Het maken van een DLG-vleugel uit schuim van de
Praxis.
Het gaat in dit voorbeeld om de zogenaamde positieve bouwwijze.
| Rechts
zie je het schuim van de Praxis. Het heet Styrosol en kostte in 2008
ongeveer 30 Euro voor 5 platen van 120 * 60 cm. Uit 1 plaat haal je met
gemak 2 vleugels voor een standaard F3K model.
De kosten van het schuim voor een vleugel liggen dus rond de 3 Euro. |
 |
 |
Op
het schuim zijn met behulp van mallen, gemaakt uit 18 mm multiplex de
contouren van de vleugeldelen getekend. Je hoeft niet perse 18 mm
multiplex te gebruiken maar het is wel lekker als het wat dikker is dan
papier en ook redelijk vlak.
Verderop in het proces gebruik ik de mallen weer dus het loont zich om ze te maken. |
De blokken moeten
netjes op maat gesneden worden en dat doen we met bovenstaande
onderdelen. |
Het
schuim wordt gesneden met een hete snijdraad. De snijdraad is een weerstandsdraad (0.5 mm dik) en maak je warm door hem aan te sluiten op een acculader. Deze arm die je ziet (ik heb er 2 voor dit werk) heeft een lengte van ongeveer 55 cm.
Door te schakelen tussen 6 Volt en 12 Volt kun je op 2 verschillende temperaturen snijden. 6 Volt bij deze lengte snijdraad is nauwelijks voldoende om schuim te snijden. Als ik wil snijden dan gaat hij dus op 12 Volt. |
 |
Een
simpele gitaarsnaarspanner. Men noemt ze ook wel machine head. Je kunt
zo makkelijk de draad spannen.
Het maakt niet uit hoe je de elektriciteitsdraden aansluit op de snijarm. |
 |
Aan
de andere kant van de arm zit iets om de draad vast te houden. Het kan
een boutje met moertje zijn maar een flinke dikke spijker werkt net zo
goed.
|
Plakje lood erop en snijden maar.
Hieronder een hele simpele methode om de draadtemperatuur te regelen.
Een stuk weerstandsdraad om een klosje hout. Zo zoek je makkelijk de ideale snijtemperatuur.
Het kan beter: maar onthoudt het volgende:
There are still ant fuckers who want to make perfect tools.
Het einddoel is een vleugel en niet het maken van perfecte gereedschappen.
