voorheen route national 20
Als ik uit Chateauroux vertrek, heb ik weer eens een route national genomen. Want het beloofde weer te regenen en dat heeft het gedaan ook.. Dan heb ik toch graag op zijn tijd een plek om koffie te drinken en even droog te zitten en niet in de middle of nowhere tussen nat hoog gras ergens in de modder weg te zakken. Ik loop eerst op fabrieksterrein en zie daar dat de autoroute, de A20 gratis is. En de Fransen lijken net Nederlanders : iedereen zit nu op de A20, die naast de N20 loopt...
Ik loop ongeveer alleen op de N20, bij tijd en wijle prachtige weg, waar vervallen benzinestations, geloten bars en versleten kilometer palen herinneren aan wat het eens was.
Nog op het fabrieksterrein heb ik mijn eerste stop bij hotel Campanille, waar ik aan mag sluiten bij de ontbijtende mensen en mij een grote koffie wordt voorgezet. Ik hoef er niets voor te betalen... Even verder ben ik weer even uit de regen in een bar in Les maisons neuves..., maar als ik in Lothier met de wheelie een bar binnenga, klinkt er een onaangenaame stem, die dat verbiedt. Ik voel enige irritatie en vraag nee? C'est pour la charette!! klinkt nu een wiswijvenstem, die van ingehouden woede in haar kopstem is geschoten...C'est pour la charette!! ... Het is vanwege die handkar!! Ik vervolg onmiddelijk mijn weg en loop pardoes in een ruk door naar Tendu terwijl de viswijven stem behoorlijk nagalmt in mijn hoofd.
Dan kom ik aan in Argenton
