Van Argenton naar Limoges

29mei: Van Chateuroux naar Argenton 29 km

Zie eerder verslag

30 mei: Van Argenton naar Le Fay 18 kilometer

Omdat het koud weer voor de tijd van het jaar zou worden en dat werd het ook met temperaturen van 's middags zo'n 13 graden, besluit ik gewoon de voormalige route national 20 verder te volgen. Want dan dan kun je toch niet zwemmen in de meren, waarlangs de historische route gaat en die is bovendien ruim 60 kilometer langer. 's Morgens internet ik nog wat om wat te regelen in verband met een APK keuring van mijn auto en ook in verband met de videocamera, die kapot is en ondertussen worden er nieuwe hakken en voorstukjes onder mijn schoenen gezet. Tegen twaalf uur kan ik vertrekken uit Argenton. De weg vandaag is wel erg eenzaam; maar er is prachtig wolkenlandschap te bewonderen.

Ik hoop dat het hotelletje in le Fay de pijp ook niet aan maarten heeft gegeven. Maar gelukkig het leeft nog. Ik hoor van de hoteleigenaar, dat het zo'n 3 jaar geleden begonnen is met de leegloop op de RN20. Hij heet nu D920 en later D220 . Ik hoor ook dat er geen hotel of overnachtingsmogelijkheid meer is tot in Bessine en dat is ruim 40 kilometer verder...

31 mei: van Le Fay naar Bessine 41 kilometer

Ik vertrek de volgende morgen rond half zeven, ik heb heerlijk geslapen. Allemaal vervallen hotels, woningen en autogarages, waarvan te zien is dat het vroeger een tankstation is geweest.

 

 

Maar even voorbij la Forge blijkt er nog een bar-restaurant zich staande gehouden te hebben en dat komt met name omdat het aan een afrit van de A20 ligt, maar volgens de eigenaar ook omdat de vele vrachtwagenchauffeurs nou eenmaal niet zo snel een plaats vergeten, waar het altijd lekker eten is en gezellig. Veel gezelliger dan die grote fabriekshallen langs de A20. Maar aan de intonatie in zijn stem meen ik toch te horen dat er betere tijden zijn geweest. Hij heeft ook veel te voet en liftend rondgetrokken en wil het binnenkort weer gaan doen. De koffie hoef ik niet te betalen. Het was een leuk gesprekje zo ergens in de middle of nowhere... Ik krijg er energie van. Ik beleef extatische momenten aan mooie natuur langs de weg en hoe prachtig eigenlijk deze tocht is. In Bois Mandé zijn er twee bars_sandwicherieën en staat er een bakkertje met auto. Ik kan weer het broodnodige voedsel inslaan. Maar dan begeeft een ventiel van een band van de wheelie het, dat al een tijdje wat lucht doorliet... Ik zet de nieuwe band erop, die ik uit voorzorg gekocht had, maar daar bleek weer een gaatje in te zitten. In plaats van te gaan vloeken, weet ik mijn hoofd koel te houden en voor de tweede keer maar weer de band eraf te halen. Gelukkig blijkt daarna alles in orde... Even van de weg op zeven kilometer van Bessine in StAmand Magnazeix blijkt er een camping en ook op vier kilometer van Bessine in Monterolles-sur-Semme. Toch besluit ik door te lopen en haal uiteindelijk bek-af Bessine.

1 juni: Van Bessine naar Limoges: 36 kilometer

Ik vertrek om 7 uur. Het duurt wel twee uur eer het lopen een beetje gaat, mijn lichaam wil gewoon nog even niet. Het is vrij eentonig, maar wel lekker een droom en denkdag. Je hebt een goede weg helemaal voor je alleen er komen zo'n zeven auto's per uur voorbij en ongeveer zo'n zelfde aantal kom je tegen. Je kunt niet fout lopen, je zou zelfs kunnen slaapwandelen, zoals de hoteleigenaar in Le Fay zei. Op zo'n 10 kilometer van Bessines is er gelukkig een chafeurscafè en even later is er zelfs een camping met zwembad, een soort doorgangsverblijf denk ik, voor mensen op weg naar het zuiden. Alles loopt eigenlijk perfect. In Beaune les Mines vind ik een bord met de kaart van Limoges erop, zodat ik een route door industieterrein naar het centrum kon uitzoeken. Dan wordt het wel weer een echte route nationale...Voor Limoges kom ik eerst langs een Aldi, doe inkopen, pin, kom net op tijd in het toeristenoffice, krijg een pelgrimsstempel, zoek een hotelletje uit van 20 euro, laat het hun reserveren en om 18.45 uur zit ik helemaal kant en klaar in mijn hotel... Wel weer bek af, maar ik slaap ook als een os...

tot slot

Ik ben dus uiteindelijk in 4 dagen van Chateauroux naar Limoges gelopen met een gemiddelde van bijna 31 km per dag. Als ik de historische route had gevolgd had ik er 9 dagen over gedaan en 185,5 kilometer afgelegd. 61,5 kilometer meer dus... Ik sta er toch van te kijken wat ik niet allemaal klaar speel zo, dat had ik voorheen toch niet echt voor mogelijk gehouden. Ik leer mijn lichaam veel beter kennen in allerlei reacties, ik leer mezelf ook beter beheersen. Ik vind de tocht toch wonderlijk... Ik had dat niet van te voren gedacht...

0nderweg hoorde ik een paar maal tijdens de koffie: tous le garcons et les filles... van Francoise Hardy in de chaufeurscafés en het melodietje was niet meer uit mijn kop te slaan... Een begin van een Nederlandse versie kwam in me op ( moet nog behoorlijk aan gesleuteld worden):

Alle jongens en meisjes
zijn verzot op elkaar
ze lopen stevig omarmd
Alle jongens en meisjes
zijn verzot op elkaar
glans in hun ogen
die verwarmd

ze gaan naar de kroeg
ze gaan lekker swingen
ze houden van elkaar
ze doen leuke dingen

en ik zit
hier alleen
voor het raam
stil te turen
ik zit
hier alleen
uren alleen...