Tijdens onze reizen hebben we (gelukkig) geen computerapparatuur bij ons; we zijn dus regelmatig op zoek naar openbare gelegenheden met Internet toegang. Op deze pagina lees je onze ervaringen.

Engeland en Schotland
In Engeland en Schotland hadden alleen de grotere steden één of enkele Internet-café's. Veelal lokale providers die als onderdeel van hun diensten ook PC's verhuurden. Een half uur surfen en mailen kost ongeveer Fl. 7,50.
Opvallend was het grote verschil in de gebruikte mail-programmatuur. Zowel Netscape-mail, Pegasus, Eudora en Microsoft-mail zijn we tegengekomen. De ondersteuning was over het algemeen matig: het verzenden van één mailje lukte altijd wel, maar de moeilijke zaken (zoals mailen aan 30 adressen ineens, het ophalen van onze mail uit Nederland, het bewaren van onze mail op een floppy of wijzigen van onze eigen home-page's) moesten we vaak zelf maar uitvinden.

Noorwegen, Zweden en Denemarken
In deze landen was het Internet-gebruik iets goedkoper; zo'n fl. 5,- per half uur. Opvallend was dat veel van de Internet-café's luxe speelhallen waren. Naast de speelautomaten en flipperkasten stonden vaak een aantal snelle Pentiums waarop spelletjes gespeeld werden. Vaak werden Doom of Quake via Internet groepsgewijs gespeeld. Surfen gebeurde wat minder en mail verzenden en ontvangen vrijwel nooit. Ook hier was het dus weer flink zweten om de boel werkend te krijgen.
Opvallend was wel dat in alle Scandinavische landen vrijwel iedere ondernemer in de toeristenbranche zijn Internet-pagina en E-mail adres vermelde in advertenties of brochures.
In Denemarken tenslotte vonden we de meeste Internet café's. Hier waren ook veel computershops waar je Internet toegang kon huren. In een klein stadje als Kolding (30.000 inwoners) vonden we al op 4 plaatsen openbare toegang! Zover zijn we in Nederland nog lang niet....

Frankrijk, Spanje en Portugal
Als je afhankelijk bent van Internet en e-mail dan krijg je in deze landen grote problemen. Openbare Internet-toegang is er nauwelijks te vinden. Hooguit in enkele grote steden hebben we Net-cafe's gevonden. Het gebruik was relatief goedkoop; ca. fl. 3,- per half uur. Opnieuw gaf ook hier het mailen regelmatig problemen. De ondersteuning was zeer miniem en vaak waren we op onze eigen vindingrijkheid aangewezen. Toevallig zijn we, op zoek naar een koper-slager, bij een Portugese Autocad-specialist verzeild geraakt. Meneer Boto (zie foto) vertelde ons dat permanente koppeling met het Internet er verschrikkelijk duur is, en dat vrijwel niemand zich dat kan veroorloven. Ook ging zijn (staats-)provider regelmatig plat. Hij stelde 'Internet voor kritische bedrijfsprocessen wordt in Portugal nog vrijwel nooit toegepast...'.

Samenvattend:
Overduidelijk is dat Internet en E-mail nog lang geen communicatie-medium voor de grote massa is; daarvoor bestaan er nog veel te veel verschillende programma's en versies en moet je nog veel te veel aan alle instellingen prutsen.
Ook kun je stellen dat hoe noordelijker je komt, hoe groter de toegankelijkheid van het Net wordt.
Maar het blijft wèl heel leuk om ver van huis toch mail uit te wisselen met de 'achterblijvers'. Wat ons betreft: experiment geslaagd!