Balticum 2004 - II

 

Rusland

 

Als afsluiting van de tour stond Sint Petersburg op de agenda. Van Tallin ging het via Narva een dikke 350 km naar het Oosten. De grensovergang Narva - Ivangorod leverde een vermakelijk schouwspel op. Estland uit was geen probleem, de grenswachten vonden het kennelijk niet de moeite waard te controleren. Rusland in is een ander verhaal. Hoewel Checkpoint Charlie niet meer bestaat is het voor nostalgisch aangelegde mensen nog altijd mogelijk te genieten van een heerlijk ouderwetse Oostblokcontrole. Voor de liefhebbers: de gemiddelde wachttijd aan de grens is een uurtje of drie met alles uitladen, doorzoeken van de auto en bagage en ter afsluiting een controle van lijf en leden, met voor voormalige Oostblokkers een dubbele portie. Een kleine donatie aan het plaatselijke "weduwen- en wezenfonds" deed echter wonderen en ook de stemming bij de Russische douane omslaan als een blad in de wind. Binnen een half uurtje waren we weer op weg...... 

 

Sint Petersburg

 

Na een paar uur door een armoedig en deels verlaten landschap te hebben gereden bereikten we eindelijk het voormalige Leningrad. Tijdens een plebisciet begin jaren '90 hebben de ca. 5 miljoen inwoners ervoor gekozen om hun stad weer naar de apostel Petrus te vernoemen (toevallig of niet ook de naam van de stichter, maar dan met de toevoeging "de Grote"), in de ook oorspronkelijk Duitse versie, Sankt Peterburg dus, of in het Russisch Санкт-Петербург.

 

 

 

Op de foto hierboven het "Tsaar Peter Huisje". Dit gebouwtje is overigens een omhulsel dat Catharina de Grote om het oorspronkelijk houten barak liet bouwen om het tegen de elementen te beschermen. De stichter woonde er tot aan zijn dood in 1725. Peter stichtte de stad in 1703 met de bedoeling er zijn hoofdstad en een "venster op het Westen" van te maken. Tijdens zijn reizen door het Westen had Peter wat aardige planologische en bouwkundige ideeën opgedaan, waardoor het centrum met z'n grachten er uitziet als Amsterdam, maar dan met Parijse bebouwing. Om de stad te beschermen tegen een Zweedse aanval werd meteen een groot fort gebouwd, met daarin de Petrus en Pauluskathedraal waarin zowel Peter als de meeste van zijn opvolgers begraven liggen.

 

Voor de bouw van de stad en het fort liet hij talloze slaven en gevangenen aanrukken. Omdat één en ander in een moerasgebied moest worden aangelegd waar het 's zomers stikt(e) van de muggen en de temperatuur kan oplopen tot dik 35 graden, maar het 's winters ook wel 20 graden vriest, stierven de bouwers als vliegen. Aangenomen wordt dat tot 1725, het jaar waarin Peter het tijdelijke met het eeuwige verwisselde, een kleine honderdduizend mensen het loodje legden. Al met al dus niet zo'n verlicht vorst, in tegenstelling tot hoe hij bekend staat.

 

   

 

Sint Petersburg staat vol met enorme kerken. De bekendste zijn de Izaäkkathedraal, de Kerk van de Verlosser op het Bloed en de kopie van de St. Pieter, de Kazankathedraal. Omdat de Sovjets de gebouwen gebruikten als opslagplaats en antireligieuze musea staan ze nog overeind en is hun het lot van vele andere kerken gespaard gebleven. Met name Stalin zag er geen been in deze uitingen van het "opium voor het volk" te laten vernielen. Ook na de lange belegering van Leningrad door de Duitsers van eind 1941 tot begin 1944 die ruim een 1.000.000 burgers en 300.000 soldaten het leven kostte en het grootste deel van de stad in puin legde, stonden ze nog grotendeels overeind.

 

   

 

Andere bezienswaardigheden die we hebben aangedaan zijn onder meer de Aurora, natuurlijk de Hermitage en ter afsluiting nog de Peterhof.  Vanaf de Aurora werd het startschot voor de Oktoberrevolutie gegeven, maar dit is niet het enige wapenfeit van dit schip. Als één van de weinige Russische oorlogsbodems overleefde het in 1906 de voor de Russen dramatisch verlopen zeeslag van Tsushima die het einde van de Russisch-Japanse Oorlog inluidde. Tijdens de twee wereldoorlogen deed het dienst in de bescherming van Sint Petersburg/Leningrad. In 1956 werd het uit de vaart genomen en als museum ingericht.

 

Wie Sint Petersburg en musea zegt, denkt automatisch aan de Hermitage. Een enorm museum waar je dagen kunt rondlopen zonder alles te kunnen zien, met o.a. een kleine 20 Rembrandts. Het bestaat eigenlijk uit vijf gebouwen, waarvan de vroegere winterresidentie van de Tsaren, het Winterpaleis, het belangrijkste en bekendste gebouw is. De opdracht tot de bouw werd door Tsarina Elisabeth I aan de architect Rastrelli gegeven, die er van 1754 tot 1762 aan bouwde, maar het kreeg pas onder Catharina de Grote die van 1762 tot in 1796 regeerde de huidige vorm, aangepast aan haar wens om er haar schilderijencollectie in onder te brengen. Haar opvolgers breidden de collectie uit tot meer dan 3 miljoen stukken.

 

Het laatste museum dat we bezochten was de Peterhof. Buiten Sint Petersburg was dit paleis bedoeld als zomerresidentie en de Russische tegenhanger van Versailles. Peter de Grote begon in 1714 de bouw, maar bijna alle opvolgers voegden er wel iets aan toe. Zelfs bij het uitbreken van de revolutie werd er nog aan gebouwd. Er staat een vijftal paleizen die worden omgeven door uitgestrekte watercomplexen, tuinen en landerijen en een geliefd doel voor de inwoners van de stad.

 

Helaas kwam daarmee een einde aan een fraaie rondreis in het Balticum. De reis was te kort en het is zeker een doel om eens naar terug te gaan.

 

Voor wie nog véél meer foto's wil: http://www.spiridoc.nl/rusland/sintpetersburg.htm

 

 

terug naar Balticum 1

 

terug