Modelspoorbaan

Jeroen en Spoor, dat waren twee synoniemen.
Dat wist iedereen die Jeroen kende.

Op Jeroens allerlaatste tocht, naar de kerk, zijn we langs het station gereden, over de taxibaan.
De allerlaatste keer langs het station.

Jeroen is altijd dol op treinen geweest, van kleine baby af aan.
Altijd langs het station, treinen kijken.
En wat heeft hij veel met de plastic treinbaan gespeeld. Iedere dag werd er een nieuw railplan gelegd.

Toen de jongens de oude Limatrein van oom Gerard kregen, was vooral Jeroen daar dolblij mee.
De Limatrein gaf bij het spelen nogal eens problemen, en zo kwam de eerste Fleischmann trein in huis. Eerst op een losse baan op de grond. Maar al gauw kwam er een heuse treintafel. En die moest natuurlijk aangekleed worden. Met bergen, en huisjes en mensjes. Eerst natuurlijk gewone bouwpakketten, en kant en klare bomen. Maar het moest steeds echter worden.
De bergen moesten vervangen worden, er verschenen steeds meer zelfbouw bomen en de bouwpakkethuizen werden zo geschilderd dat het er allemaal oud en gebruikt uitzag. Toen moest de rails er aan geloven, die moest er roestig uitzien. Het lukte prachtig. Alleen kon de trein toen niet meer rijden. Jeroen heeft dagen en dagen zitten schuren en poetsen om de rails weer goed te krijgen.
Toen gingen we verhuizen, en Jeroen startte een geheel nieuwe treinbaan. Dit keer moest het echt perfect worden. Weer een nieuw systeem bedacht om bergen te maken, met prachtig afgewerkte tunnelportalen. Een eenvoudige achtergrond geschilderd, die zo perfect van kleur aansluit bij de bergen dat het echt heel mooi is. En dan de gebouwen. Zo mooi, zo gedetailleerd, sommige compleet met interieur: een station natuurlijk, een herberg, een muziekwinkel, een bibliotheek met boeken en al, een ruïne, een overdekte stadsmuur, en nog diverse huizen. Een enorm naaldbos werd op de bergen geplant. Het bos was nog lang niet dicht genoeg naar Jeroens zin.
De treinbaan is niet afgekomen,
Er staat nog een grote zak met naaldbomen in wording.
Er lagen nog zoveel plannen.

Het tijdschrift Railhobby heeft veel aandacht aan Jeroens treinbaan geschonken.
In het maartnummer 2000 had al een artikel gestaan over zijn oude treinbaan, met o.a. het sneeuwlandschap.
In het decembernummer 2001 heeft een groot In Memoriam voor Jeroen gestaan.
In het aprilnummer 2002 heeft weer een groot artikel gestaan over Jeroens plannen voor een industriebaan.
In het mei/juninummer 2002 staat een spoorplan dat gebaseerd is op Jeroens ideëen.
En terecht, Jeroen was een zeer creatieve, zeer vakkundige modelspoorbaanbouwer.

Als je deze artikelen wilt lezen, kun je oude nummers bestellen bij Railhobby of in de bibliotheek kijken.

Jeroens droom was om mee te werken aan de realisatie van de grote spoorplannen, zoals de HSL en alle spoorverdubbelingen.
Onbedoeld is nu zijn modelspoorbaan zijn levenswerk geworden.

Hieronder staan enkele foto’s van zijn huidige treinbaan. En van het sneeuwlandschap dat hij met behulp van meel gecreëerd had.