Vanwege de zeer prettige ervaringen van huis uit met een Cavalier en de prettige raskenmerken, hebben ons doen besluiten dat als er een hond moest komen, het een Cavalier King Charles Spaniel moest zijn. En aangezien wij reeds enkele jaren speelden met de gedachten om een hond te nemen, hebben we de knoop maar eens doorgehakt! Aangezien we wel wisten wat we wilden hebben, maar nog niet wisten waar Abraham de mosterd vandaan haalt, begon onze zoektocht op het internet. De meeste sites over de Cavalier zijn ook op deze site terug te vinden.

Al snel vonden we verschillende sites over de Cavalier King Charles Spaniel en ook de informatie over de adressen van fokkers waar Abraham naar toe zou gaan. Aangezien de meeste fokkers in de kop van Nederland zitten en wij in Rotterdam, zagen wij onze geest al dwalen: dit wordt veel reizen voor zo'n hondje! We begonnen eerst maar eens om de fokkers in een straal van 100 km af te bellen, dat was niet echt hoopgevend! De meeste hadden voorlopig geen nestje, waren reeds verkocht of hadden zelfs een wachtlijst!

Heel toevallig wist een fokker te vertellen dat er bij ons in de buurt een (kleinere) fokker zat die op dat moment één (zelfs twee) nestje had van ruim 4 weken, en dat ze nog niet gereserveerd waren. Wij zijn daarom die middag meteen 'ingescheept' en bij de fokker op bezoek gegaan. Na het uitgebreide kennismakingsgesprek met zowel de fokker als de honden, bleek dat we geluk hadden. Aangezien de voorkeur uit ging naar een Blenheim reu en er daar ook exact één perfect exemplaar van bij was en tevens de fokker ons aansprak, konden wij van geluk spreken.

Na een uitgebreid gesprek met de fokker zijn we naar huis gegaan om alles nog even goed met elkaar te overleggen. Je neemt namelijk een behoorlijk grote verantwoordelijkheid, de beslissing maken is makkelijker dan de uiteindelijke opvoeding! Dit heeft ons echter niet kunnen weerhouden: de volgende dag daarom weer langs geweest om de koop te bevestigen en nog snel wat foto's te maken! We wilden overigens ook niet langer wachten, we zagen onze geest al dwalen dat we het hele land af moesten reizen, terwijl we gevonden hadden wat we zochten!

Negen dagen later zijn we nogmaals bij de fokker langs geweest om te zien hoe 'onze' hond (op)groeide. Weer foto's maken en een beetje met hem spelen. Nogmaals het een en ander doorgesproken met de fokker, met de afspraak dat we Tommy bij 8 weken oud zouden komen ophalen. Dit is echter één week eerder geworden, niet dat wij niet konden wachten maar hij was er gewoonweg al aan toe. Bij het ophalen kregen we de papieren en wat voer mee, alle spullen voor Tommy hadden we inmiddels al gekocht. Hoe het verder met Tommy is gegaan valt te lezen op deze site.

Na een jaar hebben we besloten om er voor Tommy een vriendje bij te nemen. Het was een lang durende zoektocht, maar dan heb je ook wat! De vraag naar Pim Fortuyn hondjes is inmiddels flink gestegen, net als de prijzen. Reden genoeg om goed op te letten. De eerste fokker waar we langs zijn gegaan (vanwege de goede naam nog wel) is ons uiteindelijk erg tegen gevallen. Dit was duidelijk een voorbeeld hoe het niet moet. Reden genoeg om een lijst met verplichte aankooptips aan de lijst met fokkers toe te voegen. Heeft u nog wat tips uit de praktijk om deze aan te vullen, graag......

Wij zijn als gevolg daarvan bij uiteindelijk twee verschillende fokkers uitgekomen waar wij ook nog eens tevreden over zijn: 'di Monya Cavaliers' (Henk & Corrie Akkerman, Zuiddorpe, Zeeland) en 'van Ludmilla' (Cor van de Berk en Mariette Heinrich, Piershil, onder Rotterdam). Ondanks dat 'van Ludmilla' een grote fokker is, zag alles er schoon en netjes uit, kwamen ze eerlijk over en namen ze de tijd voor het beantwoorden van alle vragen. En daarnaast liepen er natuurlijk mooie Cavaliers bij. Op basis van onze ervaringen kunnen wij hen dan ook aanraden!

De eerste tricolour reu (onze wens) werd echter geboren bij 'di Monya Cavaliers', waar we na 3 weken zijn gaan kijken. De 6 (!) pups zagen er goed uit, wij zijn zeer tevreden over de fokker en zij waarschijnlijk over ons (anders krijg je er geen mee). We hadden eerste keus uit twee reutjes en de keus was snel gemaakt. De naam moest eigenlijk beginnen met een C, zij gingen echter akkoord met Chopin Tyco, zodat wij hem Tyco noemen.

Dat 'di Monya' een kleinere fokker is en zij zeer begaan zijn met de pups en hun nieuwe baasjes konden wij wel merken. De eerste zelf gemaakte foto's lagen al klaar, waar maak je dat nog mee! Het is overigens wel een eind weg, om daar te komen moet je zo'n beetje om Antwerpen heen rijden (150 km vanaf Rotterdam)! Wij konden het echter niet laten, en zijn met 6 weken nog een keer gaan kijken naar onze Tyco (gelukkig is hun prijs wat lager dan bij andere fokkers)!

Inmiddels hebben wij flink wat foto's gemaakt, welke natuurlijk op deze site te zien zijn! Op de foto's staat natuurlijk ook Tyco's moeder Wanda (een blenheim). Tyco's vader (een tricolour) staat bij de foto's van maand 12 (op de foto helaas even niet op zijn best). Tyco's vader is overigens de opa van Tommy. Wij verwachten op dit moment nog weinig problemen tussen Tommy en Tyco omdat Tommy bijna alles goed en leuk vindt.