenaar een aantal kamers verhuurde. We boekten een kamer voor de volgende dag voor 40Y p.n.
Daarna opzoek naar vliegtickets naar Chengdu. Deze kostten Y700 a 800 en waren vol tot 15 augustus. Vanaf Zhongdian zou 1 keer per week een vlucht naar Lhasa gaan. Op zaterdag en kon alleen in Zhongdian geboekt worden.
Via het hotel (warme kleren gehaald, op 2500 meter is het toch wat minder warm) en ander ticket office naar een restaurant om hier maar eens over na te denken. Na het eten nog wat rond gekeken voor ticket Tibet / Chengdu + geinternet (gratis bij wat drinken).

Meer info over Lijiang:

Het bijzondere aan Lijiang is dat het in 1996 door een aardbeving (7 op de schaal van richter) is getroffen. Deze beving heeft 300 levens gekost en nagenoeg de hele stad verwoest, behalve het oude centrum: dit bleef zo goed als ongeschonden. Dit feit heeft er toe bijgedragen dat de VN Jijiang op The World Heritage Site List heeft geplaatst en er nu massa's toeristen op af komen
15 kilometer ten noorden van Lijiang bevindt zich de Yulong (Jade Dragon) Snow Mountain. Vanuit Lijiang moet men een prachtig uitzicht kunnen hebben op deze altijd besneeuwd berg van 5.596 meter hoog., maar door het slechte weer, was dat aan ons niet besteedt. Daar we ook naar Tibet zouden gaan besloten we ook niet naar deze berg toe te gaan.
De berg is onderdeel van de Hengduan Mountains, waar men ook een skigebied heeft aangelegd op een hoogte van ruim 4.000 meter. In dit skigebied is mogelijk om het hele jaar door te wintersporten. De skiliften brengen je razendsnel naar grote hoogte, zodat het belangrijk is rustig aan te doen als je boven bent.

Zaterdag 10 augustus 2002

Door de regen gelopen naar onze “home-stay”. Eigenaresse was erg aardige vrouw. Een tijdje gepraat met haar (nb ze sprak alleen Chinees). Ook wat foto’s laten zien. Een uur later “konden” we pas weer weg. Op pad naar het busstation, eerst naar goede, daarna naar verkeerde. Er gaan alleen stopbussen naar “Panzhihua”. Eigenlijk geen zin in zo’n ontzettend lange busrit. We besloten het te laten bezinken.
Wat rondgelopen en zeer uitgebreid gelunched (het regende toch), geinternet en nagedacht over het vervolg van de reis. In de boekhandel lang inmiddels de allernieuwste Lonely Planet, die we even raadpleegde voor de mogelijkheden om bij Zhongdian over land de grens met Tibet te nemen.
We besloten de volgende dag bij goed weer te gaan fietsen en anders naar Zhongdian te gaan & vanaf daar naar de Tiger Leaping Gorge en Tibet.
Weer rondgelopen en in rustigere straatjes wat foto’s gemaakt. In het Prague Cafe aten we hamburgers met kaas en lazen we wat in de boeken die daar beschikbaar waren. Daarna vroeg naar “hotel” en naar bed.

Zondag 11 augustus 2002

’s Nachts regende het al heel erg veel. ’s Ochtends om 8.00 uur nog steeds. Rustig gedouched en ingepakt.
Arno ging voor het “gratis” chinese ontbijt dat bij de overnachting inbegrepen was. Tijdens het ontbijt weer zitten praten met de eigenaresse.  Ook haar een beetje engels geprobeerd te leren. Gevraagd of ze ook een taxi konden bellen om naar het station te gaan. Tijdens het wachten probeerde ze allerlei schoonheidsproducten aan Suus te slijten. Er kwam geen taxi, maar een minibus, kennelijk van een kennis. We gaven hem maar Yuan 5 en daar was ie tevreden mee.
Om 10.30 uur waren we op het busstation. We konden kaartjes krijgen voor de bus van 12.00 uur. Door het slechte weer, de drukte op de weg en de vele landslides kon het kleine & volle busje het nooit in 5 uur halen. Het werd 6 uur (viel nog mee) met een stop na 1 uur, na 2,5 uur en daarna gewoon 3,5 uur helemaal niet meer. We zaten heel erg krap en naast een kapot en dichtgetaped raam, de slechtste plaatsen van de bus. Het was wel een schitterende rit langs prachtige dalen, hoge berge, woeste rivieren (o.a. even langs de Yanzi-rivier). Ook zaten we af en toe gewoon midden in de wolken. Om de “pijn” van het extreem krap en opgepropt zitten te vergeten luisterden we 5 uur lang wat vrolijke muziek op onze walkman. Om circa 16.30 uur kwamen we aan op de hoogvlakte. Wat een grote verschil van het een op het andere moment. Ineens alles weer redelijk vlak en de bouwstijl was compleet anders: veel hele klein dorpjes met grote houten “droogrekken” rondom de houten huizen.
Aangekomen op het busstation werd Arno meteen hard van achteren aangereden door een bakfietser zonder rem, die moest uitwijken voor een minibusje.