Richtgetal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie



Ga naar: navigatie, zoeken

Het richtgetal van een flitser is een maat voor de lichtopbrengst en is gelijk aan het product van de afstand (flitser tot object) en de benodigde diafragmawaarde. Hoe hoger het richtgetal, des te krachtiger is de flitser. Een flitser met een richtgetal dat twee keer zo groot is als een andere flitser, kan een bepaald object belichten op een twee keer zo grote afstand als die andere flitser.

Het richtgetal is altijd gedefinieerd bij een bepaalde filmgevoeligheid, waarbij 100 ISO/ASA de standaard is. Een fabrikant kan het richtgetal ook bij 200 ISO opgeven en dan wordt het richtgetal 1,4 maal (√2) zo groot. Meestal wordt het richtgetal in metrische maten opgegeven, een enkele maal wordt voor de Amerikaanse markt het richtgetal (Guide number) ook wel gebaseerd op voeten.

Voor flitsers die niet op de camera zelf of in combinaties gebruikt worden, zoals studioflitsers, heeft het weinig zin een richtgetal op te geven. In plaats daarvan wordt voor dergelijke flitsers de lichtenergie in Wattseconde (Ws) opgegeven.

Bij flitsers waarbij automatische belichting mogelijk is ("computerflitser" of "dedicated" flitser) is het richtgetal alleen nog van belang voor de maximale afstand waarop met een bepaald diafragma nog gefotografeerd kan worden. De flitser zal zelf de hoeveelheid licht beperken zodra er voldoende belicht is.

rekenschuif van een flitser met richtgetal 28 ingesteld op 100 ISO/ASA. Op de witte schaalverdeling kunnen de afstanden en diafragma's afgelezen worden. De gele schaal is voor een "low-power" stand met een RG 8.

rekenschuif ingesteld op 400 ISO/ASA

[bewerken] Voorbeeld van gebruik

Op veel flitsers is een tabelletje of rekenschuif aangebracht waarmee eenvoudig het bij de afstand behorende diafragma afgelezen kan worden. Op moderne automatische flitsers is vaak een LCD aangebracht waarop het effectieve flitsbereik wordt aangegeven.

[bewerken] Opmerkingen