Periode van de
Koude Oorlog

Het ontstaan van de    deling.                            

Regeringen in de          Koude Oorlog                

De positie van               Berlijn                             
- NAVO en        
  Warschaupact

- Het einde van de KO
- Nooit een echte
   oorlog...

 

 

    BRDDDR   Sitemap
Beknopte Chronologie

1943:
Bijeenkomst van de VS, UK en de SU

1945:
Begin Koude Oorlog

4 februari 1945:
Conferentie van Jalta.

17 juli 1945:
Conferentie van Potsdam.

1947:
Trumanleer + Marshall plan

April 1948:
Kleine luchtbrug

23 juni 1948:
D-Mark ingevoerd in de BRD.

7 oktober 1949:
Oprichten DDR.

1949:
Oprichten NAVO

1955:
Oprichten Warschaupact.

1972:
SALT akkoord getekend.

1989:
In Malta komt een einde aan de Koude Oorlog.

 
Duitsland in Tweevoud. Profielwerkstuk BV6A, Geschiedenis, 2004.

 

De positie van Berlijn.

Berlijn vervult een belangrijpe positie in de jaren na de Tweede Wereldoorlog en vooral in de Koude Oorlog. Berlijn was zoals eerder gezegd verdeeld in vier bezettingszones. De drie westelijke zones waren democratisch en kapitalistisch. De westerse geallieerden kregen vrije toegang tot west-Berlijn en het dagelijks bestuur zorgde voor niet veel problemen. Maar, toen de geallieerden een nieuwe munt gingen invoeren in West- Duitsland zonder daar van tevoren met de regering van de SU te hebben overlegd en tot overeenstemming te zijn gekomen was de samenwerking in Berlijn en Duitsland over. Volgens de geallieerden was de D-Mark de enige juiste munt en zou deze moeten worden ingevoerd in heel Berlijn. De Sovjet-Unie voelde zich bedreigt door de munt maar vooral door het feit, dat er aan haar grens gewerkt werd aan een staat, die voorlopig aan de hand van de regering van de VS liep. Een regering, die zeer anti-SU was. Een paar dagen later voerden de Russen een eigen munt in het Oostelijke deel van Berlijn in. Dit was volgens hen de enige juiste munt en moest dus in heel Duitsland worden ingevoerd. 

In januari en februari van 1948 begon de Sovjet–Unie met het controleren van alle vervoersmiddelen van de geallieerden. De controles hadden echter weinig succes. De geallieerden waren niet van plan om te vertrekken uit Berlijn. Een paar maanden later hielt het gemeenschappelijk bestuur op te bestaan. Op 30 maart eiste de regering van de SU dat de Sovjet-Unie al het treinverkeer mocht controleren. De Verenigde Staten verwierpen dit bevel, wel waren ze bereid om gespecificeerde lijsten te geven van de goederen. Dit compromis werd ook weer afgewezen en de toegangswegen naar Berlijn werden afgesloten. De Amerikanen besloten hierdoor begin april om West-Berlijn  te voorzien van alle benodigdheden door middel van vliegtuigen. Deze vliegtuigen vormden de zogenaamde “kleine luchtbrug”. Het plaatje laat een vliegtuig zien van de luchtbrug.

Volgens de Russen waren ze genoodzaakt om het oosten te beschermen tegen de nieuwe munt van West-Duitsland omdat deze chaos zou veroorzaken in het oosten. Op 22 juni werd een compromisvoorstel van het westen door Russen van de hand gewezen. Een dag later voerden het westen de nieuwe D-mark in. Als reactie hierop sneden de russen alle toegangswegen af naar Berlijn. De luchtbrug zou nog tot mei 1949  in stand blijven. Daarna was deze niet meer nodig. Dit kwam doordat de Amerikanen alle toegangswegen en toevoer van spullen naar het Oostblok onmogelijk maakten. Het Oostblok kon niet zonder de grondstoffen die ze aangeleverd kregen uit het westen. Oost-Duitsland had te weinig steenkool en met de naderende winter moesten ze de blokkade dus opgeven.

Als reactie op de Berlijn-blokkade werd door de geallieerden in 1949 de NAVO en de Bondes Republiek Deutschland opgericht. De tegenreactie van de russen was de oprichting van de Deutsche Demoktratische Republiek in de herfst van 1949.










Duitsland in tweevoud...