En nu de jongens nog !

De orthodoxe islam ligt op verschillende fronten onder vuur. Zijn het niet de hoofddoekdraagsters die het in Frankrijk moeten ontgelden, dan zijn het wel de imams die de homo’s verketteren. Vreemde eenden in de bijt die onze cultuur belagen. Alle moskeeën ten spijt staan sommige opvattingen en praktijken niet alleen haaks op wat wij gewend zijn van huis uit, maar kijkt Vrouwe Justitia over de schouder mee. Dat is zeker het geval waar minderjarige meisjes de kans lopen de rest van hun leven een belangrijk deel van hun identiteit of gender te verliezen. Een ingreep tussen hun benen maakt dat zij nooit de geneugten van een vrouw zullen genieten, zodat zij gedegradeerd worden om slechts draagster van nakomelingen te zijn. Als zij naast die verminking dan ook nog helse pijnen moet doorstaan bij een bevalling door de sterke vernauwing van het geboortekanaal, dan kan voor hen het vrouwzijn weinig plezier opleveren. Erger nog als kinderen deze mutilerende ingrepen hebben ondergaan zal het hen later maken tot invalide schepsels bestempeld om tot ver in hun ouderdom met een abonnement op een gynaecoloog verder te moeten. Vrouwen betekenen in die precieze moslemkringen alleen maar objecten voor het voortbestaan van de soort. Terecht dat de westerse wetgevers zich inspannen om aan dit soort inbreuken een einde te maken. De vraag of controles door de overheid op meisjes of zij wel of niet besneden zijn haaks staan op de privacyregels zoals sommige multiculturele dwazen beweren, moeten we dan ook volmondig met nee beantwoorden. Omdat tot nu toe gebleken is dat er geen aangiften van deze wetsovertredingen gedaan worden, is een dergelijke verstrekkende controle broodnodig. Tweede Kamerlid Hirchi Ali toont in elk geval het meest met haar twee benen op de grond te staan. Consultatiebureaus in samenwerking met de Raden voor de Kinderbescherming kunnen met die bevoegdheid wellicht een dam opwerpen, zeker nu gebleken is dat ouders met hun dochters naar het buitenland gaan om hen daar clitoridectomie te laten ondergaan. Naast de bestraffing van de ouders moet ook uitzetting als ongewenst vreemdeling mogelijk worden. De leeftijdsgrens zal de overheid zorgvuldig moeten vaststellen. Zestien jaar lijkt, gezien andere regels, het meest voor de hand liggend. Daarna is iedereen vrij voor zichzelf zelfstandig te beslissen. Of de medische stand daar zijn medewerking aan zal verlenen laten we dan maar in het midden.

Wat tot nu toe buiten de discussie is gebleven en waar zeker bij de meeste joden en moslems de nodige opschudding over zal ontstaan betreft de legitimiteit van de besnijdenis van minderjarige jongens. Uiteraard blijven de medische ingrepen van ernstige voorhuidvernauwing en andere ongemakken aan de penis buiten deze beschouwing. Deze mutilatie die vlak na de geboorte of als initiatieritueel voor de puberteit plaats vindt, lijkt zo algemeen aanvaard dat kritiek erop bij voorbaat al afgewezen zal worden. Maar hoe je het ook wendt of keert, toch blijft het een vorm van verminking waar menig volwassen man later moeite mee kan krijgen. De argumentatie dat besnijdenis -circumcision in het Engels is een duidelijker en fraaier begrip- een verbond met God moet verbeelden, ligt immers in het verlengde van wat sommige moslems met de meisjes uitvoeren. Langzaam evenwel gaan vooral ook reformistische rabbijnen inzien dat zo’n verbond gewelddadig en onnodig is. Het Genesisverhaal waar Abraham van zijn Heer de opdracht krijgt om zijn zoon Ismaël te besnijden, past niet meer in deze tijd, zoals ook polygamie en dierenoffers vervlogen gewoonten zijn uit het Oude Testament. Bij moslems zou de besnijdenis van jongens als aanbevolen staan vermeld, terwijl de koran er echter over zwijgt.

Voornamelijk door de Moslem en Joodse gelovigen is er mondiaal gezien achttien procent van de mannelijke bevolking naar schatting besneden. In de Verenigde Staten van Amerika mist 62% van alle mannen hun voorhuid, in 1970 was dat zelfs meer dan 80%, na die tijd nam het gestaag af. Een verklaring voor dit hoge aantal is gelegen in de opvatting dat dit de hygiëne ten goede zou komen, een verzinsel dat al lang naar het rijk de fabels is verwezen. Waarschijnlijk was de echte reden in de negentiende en eerste helft van de twintigste eeuw dat men door de besnijdenis de zelfbevlekking tegen wilde gaan. De pijn die de ingreep voor het slachtoffertje zonder verdoving in die tijd doormaakte, hield hem eraan herinneren dat masturbatie zondig was. Nu elke jongen weet dat hij ook zijn eikel dagelijks moet schoonhouden is een verwijdering van die huidplooi overbodig. Daarbij komt nog het nadeel dat een permanente blote eikel door de ongevoeligheid van dit uiteinde kan leiden tot een moeilijk of langdurig uitgesteld orgasme. Het enige voordeel van een besnijdenis schijnt volgens een recente studie een geringere kans op de gevreesde aandoening Aids te zijn, waar tegenover staat dat een condoom is ook om andere reden dan altijd nog een beter alternatief. is

Een niet medisch noodzakelijk chirurgische ingreep aan de geslachtsdelen – zowel voor jongens als voor meisjes – zou om redenen van schending van het mensenrecht uit den boze moeten zijn. Op termijn zou de overheid ook de besnijdenis van jongens moeten verbieden en evenals de controle bij meisjes ook bij hen een duidelijk oog in het zeil moeten houden.

Gepubliceerd in Het Dagblad van het Noorden op 10 april 2004 en Dagblad De Limburger 12 mei 2004