1949:
Begin regering Adenauer.
18 april 1951:
Oprichting EGKS.
1955:
- Hallstein-doctrine
- EEG
- BRD lid van de NAVO
13 augustus 1961
Bouw Berlijnse Muur.
1962:
Spiegel affaire.
1963:
- Regering Erhard
- Elyseé verdrag
- Pasjes akkoord
1966:
Regering Kiesinger.
1969:
Regering Brandt,
Neue Ostpolitik
1970:
- Baader-Meinhoff
groep/RAF opgericht.
- Oder-Neisse linie
erkend.
1973:
- Oliecrisis
- Regering Schmidt
- Guillaume affaire
1982:
Regering Kohl
1988:
Europese Economische markt
9 november 1989:
Val Berlijnse Muur
Regering Brandt (1969-1974).
In 1969 waren er weer verkiezingen. De regering werd gevormd door de SPD en de FDP onder leiding van Willy Brandt, de leider van de SPD. Dit was de eerste keer sinds het ontstaan van de BRD dat de CDU/CSU niet in de regering zat. Een reactie van Willy Brandt op de protesten eind jaren ’60 was het motto “Mehr Demokratie wagen”. Hij pleitte voor meer invloed van de burgers in de politiek, culturele openheid en een socialere politiek. Hierdoor ging een deel van de protestgeneratie achter hem staan. Het vertrouwen in de politiek werd bij velen hersteld door hervormingen van de sociaal-liberale coalitie en de openheid van het bestuur. In 1971 ontving Brandt zelfs de Nobelprijs voor de vrede voor zijn inspanningen om te komen tot een internationale ontspanning tussen Oost en West. Vanaf 1972 werd echter duidelijk dat sommige plannen van Brandt te hoog gegrepen waren. Zo maakte de recessie van de oliecrisis in 1973 het uitgebreide en kostbare stelsel dat de kanselier voor ogen had onmogelijk
De regering van Brandt besteedde de meeste aandacht aan de ‘neue Ostpolitik’. Dit is een heel belangrijk onderdeel, omdat het een van de oorzaken is voor de ontspanning tussen de beide machtsblokken en het ineenstorten van de DDR.Hierdoor bereikte zijn partij haar eigen beste resultaat bij de verkiezingen in 1972, maar na 1972 wreekten de enorme inspanningen oor de Ostpolitik zich. Een deel van de tweede regering kreeg last van ‘regeermoeheid’. De kanselier zelf bracht verbleef zelf een tijd in het ziekenhuis om daar zijn rust te vinden. Er was dan wel grote verkiezingswinst geboekt, maar na 1972 kreeg de sociaal-liberale coalitie te maken met problemen, mede veroorzaakt door de Rote Armee Fraktion.
