Jeroen in memoriam

Jeroen Sebastiaan

van der Lans

Herinneringen

Twintig mooie jaren
Slechts twintig mooie jaren

Deze website is opgedragen aan Jeroen.

Ik zou niet weten hoe te beginnen. Hoe schrijf je een website voor een overleden kind. Jeroen was me zo dierbaar. En het doet zo’n pijn om dit te schrijven.

Jeroen was een bijzonder kind, vanaf het moment dat hij geboren werd.

Hij huilde niet, hij schreeuwde niet, alleen twee niesjes. Maar dat was voldoende zei de verloskundige.

En hij lag zo lekker warm op mijn buik. Dat was zo fijn. En daarna werd hij naast me in een wiegje gelegd, en lag hij met wijdopen ogen om zich heen te kijken. Inderdaad: Hallo wereld, hier ben ik. Hij had zin in het leven!

Jeroen was een beetje een zorgenkindje. Hij had een kleine lipspleet en kon daardoor niet goed drinken. Hij dronk maar heel weinig, en deed daar erg lang over, wat hem weer moe maakte. Hij was ook erg vaak verkouden, vanaf zes weken al.

Zelf kreeg ik griep toen Jeroen vijf weken was, en dat was het definitieve einde van de toch al spaarzame borstvoeding. Maar met de fles ging het drinken van Jeroen niet beter.

Begin februari 1981 werd Jeroen geopereerd aan de lipspleet. Door dokter Koens. Een plastisch chirurg met enorme handen. Maar hij heeft Jeroen fantastisch geholpen. Het was wel een naar gezicht, zo’n kleine baby met een mondje dat gehecht was met dik zwart garen. Het leken wel kabeltouwen. En omdat hij er niet aan mocht komen, zaten zijn armpjes in plastic kokertjes. Toen hij bijkwam, zat ik naast zijn bedje, en hij lachte notabene! Een klein scheef lachje, heel bijzonder vond ik dat.

Vanaf dat moment dronk hij zijn flessen in no time leeg, en hij groeide als kool. In de 10 dagen dat hij in het ziekenhuis lag, groeide hij uit al zijn kleren.

Het aapje dat ik bij gebrek aan beter voor hem gekocht had, zit nog altijd hier op de plank boven zijn bureau.

Jeroen was zo’n lieve, tevreden baby en hij is opgegroeid tot een lieve, aardige, bescheiden jongen, altijd in een goed humeur.

Toen Jeroen net twee jaar was, vroeg de arts van het consultatiebureau, en maakt hij al kleine zinnetjes? Nou nee, hij zegt nog geen enkel woord. Maar hij kan wel al liedjes zingen en daarbij goed wijs houden. En hij kan prachtig piano spelen. Heel harmonieus, wel een half uur lang!
Ook dat vond ik bijzonder.
En dat praten kwam vanzelf wel.

Spoortrein
En dan natuurlijk de trein: al kon hij dan nog niet praten, Jeroen kon heel goed duidelijk maken wat hij wilde. Altijd langs het station, treinen kijken.

Toen hij drie jaar was, kregen Michiel en hij met Sinterklaas een plastic trein, met veel rails, wissels, huisjes, bomen en een brug. Vanaf dat moment speelde Jeroen iedere dag met de trein. En iedere dag werd er weer een nieuw railplan bedacht. Hans heeft nog veel extra rails en wissels gegoten, zodat de baan lekker groot was.

Civiele techniek
Jeroen bouwde ook graag zandkastelen, aan het strand en het Henschotermeer. Nadat we in Scheveningen de zandkastelen hadden bekeken, was hij helemaal niet meer te houden. In het vervolg moest er een klein metalen spateltje mee, en de kastelen en andere bouwsels werden steeds verfijnder.
Toen Jeroen 3 jaar was, heb ik op een avond tegen Hans gezegd dat Jeroen later maar weg- en waterbouw moest gaan studeren. Toen hij 6 jaar was heb ik dat nog eens herhaald. Zonder dat Jeroen het gehoord heeft.
Maar toen Jeroen 10 jaar was, wist hij precies wat hij later wilde gaan doen. Eerst naar de Havo en dan naar de HTS: weg- en waterbouwkunde!
Ondanks zijn behoorlijke dyslexie heeft Jeroen in 1 keer de Havo gehaald. En op de HTS was hij één van de beste leerlingen. Hij wilde inmiddels na de HTS verdergaan aan de TU, in Delft of in Enschede. Die beslissing was nog niet gevallen. Ik hoopte stiekem op Delft, omdat mijn vader daar ook gestudeerd heeft, werktuigbouw.

Muziek
Jeroen was een zeer muzikale jongen. Als heel klein kind al. Met 2 jaar kon hij al goed zingen, en hij kon zo mooi piano spelen.

Met bijna vier jaar ging hij naar kleutermuziek. Met bijna zes jaar kreeg hij dwarsfluitles op een kleine kunststof dwarsfluit. Later werd dat een echte dwarsfluit. Toch was dat niet het juiste instrument voor Jeroen, hij kreeg er wat hoofdpijn van. Hij wilde viool spelen.

Eerst verbaasde het me, maar bedacht me toen dat hij als peuter van drie al eens had gezegd dat de viool zijn lievelings instrument was. Hij kon toen al diverse instrumenten onderscheiden in een symfonieconcert. Dat was ik vergeten. Die dwarsfluit was mijn idee geweest, omdat je daar al heel jong mee kon beginnen.

Het werd dus vioolles. Bij Paul van der Reyden. Toen hij tien was, wilde Jeroen ineens niet meer op muziekles. Hij had het te druk met andere zaken. Hij zat inmiddels ook op schaken, dat bleef hij wel doen.

Toen hij naar de middelbare school zou gaan, dacht hij toch weer aan vioolspelen. Hij was alleen bang dat hij er misschien geen tijd meer voor zou hebben. Ik heb hem toen overgehaald, om er weer mee te beginnen. Hij kon altijd weer stoppen. En hij kwam nu nog in aanmerking voor een huurviool.

Jeroen is niet meer gestopt met vioolles. Deed mee in de strijkersklas, en later het jeugdorkest. Dat orkest vond hij altijd erg leuk, en in zijn laatste jaar bij het orkest zat hij dan eindelijk bij de eerste violen en was hij de concertmeester.

Toen hij naar de HTS ging, wilde hij bij een studentenorkest. Maar wel bij de beste. Het is hem niet gelukt. Voor de auditie moest hij een stuk van Mahler spelen, en hij werd afgewezen omdat zijn pizzicato niet snel genoeg was. Hij is daarover erg teleurgesteld geweest, en heeft het een jaar later nog eens geprobeerd. Met hetzelfde resultaat.

Jeroen heeft mij heel veel over muziek geleerd. Hij kon ook haarfijn vertellen waarom het ene deel van een concert wel goed ging, en een ander deel niet. Hij had een absoluut muzikaal gehoor. Ik praatte graag met hem over muziek.

Een enkele keer speelde hij nog op de piano, maar hij wilde geen pianoles hebben. Dat heb ik hem verschillende keren gevraagd. Met maar een paar lessen zou hij zoveel meer gekund hebben, dacht ik. Tijdens het pianospelen componeerde hijzelf de muziek. Ook op zijn viool kon hij gewoon zomaar iets spelen in een bepaalde stijl. Dat bedacht hij al spelende.

Creativiteit
Jeroen was een zeer creatief mens. Op velerlei gebied. Dat was ook zo leuk aan Jeroen. Hij was zo veelzijdig!

Jeroen was goed in modelbouw, goed in muziek, goed in techniek, goed in tekenen, goed in zandkastelen bouwen, goed in lego bouwen, goed in schaken, goed in computerspellen verzinnen, goed in gekke dingen verzinnen.

Grafschrift:
Je levensweg zo kort
een lang spoor van herinneringen
sleutel tot muziek,

Dag lieve Jeroen