SIDEWINDER

ARMEC SIDEWINDER - BMW R1100

filmpje 2,5 Mb

Bovenstaand een testfilmpje van mijn "broertje"


17.02.01
Met de geboorte van onze Heleen hebben wij voor onze 2 motoren ( Guz en Suz ) eigenlijk een kind teveel om mee te nemen. Sinds die tijd en sinds mijn bezoek aan Mandello de Lario in 1996 (75-jarig bestaan van het geboortehuis van mijn GUZZI) loop ik met de gedachte een zijspan aan één van onze motoren te hangen. Roelie voelt er echter niet voor om met een span te rijden en ik wilde persé geen star span aan mijn GUZZI. En de flexibele zijspannen zijn dun gezaaid. Het span van FLEXIT vroeg naar mijn idee nog te veel aanpassingen aan de motor. En was tevens moeilijk te demonteren om weer solo te gaan rijden. In Mandello in 1996 kwam ik voor het eerst oog in oog te staan met een SIDEWINDER van de firma ARMEC uit Zwitserland. Dit is een compact zijspan welke met 2 kogelgewrichten aan de motor wordt bevestigd. Hiervoor wordt slechts een klein hulpframe op bestaande bevestigingspunten van de motorophanging en de middenbok gemonteerd. Verder nog een kleine aanpassing aan de hoofdremcilinder en de motor blijft voor de rest geheel origineel. Het span is in 15-30 min. af cq. aan te bouwen. En wat het belangrijkste is, de combinatie blijft bijna als een solomachine rijden. De SIDEWINDER welke ik in Mandello trof, hing aan een Le Mans II, en was door de Alpen door een aantal van mijn collegae van de MGCN achtervolgd. Deze konden hem maar net bijbenen, dus sturen met zo'n ding wil ook nog wel.
Na nog een tijdje gewikt en gewogen en gespaard te hebben, werd dan toch vlak voor de kerst van 2000 de knoop doorgehakt en via Theo Lamers het span in Emmenbrücke bij de firma ARMEC besteld.
En week 4 (2001) was het dan zo ver; ik werd door Willie van TLM gebeld dat het span gearriveerd was vanuit Zwitserland. Bij navraag bleken zij de komende 2 weken geen ritje in mijn richting te hebben, zodat ik hem zaterdag 27 januari in Nijmegen ben gaan halen. VITO van m'n broer geleend, want m'n eigen "dubbelcabine" is net te kort voor het span.(Bleek achteraf niet zo te zijn) En de hele ochtend in de regen op en neer naar Nijmegen.

2 pakketjes sidewinder

Thuis de hele boel maar meteen nagelopen of alles compleet was. En wat blijkt; zijn die Zwitsers toch niet zo precies als je denkt. Hebben ze waarschijnlijk een wieldraagarm van één van hun andere zijspanmodellen meegestuurd, waarvan het lager waarmee hij tussen de schetsplaten op het frame gemonteerd moet worden, 2 cm. te breed is. Ook nog een paar andere onduidelijkheden aangetroffen en aan het eind van de middag nog maar even met Willie gebeld en overlegd. Afgesproken het geheel met foto's via een mailtje naar hem te sturen. En jawel, maandagmiddag al antwoord uit Emmenbrücke: ze hadden de verkeerde wieldraagarm meegestuurd.

Foutje, bedankt.

Dan zal ik maar beginnen met het monteren van het hulpframe aan m'n motor.
Helaas helaas, ook hier zit nog een klein addertje onder het gras. de passing van het hulpframe aan de motor is niet geheel perfect. Zodat er toch nog een klein beetje slijpwerk aan te pas komt om hem er aan te kunnen zetten. De bevestiging van de veren van de jiffy is nl. door de mensen van Mandello een 5-tal millimeters te ver naar voren er aan gelast. Er blijft gelukkig nog genoeg vlees over zodat de slijptol er wel even overheen kan. Ook de ogen van de voorste bevestigingspunten van het hulpframe zijn ietsje te breed. Daar kan ook nog wel een millimetertje af. Nadien de boel weer goed tegen de roestduivel beschermen en monteren die hap.

Subframe en frame gemonteerd

Ophanging op de plaats van de middenbok.

Bij de montage van het subframe dient namelijk de originele middenbok te worden gedemonteerd. Omdat op deze bevestigingspunten het subframe komt te zitten.

Progressieve link.

De ophanging van het zijspanwiel heeft een progressief geveerd linksysteem. Op bovenstaande foto ontbreekt de wieldraagarm nog.

Tot nu toe.

Daar ongeveer komt het zijspanwiel.

Het polyesterwerk is in de loop van week 5 naar de "spuiter" gebracht en zal naar verwachting ± week 8 of 9 klaar zijn. Het span zal net als de motor in two-tone gespoten worden.
Ik moet nog even uitzoeken hoe ik de biezen op het span ga aanbrengen.

16.03.01
Het is al weer een paar week later geworden. Ik kan ook niet elke dag aan het span werken, maar ondertussen is er al weer het een en ander gebeurd. De juiste wieldraagarm is gearriveerd en past precies. Is dus ook al gemonteerd. Evenals de parkeerrem. Deze heb ik echter omgekeerd bevestigd. Het idee van ARMEC om de handgreep van deze rem naar voren te laten wijzen, vond ik een nadeel hebben: als er eens een stuk plastic of papier van voldoende massa op de weg ligt waar je normaal gesproken gewoon overheen rijd, maar dit waait in deze situatie net even omhoog tegen de naar voren wijzende parkeerremgreep, dan is de kans groot dat het zijspanwiel op de rem wordt getrokken, met alle gevolgen van dien.
De bak is ondertussen ook teruggekomen van de spuiter en is in de afgelopen weken voorzien van alle kleine onderdelen die hier nog aan gemonteerd moesten worden.
De snelkoppeling voor de remleiding, in overleg met Willie, met de maten voor de remleiding opgestuurd, zodat deze ook gemaakt kan worden.
De verlichting in het span gebouwd en de bedrading reeds grotendeels aangelegd.
Het aanslagrubber, wat dient om te voorkomen dat de motor tegen de bak van het span kan kantelen, wil ik op een iets aangepaste manier bevestigen. Mijn cali is nog van een bouwjaar met een stevige valbeugel aan de voorkant. Deze wil ik tegen het aanslagrubber laten komen, waartoe ik het rubber op een iets andere plaats moet monteren. Hiervoor moet nog een schetsplaatje gemaakt worden. Ook moet ik nog tbv. de driepuntsgordel een extra bevestigingsplaatje maken. Twee boutjes in de polyesterbak geven mij toch niet voldoende vertrouwen. Ik ga het polyester inklemmen tussen twee plaatjes wat mij toch wat sterker toelijkt.
foto volgt.
De achter valbeugel rechts is niet meer te gebruiken als het span gemonteerd is. Alleen een beugel links of twee ongelijke beugels vind ik ook niks. Zodat ik een setje achtervalbeugels ga maken welke 13cm smaller zijn. Ik had al een paar smalle koffers op het oog maar deze blijken ook nog 6 cm te breed te zijn. Dus zal het span wel zonder koffers gereden moeten worden.

Dit was het eerst weer, ik zal zo snel mogelijk er wat foto's bij plaatsen, ben er nog niet weer aan toe gekomen deze te maken.

27.04.01
Nog zonder remleiding

Wordt al wat

Wat kan het maken van een remleiding toch lang duren. Nu al 6 weken. De achtervalbeugeltjes zijn ondertussen wel klaar. Het voorste aanslagrubber is ook reeds gemonteerd. Het achterste aanslagrubber is al klaar maar de juiste plaats wordt pas bepaald na het uitlijnen van het span. Het extra plaatje rvs voor de gordelbevestiging moet nog gemaakt worden. Detailfoto's volgen.

07.05.01

Niet alleen duurde het lang om remleiding te laten maken, maar dan maken ze hem ook nog 44 cm. te kort. Daarna wisten ze gelukkig wel binnen 2 dagen een nieuw stuk remleiding te sturen zodat ik de leiding zelf opnieuw kon samenstellen op de juiste lengte.
Echter bleek dat ze ook nog een verkeerde banjobout hadden meegeleverd (te grote spoed), maar deze had onze good old Roelof Thijs gelukkig wel op voorraad. Het ontluchten van het hele systeem gaf aanvankelijk nog even een probleem. Het remheveltje had een te kleine slag zodat ik hem niet goed kon doorpompen. Na montage van mijn originele remhevel was er voldoende slag en kon het geheel goed worden ontlucht.
Het weekend hiervoor had ik het span al uitgelijnd en het achterste aanslagrubber op de juiste plaats gemonteerd. Na het ontluchten was het dus tijd om de bak definitief op het frame te monteren. De rubbers welke voor de demping tussen het frame en de bak zitten hiertoe iets met zeep ingesmeerd zodat de zaak er soepeltjes overheen glijden wilde en de bouten er in gedraaid. Daarna (zondag 06.05.01) was het dus tijd voor mijn allereerste rijervaring met een zijspan. Eerst een rondje in de straat, gevolgd door een rondje bij ons door de wijk. Dit eerst maar eens zonder pasagier. Daarna één voor een met de kinderen en als laatste moest Roelie er dan nog aan geloven. En ik kan nu al wel zeggen dat men beter geen zijspan ervaring kan hebben, want dit heeft toch duidelijk meer met solo- dan met spanrijden te maken. De enige beperking welke ik al wel heb ontdekt is dat in een rechtse bocht toch redelijk snel de aanslagrubbers worden bereikt.

15.09.01

De zomer loopt alweer ten einde en ik kan terugzien op een geslaagd aantal kilometers (±1600, ja ik weet dat ik geen veelrijder ben, maar het gaat om het genieten) met het span. De uitlijning is ondertussen nog wat aangepast (boven de 110 trok ze wat aan de motor). Op moment van dit schrijven is de bak bij een plaatselijke decoratieschilder (Max M.) alwaar de striping overeenkomstig die van de motor er op aangebracht wordt.
En wat de pasagiers betreft; de kinderen willen maar wat graag mee en de jongste presteert het al om er in te slapen tijdens een rit. Roelie vindt de vering wat aan de stugge kant, maar wat wil je ook met zo weinig bodemvrijheid. Deze beperking heeft me ook al geleerd elke drempel o.i.d. altijd haaks te nemen en nooit diagonaal (bodemcontact).



NAAR DE BEGINPAGINA