vijfde week

28-4-2006 Van Chalons naar Vitry le Francois: 32 km

Ik loop een beetje op de bonne fooi Chalons uit richting Vitry le Francois, ik wilde eigenlijk de D2 nemen, maar kwam gelukkig op de D60 richting Sarry terecht. Het was een heerlijk rustige dag en een heerlijk rustige weg. Ik genoot vooral van de natuur, van alles. De tijd vloog. Alles liep ook op rolletjes. Op de momenten, dat er geen wegbewijzering was, kwam ik iemand tegen, die me met de zekerheid van een locale kenner wist te wijzen waar ik heen moest en toen ik door mijn water heen was en behoefte had aan een bar, was er een. Bar de la marne in Couvrot. Ik kreeg welliswaar opgewarmde koffie van uren geleden, maar wel lekker koel water en ze wisten een klein mooi voetgangerspaadje langs het kanaal naar Vitry le Francois te wijzen. Onderweg nog wel aan een sluis een vrouw met een baby wakker gemaakt, omdat
ik niet wist welke weg ik nu moest nemen..., maar ook zij wees me de juiste weg. In feite heb ik met enkele kleine pauzes van 9.00 uur tot 20.30 aan een stuk door gelopen. Net voor sluitingstijd kwam ik aan bij Hotel Bar Antoine. Voor 20 euro per nacht kon ik er terecht.

29-4-2006 Vitry Francois

Ik moet nu de tol betalen van gisteren. Voel me wat downig, kom tot weinig, heb geen zin om te spelen, maar aan het eind van de middag, na wat verloren rondgelopen te hebben, ben ik toch met plezier aan het filmen bij en in de kathedraal. Voor de katedraal staat een fontijn met een vrouw met ontbloot bovenlijf. Ik vind het een mooie fontijn. En maak beelden van het beeld met de torens op de achtergrond. Zo weet ik de kathedraal toch met de erotiek te verbinden. Zie foto. De duiven poepen zowel op het beeld, als in de kathedraal en vormen alszodanig ook een verbinding. Maar de hoeveelheid duivenpoep in de kathedraal is werkelijk onstellend. Naar als je goed kijkt zie je ook veel kapotte ramen... Er zal wel te weinig geld zijn voor onderhoud.

30-4-2006 Van Vitry Francois naar Le Meix Thiercelin.

Ik moet toch erg wennen aan de camera. (Voor de NCRV ben ik filmpjes aan het maken voor de site www.ncrv.nl/geloven, voor wie dat nog niet wist, maar wanneer daar iets op te zien is is nog niet geheel duidelijk.) Ik maak echt een heel hoop leuke dingen mee, waarover ik een verhaal kan schrijven, maar waarbij ik er dan toch niet toe kom de camera te pakken, omdat je dan de prille relatie die je met de mensen op dat moment opbouwt, verstoort en vaak ook omdat je aan het eind van de dag bent en erg moe...

Dat was dus het geval in Le Meix Thiercelin. Daar was er niemand bij de chambre d'hotes en het regende. Op goed geluk ga ik maar richting kerk. Die was in restauratie en er was geen pastorie te vinden, wel kwam ik langs een opvang voor gehandicapten en mensen zonder dak en/of werk, (een soort sociale werkplaats met permanente bewoning): 'les Antes, centre d'aide par le travail. Foyer d'Herbergement,Foyer de Vie'.

Na lang zoeken kwam ik daar iemand tegen... Ik vertelde hem dat ik pelgrim was en of ik hier misschien zou kunnen overnachten. 'ik heb een tent en alles bij me om te slapen.' Hij ging even overleggen met iemand wat erg lang duurde, maar uiteindelijk kwam de direkteur van zijn privé-adres om me zelf te zien en wees me een plaats waar ik de tent op mocht zetten. In de regen ;-(( . Ik met de tent in de weer en ondertussen komen er allerlei geestelijke gehandicapten poolshoogte nemen etc. Ik werd in ieder geval uitgenodigd voor het avond eten: biefstuk met friet. Maar ik word wel apart gezet in een gastenkamertje. Op mijn vraag of ik niet gewoon in de eetzaal mee kan eten, zegt de kok:'hier zit u rustiger.' Nou ja, ergens had ie wel gelijk. Ik bedenk ondertussen of ik iets met de camera kan doen, maar besluit dan toch dat ik dit even zijn beloop moet laten.

Als ik zo alleen zit, bedenk ik me dat ik als ze het willen wel wat accrdeon kan spelen voor de mensen in de opvang. Ik vraag het de kok als hij me een petit dejeuner voor de volgende dag aanbiedt en na overleg met de ctiviteitenbegeleider wordt dat met open armen aanvaard. Het wordt een erg gezellige avond met de franse versie van ouwe taaie yippie yippie yee en wat franse chansons en met name op walsjes wordt veel gedanst. Ik denk af en toe: ik kan wel even iemand vragen wat op te nemen, maar tegelijk denk ik ook, dan bederf je de sfeer....

Tja en zo heb ik hier uiteindelijk geen filmbeelden van. Het was een erg
koude nacht. Ik had betrekkelijk weinig geslapen. Ik moest die morgen nog
allerlei verhalen van de mensen aanhoren... een vrouw vroeg of konigin Beatrix
aardig was en hoe dat zat met Maxima. Ze was heel erg lief maar had van die ogen, die vastgekleeft zitten aan een droombeeld.
Een andere vrouw die scheef en scheel uit haar ogen kijkt en die vorige avond het 'ouwe taaie nummer' had aangevraagd bedankte me. Een man kwam me vertellen dat door dat liedje van Edith Piaf, Non je ne regrette rien, zijn hele diensttijd weer naar boven was gekomen, toen hij 23 was en in Parijs zat en een nederlandse vriendin had, die geen Frans sprak, maar dat was helemaal geen probleem.... en zo ging het maar door. Op een gegeven moment had ik echt zin om weg te gaan... Het werd me wel wat veel... De kok had zeker gelijk, toen hij zei dat ik rustiger zat in dat gastenkamertje...

1-4-2006 Van Le Meix Theircelin naar Chaudry 22km

Het duurt even om weer lekker in mijn vel te zitten, maar op een gegeven moment gaan de kilometrpaaltjes weer snel. En precies op tijd kom ik aan in Dampierre, waar een barretje nog net een half uurtje open is!
Vervolgens doe ik Ramerupt aan. Daar zou een gite rural zijn. Van de mensen, die hem zojuist verlaten hoor ik dat ie pas weer het weekend is geboekt. Maar als ik aankom bij de vrouw, die er over gaat, zegt ze fijntjes dat er geen plaats is, ook niet voor een nacht. En heel vriendelijk... verwijst ze me naar een gite, 10 kilometer verderop. Nou ik had er zowiezo al geen zin meer in zo... Zo komt er van dat routetje, dat ik me vanuit Vity le Francois bedacht had dus weinig terecht. Ik besluit maar verder te gaan naar Chaudry. Daar kijk ik even wat rond en ontdek een open landje achter een schuur achter de Mairie, ik bel aan bij de boerderij er tegenover en de jongen die open doet, ik schat hem 17 jaar, was zo vriendelijk de burgemeester te bellen op 1 mei, een vrije dag in Frankrijk, en ik krijg toestemming er te staan en er was een kraan. Ik ben nog 29 kilometer van Troyes, dus ik besluit 's morgens vroeg op te staan.
Ik slaap redelijk goed.

2-4-2006 Van Chaudry naar Troyes 29 km

De D99 is een saaie weg, maar de zon schijnt 's morgens om 7 uur al. Lekker rustig ook. 13 km verderop kom ik aan in Charmont sous Barbisse, waar de plaatselijke supermarkt gerund wordt door een Sittardse vrouw. Zij ziet elk jaar wel zo'n twintig nederlandse pelgrims voorbij komen, maar geen wandelaars. Via de toeristeninfo in de kathedraal in Troyes kom ik terecht in Hotel Le Trianon voor 19 euro. En zij wijst mij ook het secretariaat van het bisdom, waar ik een stempeltje kan halen. Dat ik inmiddels gedaan heb.

Ik heb lekker gespeeld in Troyes. Troyes is tot nu toe toch wel de mooiste stad, waar ik tijdens de pelgrimstocht tot nu toe ben geweest. Heb er ook een klein boekje in het frans van Abbè Pierre gekocht bij de FNAC, dat is de stichter van Emaus, die in het recyclen van tweedehads artikelen doen etc. Hij is nu 93. Het gaat over de essentie van het christendom. Wat meditatieve gedachten. Mijn frans wordt met de dag beter...

Ik heb in Troyes ook prachtige beelden gemaakt van een man en
vrouwenbeeld, die een fontein vormen en een mooi beeld zijn van sexuele
aantrekkingskracht en erotiek.

Ik vind het gezicht van de vrouw
niet zo mooi. Ik merk dat beelden, die op een bepaalde manier iets van erotiek
uitdrukken me wel aanspreken.

Ook heb ik nog met een straatverpleegster gepraat. Zij doet , uiteraard met een andere missie, net als de politie haar rondes en helpt daar waar het nodig is. Zij
wist niet of ik al onderdak had en zei dat als ik dat niet had, ik gebruik kon maken van de nachtopvang. Er schijnen in parijs ook straatzusters rond te lopen en in heel Frankrijk zo'n tiental. In Nederland kennen we dit verschijnsel niet, voor zover ik weet. Zij vond het in ieder geval een interessant beroep.... Ze was nog jong, had in Troyes stage gedaan en zo was ze erin gerold. Zo leer je van elke plaats weer wat dingen kennen. Ik hoorde van haar dat het weer zou omslaan in het weekend met veel onweer. Dat is niet zo leuk,
want ik wil rechtsstreeks nu naar Vezelay gaan en daar is niet zoveel onderweg.
Ik zal vaker mijn tentje ergens moeten gebruiken.... Zal er wel vijf dagen
over gaan doen. Internet, was er twee jaar geleden alleen op de toeristen
info voor 2 euro per tien minuten... Als ik het wil gebruiken daar, dan moet ik naar Avallon gaan, 13 km er vandaan, misschien kan ik daar ergens een fiets lenen....