1943:
Bijeenkomst van de VS, UK en de SU
1945:
Begin Koude Oorlog
4 februari 1945:
Conferentie van Jalta.
17 juli 1945:
Conferentie van Potsdam.
1947:
Trumanleer + Marshall plan
April 1948:
Kleine luchtbrug
23 juni 1948:
D-Mark ingevoerd in de BRD.
7 oktober 1949:
Oprichten DDR.
1949:
Oprichten NAVO
1955:
Oprichten Warschaupact.
1972:
SALT akkoord getekend.
1989:
In Malta komt een einde aan de Koude Oorlog.
Het ontstaan van de deling 1945-1949
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werkten de westelijke geallieerden; de Verenigde Staten, Frankrijk en Engeland, samen met de Sovjet- Unie. De samenwerking beruste op de gemeenschappelijke vijand. Duitse legers. Er bestond bij de regering van de SU een zeker wantrouwen, doordat de regeringen van de VS en GB weigerden een 2e front te openen in het Westen van Europa. Als dat zou gebeuren, moesten Duitse troepen uit het Oosten weg worden gehaald. Daardoor zou de opmars van het Sovjet leger sneller gaan en dus ook de oorlog sneller beëindigd worden met minder verliezen aan de kant van de SU. Dat 2e front kwam er pas in 1944. Drie jaren lang hadden de Sovjet legers in Europa gestaan tegenover de moordende Duitse legers. Al in november 1943 ruim anderhalf jaar voor het einde van de Tweede Wereldoorlog werd al duidelijk dat Duitsland de oorlog zou gaan verliezen. Ondanks dat de oorlog nog een lange tijd zou duren kwamen de leiders Roosevelt van de Verenigde Staten, Churchill van Groot-Brittannië en Stalin van de Sovjet- Unie bij elkaar om te praten over de toekomst van Duitsland en over wederzijdse hulp. Na de oorlog waren niet meer Frankrijk en Groot-Brittannië de supermachten, maar dat waren nu de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie. Zelfs de SU was geen wereldmacht, omdat:
Bij de besprekingen over Europa en in het bijzonder Duitsland vonden plaats tussen de twee nieuwe supermachten en Groot-Brittannië. Deze laatste mocht meedoen omdat het een belangrijke bondgenoot was geweest tijdens de oorlog. Op 4 februari 1945 vond de conferentie van Jalta plaats. Hier maakten de drie leiders afspraken over de herindeling van Europa en hoe het nu verder moest met de oorlog.
Op 17 juli kwamen de leiders weer bijeen op de conferentie van Potsdam. De oorlog was toen definitief voorbij. De tegenstellingen tussen de twee supermachten begonnen nu een rol te bespelen want ze hadden elkaar niet meer nodig. De vijand was immers verslagen. Op de conferentie van Potsdam waren er twee nieuwe personen. President Roosevelt was overleden op 12 april 1945 en werd vervangen door Truman. Churchill werd verslagen bij de verkiezingen door Attlee De volgende besluiten werden genomen over de kwestie Duitsland:
De annexatie van Oostenrijk door Duitsland in 1938 werd ongedaan gemaakt.
Duitsland en Oostenrijk werden in vier bezettingszones verdeeld. De vierde bezettingszone werd toegekend aan Frankrijk.
De verdeling van de stad Berlijn
na 1945.
De hoofdstad Berlijn werd verdeeld in vier bezettingszones en lag in de Russische zone.
De politieke systemen van de Verenigde Staten en de Sovjet - Unie.
De bevolking zou zoveel mogelijk op dezelfde wijze behandeld worden.
Tijdens de bezetting zou het als een economische eenheid worden beschouwd.
Het nazisme zou worden uitgeroeid.
Oorlogsmisdadigers zouden worden vervolgd.
Duitsland zou volledig worden ontwapend en de oorlogsindustrie zou worden afgebroken.
De politiek zou een democratie worden.
Over de schadevergoeding van Duitsland werd geen eenstemmig bereikt. De Sovjet-Unie had de meeste schade geleden en wilde een hoge schadevergoeding.
Daarom wilde de regering van de SU aanvankelijk ook, dat Duitsland een eenheid zou blijven. Immers alleen dan zou het in staat zijn om een goed functionerende economie op te bouwen en dus in staat zijn tot langdurige en omvangrijke herstelbetalingen. Iets waar de andere twee het niet mee eens waren. De beslissing over hoe het definitief verder moest met Duitsland werd uitgesteld tot een latere conferentie, deze vond echter nooit plaats. Dit is te wijten aan de Koude Oorlog.
