Nummering in stambomen

Deze nummering is bedoeld om de verwantschap van een persoon t.o.v. een bepaald aftelpunt duidelijk te laten uitkomen. Dit aftelpunt is een persoon of een ouderpaar (eigenlijk een denkbeeldig kind van hiervan); dit krijgt een (hoofd)letter (de familieletter), meestal de eerste letter van de familienaam. Bij voorouders hiervan komen er een aantal nullen en/of enen voor. Iedere 0 is een stap in de mannelijke lijn; iedere 1 is een stap in de vrouwelijke lijn. Of in andere woorden: '0' = 'de vader van'; '1' = 'de moeder van'. Deze nummering is afgeleid van de Kékulé-nummering, die gebruikelijk is bij kwartierstaten: vervanging van de familieletter door een 1, omkering van de cijfers en omzetting van het verkregen binaire getal in het normale decimale getal, geeft het Kékulé-nummer met de persoon van het aftelpunt als kwartierdrager.
Bij nakomelingen van een voorouder begint het familienummer met dat van de voorouder. Meestal zullen het nakomelingen zijn van twee voorouders, waarbij alleen het eerste cijfer in het familienummer verschilt: dit eerste cijfer wordt dan vervangen door een 2. Na de familieletter volgen één of meer cijfers die aangeven het hoeveelste kind elk van de opeenvolgende ouders is (en als laatste de persoon zelf) in de achtereenvolgende generaties. Bij gezinnen met meer dan 9 kinderen worden ook (hoofd)letters i.p.v. cijfers gebruikt, op dezelfde manier als bij hexadecimale getallen: A=10, B=11, enz. Het aantal cijfers na de familieletter plus 1, min het aantal cijfers vóór de familieletter, is gelijk aan het generatienummer (met de persoon van het aftelpunt als generatie 1). Het aantal tekens min 1 is gelijk aan het aantal 'graden' van verwantschap tot de persoon van het aftelpunt.
Voor niet-bloedverwante 'familieleden' geldt het volgende. Een niet-bloedverwante partner krijgt het nummer van de bloedverwante partner plus een X; als het een 2e partner betreft, wordt de X vervangen door een Y en bij een 3e door een Z. In het zeldzame geval van een 4e of meer, wordt de W, V, enz. gebruikt. Geadopteerde kinderen (al dan niet officieel) krijgen op het eind i.p.v. het cijfer een a, b, c, ... voor het 1e, 2e, 3e, ... geadopteerde kind.
Normaal komt het niet voor, maar bij extreem grote gezinnen of aantallen relaties, zijn er letters te weinig. In dat geval zouden letters met accentjes gebruikt kunnen worden, maar dat heb ik nog niet uitgewerkt.
De voorwaartse tijdsrichting is van links naar rechts: terug in het nummer is dus ook terug in de tijd.

Ik heb bijvoorbeeld mijn vier overgrootouderparen als uitgangspunten gebruikt. Met het overgrootouderpaar Van Keulen - Hengeveld als uitgangspunt, heb ik als nummer: 2V431. (Ik heb de letter V gebruikt omdat ik de K al toegekend had aan het overgrootouderpaar Korterink - Knol aan mijn moeders kant.) De G. van Keulen die ik in mijn homepage en bij de lijst 'Gerrit 1650-1700 in GA Zwolle' heb genoemd, zou als nummer krijgen: 2000V961235.

Een artikel over deze nummering heeft gestaan in Gens Humana, kwartaalblad van de HCC-Genealogie-Gebruikersgroep, nr. 20 (september 1992), pag. 381,382,392.


[ Naar homepage ]