Orthez, St Jean Pied de Port, Pamplona, San Fermin

29-6-06 Mont de marsan-Hagetmeau 24 km

In Hagetmeau is het refugio in een complex met zwembad (niet inclusief) in een soort van legertent , waarin zich acht bedden bevinden, nogal smerig, voor 5 euro..., maar ik heb er goed geslapen.

30-6-06 Hagetmeau- Orthez 23 km

In Orthez is het refugio werkelijk prachtig!!! In een 15e eeuwse toren, een stuk van de straat af, met wasmachine, haarföhn, kortom alle comfort wat je je kunt bedenken.
In Orthez was een stierenloop, waar ik mooie opnamen van heb gemaakt, maar de festiviteiten vielen totaal in het niet bij de san ferminfeesten, die ik even later
in Pamplona zou meemaken (zie verder)

Er liepen in Orthez 5 stieren in een soort blindheid achter een groep mensen aan... Als die mensen op tijd op zij gaan of in de hekken springen is er niets aan de hand.De stieren gaan er niet achteraan , maar blijven gewoon oliedom en driftig doorlopen..., als ik stier was zou ik het wel weten, dan zou ik gewoon achter iedereen, die opzijspringt aan gaan, dan zou er tenminste echt spanning onstaan ;-))
Nu kan er eigenlijk alleen iets misgaan als er iemand struikelt, of in de weg loopt ofzo... er is ook niets gebeurt..

Maar wie weet waren deze stieren intelligenter dan we weten ;-) En spelen ze stil hun rolletje...Toch schijnen ze van te voren wel agressief gemaakt te worden.. maar ze lopen als dolle stieren en dan steeds ongeveer in dezelfde sullige formatie van vijf, die zichzelf ook behoorlijk in de weg loopt. Tja en waarom het er vijf zijn? Geen idee...

Hier in Ortez kom ik ook Flore weer tegen...

Ik ontdek in het gastenboek een tekening van een verleidende vrouw en een
skelettenhoofd, die me wel intigreerde.De tekst erbij is:
Dax-Orthes 27/28 maart, weg van wedergeboorte. In dit plaatje, deze metafoor begin ik mijn leven te begrijpen en spijt te hebben van ieder moment ver van U o heer....
Ik begrijp de metafoor ook, alleen zou ik het zo niet zeggen. Het 'spijt hebben van ieder moment ver van u', gaat me te ver. Dat riekt mij te veel naar bekering... in plaats van acceptatie van het totale leven.

2-6-06 Orthez-St Palais 31 km

De D23 is lekker rustig, de D933 ook. Ergens in het landschap staat Jacobus met staf en iemand heeft er schoenen bij gezet.
In St Palais zit ik op een erg dure camping...14 euro voor veel klei en molshopen....

3-7-06 St Palais Sain Jean Pied de Port 34 km

Langzaam komen er pelgrimswegen bij elkaar en in St Jean Pied de Port starten een enorme hoeveelheid mensen uit de hele wereld. Ik heb vandaag meer pelgrims gezien en ontmoet als op de hele weg van Nederland tot hier...In St Pied de Port kom ik ook Kim tegen, een jonge Belg, die echt een flower power uitstraling heeft.

Hier in Saint Jean Pied de port, vliegen de pelgrims je ineens om de
oren. Veel mensen bijvoorbeeld van Canada en Amerika etc. beginnen
hier, en vier routes zijn hier ineens bijelkaar gekomen.

In de herberg, die gerund wordt door Nederlanders: Le chemin de esprit heb ik een heb ik een leuke tijd. Ik blijf er drie nachten. De eerste nacht waren we met zijn achttienen: completo. Ik klets nogal veel met Arno en Huberta, de stichters van deze plaats en met Rene, 'ex-vvd', die goed in paradoxen kan praten, maar af en toe nog wel bevlogen voor de dag kan komen: iedereen moet een basisinkomen krijgen in Nederland... Op 49 jarige leeftijd heeft hij een hartaanval gehad... heeft de politiek vaarwel gezegd en gaat een refugio beginnen in Finisterre, het einde van de wereld om mensen nog even de mogelijkheid te geven datgene te doen, waar ze tijdens hun pelgrimstocht net niet aan toe gekomen zijn.

Arno,Huberta en René

Arno heeft geschiedenis gedaan, de omslag in de tijdsgeest net zoals ik
meegemaakt, in managementsfucties gezeten, "tja opgebazen dingen horen erbij... operationeel nivo, maar een chef weet algauw nergens meer van..." Hij is er op af geknapt. Samen met Huberta, die de parttime opleiding docente-drama op de academie van expressie in Utrecht volgde, is hij hier dit refugio begonnen...

Toch misschien een beetje afgebrande idealisten, die het in het pelgrimswezen zoeken?

Het gaat volgens mij uiteindelijk om vertrouwen en verbinding. We hebben gekletst over Baghwan, Marahisji Yogi, Thich Nath Hanh... Het individuele is toch ook belangrijk en ieder mens wil zich toch ook ergens onderscheiden. Sexualiteit en erotiek zijn ook krachten in de mens!! Geen gesublimeerde verstikkende liefde...,waaronder ... wie weet wat allemaal kan zitten. Ken jezelf... een wijsheid die de oude grieken al verkomdigden

Ida, die ik ook in de abdij van Leffe tegenkwam in Dinant in België had teveel
gedaan, onder een heup was het onstoken geraakt en ze zat al twee weken in St Jean Pied de Port met fysiotherapie etc. Haar man Gerard was overgekomen.Op dezelfde dag dat ik weer verderging, startte ook Ida weer. Gerard heeft heel wat boekjes, een jas en een tent van mij meegenomen naar Nederland.

De eerste avond op chemin de esprit, viel ik er nogal in... De japanse, die in een bed naast me sliep en met wie ik die avond een tijdje had gesproken had wel iets erotisch. Ze wilde graag naar spanje, maar vroeg aan mij: Is it dangerous? Ze wilde graag naar Zuid Amerika, maar vroeg aan mij. Is it dangerous? Ze was de camino van Le Puy tot St Jean Pied de Port gaan lopen omdat ze tijdens reizen in europa in aanraking was gekomen met pelgrims en ze dat aardige mensen vond. Toen is ze erover gaan lezen en nu heeft ze een deel van de weg afgelegd. Ze had een gereseveerde vriendelijke belangstelling, c.q. nieuwsgierigheid en ze was even een ballonnetje in mijn hoofd.

Ik heb nog gezellig wat muziek gemaakt zowel in de herberg als op straat en kreeg zelfs een compliment van iemand die op de ontvangst acceuil van de pelgrims zat...

Kwam Theo uit Orthez nog tegen, nu met Wilma, zijn vriendin, de aanvankelijke twee dagen waren voor hen een week geworden.

Toen ik trouwens naar St Jean Pied de Port liep kwam ik een zekere ariejan uit
slovenië tegen, die van alle gemakken was voorzien, zelfs met een accu-oplader opzonneenergie voor zijn mobieltje, fototoestel etc.

6-7-06 - St Jean Pied de Port - Roncevalles - 27 km

Roncevalles heeft een grote "stal" zonder ramen met stapelbedden, waar 120 pelgrims in kunnen, daaraast is er nog een jeugdherberg waar er 80 ingaan, tenten met nog eens een capiciteit van zo'n 100 man, dan nog apartementen en hotels... Ik lig dus voor 5 euro in de stal en kan me nog net inschrijven voor de pelgrimsmaaltijd van 8 euro: forel met frites in een van de restaurants. Samen met Rudi, die het laatste stuk met me heeft meegelopen en met wie ik ook komende dagen zal samenlopen... De pyrineeën zijn werkelijk prachtig!! Het landschap, de voorttrekkende dauw, de berggeiten, zwijnen ,het uitzicht.

Rudy

7-7-06 - Roncevalles - Larrasoaña 27 km

Een lange dag vandaag. We besluiten niet in Zuribbi te blijven, de plaats heeft geen authentieke uitstraling en gaan dus naar Larrasoaña. Mooi landschap, wel voor de wheelie soms zware stukken... Ik besluit om de volgende dag de grote weg te nemen.

8-7-06 - Larrasoaña - Pamplona 15 km

De normale pelgrimsopvang in Pamplna was dicht. Een kleiner refugio Paderborn, dat onder leiding stond van twee duitse hospitalero´s, was gelukkig open...Maar zeker niet vol... Veel pelgrims liepen door naar het volgende plaatsje Ciza menor, dat vervolgens een capaciteitsprobleem had... Veel pelgrims moesten niets hebben van de massaliteit, het lawaai, de dronken mensen etc.... Maar ik ben blij dat ik geweest ben....Wat me verbaasde en eigenlijk ook weer niet, omdat ik weet dat Spanjaarden nu eenmaal graag feesten en dat ook kunnen is dat je met 2 miloen mensen in de stad, waarvan er veel te veel gedronken hebben toch de sfeer gezellig weet te houden.

Een enkele keer zie je wel een klein opstootje, maar dat heeft niet echt veel te
betekenen. Ontzettend veel muziekbandjes,kunstenaars, handel,overal in de straat is iets te doen. Alle parken zijn vol met slapende mensen, dronken mensen, parkeerplaatsen met auto`s, caravans, campers volmensen... en de ochtend is de troep niet te overzien, maar er wordt stevig doorgewerkt door een grote groep schoonmakers, want het feest gaat verder, 24 uren lang, van 6 t/m 14 juli


In Paderborn was er onenigheid tussen de twee duitse hospitalero´s, de
vrijwilligers, die de herberg telkens voor een aantal weken runnen. De oudere vond dat wij ´s avonds niet naar de San Ferminfeesten mochten gaan. Want om tien uur ging de herberg officiëel dicht... regels waren regels, er waren pelgrims, die niet meegingen en je was toch eigenlijkoppelgrimstocht en dan ging je toch niet naar Sab Fermin.Maar dankzij Joachim, die er zelf ookweleen dagje uit wilde, zijn we toch kunnen gaan tot 2 uur ´s nachts. Joachim nam de verantwoordelijkheid, zei de oudere Duitser....

9-7-06 - Pamplona - Uterga 16 km

Rudi en ik lopen zo goed en zo moe als we kunnen naar Uterga, waar we door een man die we om inlichtingen vragen, gelijk naar een refugio worden gebracht voor twee man, een klein kamertje met een stapelbed. Daar genieten we van. Er is ook een klein pleintje met bron ervoor. Helaas is er niets te krijgen, want het enige restaurant wat er is is wegens de san ferminfeesten gesloten. De volgende morgen als we nog laat wat ontbijten komen er een enorme hoeveelheid pelgrims langs. Ook een fransman met een ezel...

10-7-06 - Uterga - Ciraqui 17 km

Ciraqui is een mooi rustig stadje. De herberg mag er ook zijn. De eigenaars hebben ook een reataurant en serveren voor 10 euro een pelgrimsmaaltijd. Erg lekker. Ik besluit er een dag langer te blijven, wat toegestaan wordt. Ben wat moe en wil even tot mezelf komen. De kleine weggetjes, stenen, en de enorme kuilen soms zijn zwaar voor de wheelie. Ik heb gehoord dat de natianal zowat verlaten is en helemaal niet meer de gevaarlijke weg waarvoor het ANWB gidsje voor waarschuwd...dus neem ik de volgende dag de national 111 en inderdaad er rijdt een enkele schoolbus, enkel bij Estella enkele auto´s meer..

In Ciraqui kom ik veelmensen uit St Jean Pied de Port weer tegen. De laatste avond speel ik accordeon in de plaatselijke bar. Gelukkig is de eigenaresse van de herberg niet zo strikt in het handhaven van de tijden

12-7-06 - Ciraqui - Estella 14 km

Ik ben blij even het immer draaiend wiel der pelgrims te hebben verlaten en een
hotelletje gevonden te hebben. De eerste was completo, de tweede had geen
individuele kamer meer, de derde had de wekelijkse dag dicht, maar bij de vierde vond ik er een.

Ik loop weer meer als mezelf door de straten vreemd genoeg.

De werkelijk willen en kunnen zien zoals ze is, dat is het thema wat me aleen tijd bezighoudt, niet meer zien wat je wilt zien of uit gewoonte zien wat je ziet, maar sec de werkelijkheid zien. Ik moet even denken aan Joachim uit de herberg Paderborn in Pamplona: hij schreef een duitse pelgrim zonder pas toch in, hoewel die een zeer vreemd verhaal had Hij zag uit de 'goedheid' van zijn levensbeschouwing, denk ik, maar in joachims intonatie was te horen dat het niet van harte ging en dat hij het er volgens mij ookniet mee eens was. Hij had door kunnen hebben dat het hem om een verblijfplaats tijdens de san fermin feesten ging. Want hij zei ook dat hij als hij eenmaal aan het feesten ging, hij erin zou blijven. Die opmerkingen werden gewoon niet gehoord. De volgende ochtend werden er wel nog spullen van hem gevonden, maar hij was niet teruggekomen. Joachim voelde zich enorm verantwoordelijk... wat veel van
het goede...

Ook toen ik de laatste avond in de bar in Ciraqui optrad, zag ik datde knappe
gangmaakster, die telkens de aandacht trok met haar gillende lach en en weer voor de zoveelste keer het glas hief: Buen camino, ook een rolletje speelde... Er zat een italiaan bij die erg leuk geinteresseerd was in alles wat er gebeurde.Hij had oog voor het geheel en wist toch goed mee te doen. Etc...

Het was fijn met Rudi, het heeft me door de stenen etc. gesleept. Maar het
pelgrimsgebeuren leeft je ook, het s morgens vroeg opstaan en na tienen stil zijn en lopen en lopen... met als summum de oostenrijker , die we tegenkwamen met zestig kilometer per dag, gewoon doorlopen tot het donker is , je tent opzetten en ´smorgens weer beginnen. Hij kon niet meer luisteren, telkens alsje iets vroeg, onderbrak hij zijn verhaal slechts even om vervolgens gewoon door te gaan... Wat deze man nog van de werkelijkheid meemaakt vraag ik me af...Niet meer kunnen luisteren. ...

Even uoit het circuït,ik geniet er wel van. Ik heb even de tijd om alles weer te
verwerken, de filmpjes af te maken, dit volkskrantweblog... En ´savonds lekker op een van de pleinen hier te zitten, mensen kijken. Estella is een gezellig levendig spaans stadje...