MORGENLIED.

Breek aan, gij heerlijk morgenlicht,
En kleur de grauwe dalen !
Een glimlach van Gods aangezicht
Verkwikt ons in uw stralen.
Gij komt: de nevels rollen op,
En als het bloemtjen uit zijn knop,
Zoo breekt met nieuwen luister
Het Leven uit het duister.

Toch is er nog een Beter Licht
Dan van den schoonsten morgen,
Dat nooit meer voor den avond zwicht,
In 's menschen borst verborgen.
O ! Liefde Gods ! O Lichtfontein !
Straal gij ons zondig harte rein,
Door louter ziel en zinnen,
Gij Zonnetjen van binnen !

J.J.L. ten Kate.

'T BIDDEND KIND

Als de grijze
Waereldwijze
Lessen geeft met gulden mond,
Leent heel de Aarde gretige oren,
Om de orakeltaal te hooren,
Die de Ervaring haar verkondt.

Maar als 't wichtjen
't Lief gezichtjen
Biddend naar den Vader slaat,
Daalt de Hemel, en beluistert
Wat het rozenmondtjen fluistert:
Niets dat boven d'Onschuld gaat.

J.L.L.ten Kate