De tocht wordt steeds meer zichzelf...
In St Foy La Grande zit ik enkele dagen op een camping met veel engelsen, pelgrims
en er zijn ook twee Belgische vrouwen, die net terug zijn van drie weken
Boedhhistische retraite bij Thich Nath Hanh. Als ik hun verhalen hoor, dan ben ik
blij dat ik de beslissing heb genomen om niet voor een week naar Plum Village te
gaan. Toch kom ik onderweg langs een vrouwen-hamlet ( vrouwenafdeling) van het
genoemde boedhhistische klooster. Er zijn ook steeds meer pelgrims, die onderweg dit
klooster aandoen en er een tijd blijven. Het komt mij soms over als een soort
Boedhhistisch Taizé...
Thich Nath Hanh heeft een boekje geschreven: Christus leeft, Boedhha leeft ( zo uit
mijn hoofd )en daarmee opent hij het Bhoedhhisme voor Christenen en het Christendom
voor Bhoedhhisten. Ik heb zelf in de traditie van Thich Nath Hanh anderhalf jaar in
Utrecht in een sangha (meditatie-groep) gezeten.Maar ik voelde me er uiteindelijk
toch niet zo thuis...
De rituelen van het glimlachend buigen naar elkaar, als je elkaar tegenkomt en
aanspreekt om aan te tonen aan de ander dat je welkom bent en dat er naar je
geluisterd wordt, tot de ander doormiddel van een buiging weer aangeeft uitgesproken
te zijn. Dat kwam ik ook hier weer tegen. Ik
heb dan zoiets, doe toch gewoon, zoals je bent..., maar ja....
Ik was gewoon het terrein opgestapt en gaan filmen. Toen kwam er een jonge
vietnamese zuster op me af, die vroeg wat ik deed. Ik vertelde op pelgrimstocht naar
Santiago te zijn, en vroeg of ik hier even rond mocht kijken. Dat mocht, zij het
niet van harte. Daarna kwam de oudere zuster, die me wel de hoofdzuster leek, uit
een gebouw en zei dat als ik wilde overnachten, dat ik dat dan moest melden bij de
receptie. De jongere zuster was erbij komen staan en zei iets in het vietnamees. Uit
mezelf zei ik daarop al tot de oudere zuster. Nee ik wil hier eigenlijk alleen maar
even rond kijken, dan trek ik weer verder... Ook het biertje en de droge worst, die
ik in mijn bagage had indachtig.... Enfin....
Het waren grotendeels vietnamese vrouwen, die daar op die hamlet zaten, maar daar
heb ik maar geen beelden van gemaakt, ook niet van de mediterende mensen hier en
daar... Dat vond ik niet gepast...
Verder heb ik het op de camping in St Foy La Grande erg gezellig gehad, met veel
mensen gekletst. En Verschillende daarvan kwam ik onderweg weer tegen. Ook hier in
Mont de Marsan. e hoort zo van allerlei levensverhalen
Op weg nog naar St Foy La Grande is nog het volgende lied komen aanslibben.
Op mij komt het aan
ik moet er iets van maken
of ik nu geloof of niet
op mij komt het aan
ik moet er iets van maken
of ik nu geloof of niet
op mij komt het aan
't is willen en doen
't is laten gebeuren
't is willen en doen
't is laten ontstaan
't is willen en doen
't is laten gebeuren
op mij komt het aan
ik laat het ontstaan
ik zie wat ik zie
ik maak er een beeld van
ik geef het vorm
in mijn perspectief
ik zie wat ik zie
ik maak er een beeld van
dat weer moet slijten
zodat ik weer zie
't is luisteren naar wat er in mij omgaat
't is luisteren naar wat er speelt
't is luisteren naar wat er in mij omgaat
't is antwoord geven op wat ik voel
22-6-06 Sant Foy La Grande - Montesegur - 32 km
Ik ben weer aan het genieten, het is lekker weer. Ook weer lekker aan het filmen.
Onderweg in Landerrouat in een café gesproken met de engelse vrouw van de
café-eigenaar, waar ik een kopje koffie dronk. Zij woont al twee jaar in Frankrijk,
maar het Frans spreken wil maar niet goed lukken. Ze ziet er uit als een
flower-power vrouw en er hangen foto's van Bob Marley aan de muur. Elke dag wandelt
ze twee uur met de hond en dat vind ze heerlijk
Op weg naar Montesegur kwam ik dus langs Plum Village
23-6-06 - Montesegur-Auros - 31 km
veel leuke kleine weggetjes, die me voeren naar Relais St Jacques in Auros. Ik krijg
daar een geweldig grote kamer met een ontzettend grote schelp op het behang boven
het bed geschilderd. Ik heb echt het gevoel dat ik mijn eigen vrijheid terug heb. Ik ben ook meer bezig met de tocht zelf en de mensen, die ik onderweg tegenkom. Niet meer met ver weg en thuis en zo. Ik weet nu ook wat ik wil. Ik ga gewoon door met liedjes schrijven en wil ze ook meer zelf gaan zingen. Het entertainement, waar ik nu voornamelijk inzit, ga ik afbouwen. Daarnaast wil ik schrijven, publiceren en lezingen geven. En ook wel camera werk gaan doen. Dan moet ik soms maar wat baantjes hier en daar nemen om geld te verdienen als het niet lukt met datgene wat ik wil...
24-6-06 - Auros-Captieux - 29 km
Een eenzame lange saaie weg met op het laatst van de dag veel regen einigt in een
hotel in Captieux, waar ik door de eigenaar, die napoleontische trekjes vertoont
ontvangen wordt. Nee, ne, wijst zijn vinger, die kar gaat niet naar binnen... Dan
wijst hij op mijn schoenen en commandeert: Les chausures: non!!! En vervolgens gaat
zijn vingertje weer op en neer...
Ik pas me aan en loop met de kar helemaal achterom, haal er de tent en het matje
vanaf en zeg de hoteleigenaar, dat ik de kar kan demonteren.... Pas als hij ziet dat
de wielen eraf kunnen mag ik alsnog alles mee naar boven nemen...
25-6-06 - Captieux-Mont de Marsan - 30 kilometer
Hier in Mont de marsan heb ik weer even wat uitgerust.
Ik kwam er de Belg Ludo en de
Fransman Guy weer tegen, die elkaar op de route hebben leren kennen en die ik al
eerder ontmoette o.a. in St Foy La Grande. Ik leer er nog een Nederlander kennen,
Theo, die niet gelovig is, maar zijn opa heeft een pauselijke onderscheiding gehad,
die hij weer van zijn vader gekregen heeft, zijn vader is nog niet zo lang geleden
overleden en om hem nog een laatste eer te bewijzen is hij toch onderweg naar
Santiago. Hij bezit alle boeken van Mart Smeets, in hem herkent hij zich...
Er zit ook een meisje van 23 jaar, Flore, die iets in de plantkunde gestudeerd heeft
, op een ecologische plantenkwekerij werkt en later misschien zelf ook een kwekerij
wil beginnen. Het was hier erg gezellig, ik heb er leuke filmopnamen van gemaakt.
Morgen ga ik weer verder...
In Mont de marsan hadden ook kunstenaars hun naakt tijdelijk op locatie geplaatst, waarvan hier enkele beelden:
