ballonnenpeillood
Ik rust even uit in Leon. Ik zal er een dikke week blijven. Toen ik er aankwam heb ik bij de zusters Benedictinessen geslapen op de jongenszaal ;-)) ontzettend groot, erg warm, geen kussens, niet best geslapen. De volgende dag kon ik al om 10 uur ´s morgens terecht in Pension Blanca, daar was internet gratis en niemand die het op dat moment gebruikte, dus moe als ik was, heb ik gelijk mijn weblog toch maar bijgewerkt en ook zelf de foto´s op cd gebrand. Ik had ook nog met Elia, een amerikaan, die ik op de plaza vlak bij de Benediktinessen ontmoette afgesproken wat in de straat te spelen... Hij had een melodica bij zich. Na die overigens leuke dag was ik even niets meer.... Ik ben ook van Burgos in zeven dagen en acht herbergen naar Leon gekomen, dat is voor mij tot nu toe ook de langste tijd zonder onderbreking geweest van een hotelletje ofzo...
Tijdens het spelen in de straat kwam er ook nog een Tsjech voorbij met zijn
vriendin, die even een Tjechisch liedje speelde....
Zondag 6 augustus ben ik naar het museum voor moderne kunsten geweest, musac, dat vond ik echt geweldig! Er was ook erg veel videokunst. Ik heb er erg veel inspiratie opgedaan. Helaas mocht je binnen geen video maken, wel foto,s zonder flits voor eigen gebruik. Het gebouw was groot en van gekleurd glas en alles werd er door de zon in weerspiegeld. Ik heb er buiten een leuk video´tje van gemaakt, mezelf met de camera, weerspiegeld in glas, die iemand opneemt, weerspiegeld in glas, dan ander glas, dan "in het echt" etc.
De tentoonstelling nu ( nog tot 10 september) heet Globos Sonda : Balonnen peillood. Het wil allerlei moderne kunst, allerlei dingen, die vandaag de dag aan de hand zijn bij elkaar brengen, zonder vooropgezet concept. Het wil dat wat al ergens preliminaal wat betreft moderne kunst bij mensen bezig is mensen bewust laten worden. Het museum heeft pas zijn eerste verjaardag gevierd en is gratis toegankelijk. De kunstenaars, die te zien waren komen uit de hele wereld. Het museum wil ook een internationale uitstraling hebben. Uit Nederland was o.a. Ellen Kooi te zien. Ik kan iedereen aanraden die in aanraking met moderne kunst wil komen dit museum te bezoeken!
Ook weer een lied geschreven:
Wie ben ik in dit alles
dat voorbijgaat en verder
(meerdere malen herhalen)
toen ik jong was, was ik jong
dacht de wereld te verand´ren
toen ik jong was, was ik jong
was ik ik tussen de and´ren
toen ik ouder werd, ik ouder werd
toen stierven idealen
ze veranderden van opzet
ze stierven vele malen
Wie ben ik in dit alles
dat voorbijgaat en verder
(meerdere malen herhalen)
het enige dat stand hield
was uiteindelijk de liefde
het enige dat standhoudt
is uiteindelijk de liefde
als ik doodga, ga ik dood
en dat ga ik vroeg of laat
wie ben ik dan geweest
als de wereld verder gaat
Wie ben ik in dit alles
dat voorbijgaat en verder
(meerdere malen herhalen)
die vraag heeft geen antwoord
die vraag, die leidt naar binnen
die vraag, dat is de weg
die moet je zelf ontginnen
Wie ben ik in dit alles
dat voorbijgaat en verder
(meerdere malen herhalen)
Gewoon even een aantal dagen bijkomen, anders voel ik me echt alleen nog
maar een tekstverwerker... Vandaag 7 augustus heb ik mijn energie weer terug. Na pension blanca kon ik de volgende dag terecht in Hostal bayon voor 15 euro en daar zit ik nu nog....
Ik heb bij de benediktenessen een boekje gekocht: Pelgrim tot het diepst van je hart. Het doet enerzijds erg Boeddhistich aan, anderzijds Christelijk... Af en toe is het wel wat prekerig, het is geschreven door een benediktines en haar broer. Maar soms inspireert het me ook.Het heeft me onder andere geïnspireerd tot bovenstaand lied. De vraag: wie ben ik en de liefde toch wel belangrijke steunpilaren in mijn leven.
Het liedjesschrijven werkt voor mij verhelderend, het geeft vorm aan waar ik mee bezig ben.
Elia, die elke nacht ergens in de straten van Leon slaapt omdat hij geen geld meer heeft, heeft inmiddels de mandoline ontvangen, waarop hij aan het wachten was en hem omgeruild voor een gitaar. Ik heb hem horen spelen in de straat en de tweede dag ging het verdienen hem goed af...
In Santiago zijn nu ontzettende hoeveelheden bosbranden. Ik heb van Ida en Gerard foto´s gezien, die zijn er met de auto doorheen geweest.Hun auto was eigszins aangetast... In de omgeving van Santiago is veel door de rook niet te zien en Finisterre was er al helemaal in verdwenen. Ze schijnen het gewoon aan te steken op verschillende plaatsen tegelijk...
Een beetje troosteloos... en absurd is het wel!!!
Ik ben een paar dagen geleden Ida en Gerard dus weer tegengekomen hier in
Leon, ongelofelijk. Ik was Ida al in Dinant tegengekomen en hun samen in St Jean Pied de Port, waar Ida een spierontsteking had. Twee weken fysiotherapie etc. Ida heeft Santiago gehaald. Welliswaar met wat pijnstillers, maar bij het kruis, waar je je symbolisch een steentje achter kunt laten, als teken dat je wat onnodige balast van je afgooit, heeft ze weer gewoon kunnen lopen, vertelde ze. Ik heb ze het grootste deel van mijn bagage kunnen meegeven...
Het self inflating matje, de slaapzak, wat fleece-jumpers, het gasstelletje, het teepot/pannetje, allerlei boekjes, kaartjes en folders etc. inclusief de accordeon. Omdat ik eigenlijk niet zoveel meer speel en meer met de camera bezig ben. Ik voel me een stuk lichter!!
Een beetje troosteloos en absurd is het wel!!!
Ik heb hier in Leon het artikel De kluizenaar en de Pelgrim geschreven, over zitten, mediteren en lopen, in beweging zijn... Dit voor het e-zine van Zinweb
(www.zinweb.nl). Zij houden 9 september een beurs over beweging en spiritualiteit. Daar zijn ook zeven filmpjes van de NCRV, waarvoor ik het materiaal aanlever te zien in een soort continuprogramma. Het artikel overlapt een beetje dit verslagje Ballonnenpeillood. Ik publiceer het hier even na dit verslagje....
