Levensloop van Tommy

Week 1-7: Van geboorte tot pup!
Met daarin: De eerste 7 weken van Tommy's leven bij de fokker.

Week 8: Eerste week uit nest!
Met daarin de volgende onderwerpen: Wennen aan een nieuw huis, het commando 'zit', eten (zeg maar gerust vreten), zindelijk worden en belonen, met wandelen in de tas en het socialiseren met andere honden.

Week 9: 2e week in nieuw huis!
Met daarin de volgende onderwerpen: Overal mee naar toe, de commando's 'zit', 'volg' en 'blijf', diarree bij teveel eten, kleine vorderingen bij het zindelijk worden, socialiseren verloopt perfect en Tommy's tweede inenting.

Week 10: Luisteren en spelen
Met daarin de volgende onderwerpen: Altijd een blokje om bij het uitlaten, optillen werpt zijn vruchten af bij het oversteken, brandnetels, Tommy op zijn rug bij het socialiseren, het trainen van commando's, spelen en speelgoed, geduld bij het eten, zijn dagschema en natuurlijk het zindelijk worden.

Week 11: Het blijft opletten!
Met daarin de volgende onderwerpen: Fun met de bal met eten, opletten bij het wandelen, de eerste teek verwijdert, verliezen van het NAW kokertje, socialiseren, het commando 'blijf' bij stoeprand en de voerbak wordt uitstekend opgevolgd, geen problemen met alleen blijven en nog steeds weinig vorderingen bij het zindelijk worden.

Week 12: Ruiken en opeten!
Met daarin de volgende onderwerpen: alles snuffelen en opeten tijdens het wandelen, de commando's 'blijf', 'geef poot' en 'pak stok', zindelijk worden: vergeet 't maar, rustiger eten en andere eetgewoontes, teek nummer twee op wenkbrauw, geen problemen met alleen blijven, tegenreactie op de derde inenting en blaffen voor de klaarstaande lift.

Week 13: De kleurverandering
Met daarin de volgende onderwerpen: de duidelijke kleurverandering van de bruine platen, Tommy als allemansvriend, gezochte oplossingen voor het opeten tijdens het wandelen, de oplossing voor het welwillig laten wassen van de baggerpoten, Tommy's reactie op een retourtje sloot, de commando's 'pak stok', 'breng stok', 'vast' en 'los, nog steeds weinig vaart in het zindelijk worden, Tommy's ontworming en nog steeds niets gesloopt in huis.

Week 14: Eindelijk zindelijk!
Met daarin de volgende onderwerpen: maatregelen hebben geholpen bij het zindelijk worden, Tommy luistert steeds beter op het commando 'af' en eet zodoende minder van straat, zelf douchen nu ook zonder probleem, spelen met de afgevallen takken, trage gewichtsontwikkeling, commando's 'pak stok' en 'breng stok' bijna al perfect uitgevoerd, nu ook op afstand zitten, voor het eerst gebeten door een niet goed gesocialiseerde keffertje, en socialiseren met andere dieren.

Week 15: De groei erin!
Met daarin de volgende onderwerpen: Zindelijk worden op straat en plassen op commando, niet meer van straat eten, tanden laten zien, laatste inenting, ander voer en eindelijk gunstige gewichtsontwikkelingen, de commando's pakken, zoeken, in hand en het verschil tussen bal en stok, samen, alleen en met het konijn spelen, kauwen en wandelen met het warme weer.

Week 16: Zelf stok zoeken!
Met daarin de volgende onderwerpen: Commando's pak stok, zoek en los, zelfstandig een stok zoeken tijdens het wandelen, zwemmen, blijf zonder baasje, commando 'omheen', Tommy slimme tegenactie op het commando 'kom', zindelijk worden met zijn etensbak, blaffen naar honden op TV, mee in bad en socialiseren.

Week 17: Even rustig aan!
Met daarin de volgende onderwerpen: Last van gewrichten, commando omheen, aangeven bij het naar buiten moeten, traanvocht, tennisbal afpakken, Wc-papier afrollen, schoenen kauwen, spiegelbeeld likken en betrapt in het konijnenhok.

Week 18-19: Tandjeswissel
Met daarin de volgende onderwerpen: Tandenwisselcarrousel komt op gang, last van gewrichten bijna over, voeding en gewrichtsproblemen, interactie met konijn en parkieten gaat nog goed, wachten met eten tot konijn klaar is, commando lig moeilijk aan te leren, nieuw speeltje een uitdaging, kopje onder, socialiseren steeds leuker en een nieuwe gewoonte: wc-papier afrollen.

Week 20-21: Verstoppertje spelen
Met daarin de volgende onderwerpen: Aan de voet leren oversteken, verstoppertje spelen bij afleiding tijdens het wandelen, hondenfluitje, op de bank en in de auto springen, fietsmand een succes, pootjes wassen een automatisme aan het worden, zindelijkheid op vreemd terrein, direct maatregelen na constatering eerste vlo, tweede keer een knauw tijdens het socialiseren, leren eten te delen met konijn, op konijnenjacht en stiekem bier drinken.

Week 22-23: Luisteren homaar!
Met daarin de volgende onderwerpen: Heropvoeding bij het buiten wandelen, aanlijnen in winkelcentrum, aan de voet leren oversteken, het succes van het hondenfluitje, zelf de schuur zoeken, uitlaten met de zware regenval, de gevolgen van het alleen laten, bij het socialiseren nog steeds op zijn rug liggen en groot stuk appel eten.

Week 24-26: Gewoon doorlopen!
Met daarin de volgende onderwerpen: Nog steeds bezig met leren oversteken, automatisch volgen en anders zoeken, snurken en winden laten, de kat uit de boom kijken bij het socialiseren, 8 hoektanden geven problemen bij het eten, hoeft even niet meer beloond te worden, zout bij het eten van straat, poot omhoog bij het plassen, graven onder de bank, pen verstoppen, de auto inspringen zonder dat wij het door hebben en de verandering van het kleurpatroon.

Maand 7: Zout heeft geholpen....
Met daarin de volgende onderwerpen: zout erover bij eten van straat, wandelen gaat steeds beter, naast het baasje oversteken (behalve als hij poep ruikt of zelf nog moet...), hondenlogica bij de stoeprand, poepen in de bosjes maar nog steeds geen poot omhoog, steeds meer spelen met andere honden, loslopen nog geen problemen, gewoon doorlopen bij niet luisteren (i.p.v. boos worden), meer reacties van de straat, begrijpt steeds meer commando's zoals het commando zoek, alleen blijven, op de bank of niet op de bank (dat is de vraag) en vis, vis en nog eens vis........

Maand 8: Puberteit begonnen?
Met daarin de volgende onderwerpen: Steeds slechter luisteren naar commando 'kom'(?), minder eten, groeihormoontjes zijn gestopt, pootje omhoog bij plassen, blijven zitten (dus niet weglopen) bij straf, modder, modder en nog eens modder, eetproblemen, konijn jaagt nu op hond in plaats van hond op konijn, en de overlevingskansen van de parkieten als Tommy in de buurt is!

Maand 9 en 10: Overal poot omhoog
Met daarin de volgende onderwerpen: Puberteit duidelijk merkbaar, werkelijk overal poot omhoog, gewichtsontwikkelingen, verstoord eetpatroon, vachtontwikkelingen, kwijlen en oogtraan, luisteren gaat bijzonder goed, wandelen een plezier, regels voor het liggen op de bank, alleen thuis blijven, verzekering Dier&Zorg, ontworming.

Maand 11 en 12: Kameraadjes zoeken
Met daarin de volgende onderwerpen: Spelen, spelen en nog eens spelen ook met een labrador, golden retriever, terrier, boxer of herdershond, een vriendje erbij, Tommy's familie, commando komen en blijf, poepen op de grote hoop, teken, vlooien en ontworming, vacht- en gewichtsontwikkelingen en parkietenjacht.

Kwartaal 5: Tommy krijgt een vriendje
Met daarin de volgende onderwerpen: Tommy krijgt er een vriendje bij, een tricolour reutje genaamd Chopin Tyco. Het was een lange zoektocht met teleurstellingen, maar dan heb je ook wat. Mede daarom verplichte tips bij het zoeken van een Cavalier puppy en natuurlijk de eerste foto's. Verder krijgt Tommy een eigen karakter, zijn de problemen opgelost met een dominante Terriër van de nieuwe buren en heeft hij een flinke beet opgelopen van een grote hond.

Terug    Levensloop   Week 1-7    Foto's

Tommy is op 14 april 2001 met een keizersnee geboren en is een Blenheim (bruinwit) Cavalier King Charles Spaniel. De moeder is een Tricolour terwijl de vader een Blenheim Cavalier is, het nest bestond uit 4 gezonde reutjes waarvan 1 Blenheim (Tommy) en 3 Tricolours. Het geboorte gewicht was ongeveer 175 gram en nam per dag met minimaal 15 gram toe.

Op 14 mei heeft Tommy zijn toekomstige baasjes voor het eerst ontmoet. Bij de eerste ontmoetingen bij de fokker bleek al dat Tommy een zeer vrolijk hondje was en daarnaast zijn bakje voer zonder problemen leeg at. Ook bij de eerste vaccinatie heeft Tommy zich zeer goed gedragen en volgens de fokker niet gepiept.

Tommy zou eigenlijk na 8 weken door zijn baasjes opgehaald worden, na 7 weken bleek hij echter al toe te zijn aan zijn nieuwe tehuis. Zijn moeder had de pups, vanwege het aangroeien van de tandjes, inmiddels geweigerd om melk te drinken. De pups werden dan ook meer bezig gehouden door de tante van Tommy dan door zijn eigen moeder. Tommy (inmiddels ongeveer 1,25 kg van gewicht) was zeer avontuurlijk en bleef dat ook bij aankomst in zijn nieuwe huis.

Tyco is op 24 mei 2002 geboren in een nestje van 6 waarvan 4 Triclour en 2 Blenheim. Tyco is een Tricolour (zwartwit met bruine tekeningen) Cavalier King Charles Spaniel. De moeder is een Blenheim terwijl de vader een Tricolour Cavalier is, toevallig de opa van Tommy, dat maakt Tyco de oom van Tommy!

Tyco blijkt een goeie eter, net als de andere pups uit het nest. Je ziet ze bijna groeien en elke keer als we langs kwamen was het weer 'schrikken' hoe ze gegroeid zijn! Aangezien de pups met elkaar moeten 'vechten' om het eten, vermoeden wij dat onze Tyco een beetje erg veel gegeten heeft, hij laat namelijk de kaas niet van zijn brood eten! Tyco bleek al snel een van de grotere pups uit het nest te worden en als wij hem met Tommy vergelijken dan kan je echt spreken van een klein monstertje! Tyco weegt inmiddels bijna 2 keer zo zwaar als Tommy met zo'n 6/7 weken!

Inmiddels hebben Tommy en Tyco ook al even kort met elkaar kennis gemaakt onder het afkeurende oog van moeder Wanda. Het was even aftasten maar er was verder geen enkel probleem. Even bij elkaar (laten) snuffelen en klaar. Tommy vond de rondlopende teefjes op dat moment echter een stuk interessanter! Voor we het wisten was hij dingen aan het doen waar wij stellig van overtuigd waren dat hij nog niet wist waar de klepel hing!

Terug    Levensloop   Week 8    Foto's

Op zaterdag 2 juni is Tommy bij ons in huis gekomen. In de auto en in de nieuwe omgeving was alles een beetje vreemd voor hem. Hij heeft zich echter voorbeeldig gedragen. Hier en daar een beetje piepen, zeker in het begin, is dan ook onoverkomelijk. In de eerste twee dagen was alles zo nieuw dat er van het slapen (vooral voor ons) nog niet zoveel terecht is gekomen. Ook 's nachts was dit te merken, maar dit was na twee dagen eigenlijk al volledig opgelost. Alleen de eerste nacht zijn we eruit gegaan, de overige nachten elk gepiep en geblaf totaal genegeerd. Geen aandacht hieraan besteden heeft zijn vruchten afgeworpen: na vier dagen wordt hij zelfs 's ochtends weer in zijn mand aangetroffen i.p.v. rust te zoeken naast het konijnhok. Dat hij zijn familie zo snel zou vergeten hadden wij nooit verwacht, we hadden ons namelijk al voorbereid op vele lange slapenloze nachten.

Het leren van nieuwe commando's en gewoontes gaat verbazingwekkend goed. Zo had Tommy het commando 'zit' grotendeels aan het eind van de tweede dag al onder controle: puppybrokjes blijken wonderen te doen! De commando's 'volg' en 'kom' worden ook uitgebreid geleerd en meestal met goed gevolg opgevolgd. De vraag is echter of hij dit niet al van nature doet, bang zijn baasje uit het oog te verliezen. Feit is wel dat iedereen opmerkt dat hij al zeer goed luistert en niet zomaar opeens weg loopt. Een corrigerende stemverheffing is vaak al voldoende om Tommy's aandacht weer te herwinnen. Als dit zo blijft zijn zijn baasjes al dik tevreden!

Wat eten betreft kunnen we maar een ding opmerken: Tommy is een vreetzak. Hij krijgt op dit moment de door de fokker aanbevolen hoeveelheid: 3 maal per dag zo'n 20 gram puppybrokjes. Je hoeft zijn bak met voer maar voor zijn neus te zetten, je om te draaien en het is al op! De brokken vliegen daarbij in het rond en worden handig met de pootjes overal weer tussenuit gevist. Tommy is hierbij zeer moeilijk (zeg maar gerust niet) tot rust te manen. De maaltijd blijkt daarom een zeer geschikt moment om het commando 'blijf' aan te leren. Dit dringt op dit moment echter nog niet tot Tommy door en wordt daarom zeer onrustig als hij lang op zijn bak moet wachten.

Aan het eind van de week begint Tommy zelfs al te begrijpen dat hij niet zomaar een fietspad op mag lopen en al helemaal niet de autoweg. Ook is aan het eind van de week de link al gelegd van het doen van een buitenplasje en een beloning, géén beloning gaat in zo'n geval dan ook niet onopgemerkt voorbij. Dit allemaal geeft hem echter nog geen enkele reden om zindelijk te worden. Er moet dan ook zeer goed opgelet worden, want elke keer als Tommy wakker wordt moet hij direct naar het toilet! Het kattenbelletje doet hier dan ook wonderen. Het 'schrikbeeld' dat je elk uur klaar moet staan en naar buiten moet om een pup te laten plassen behoort in onze ogen dan ook tot een 'fabeltje'. Slapende honden moet je immers niet wakker maken: 7 maal per dag is het maximum voor Tommy! Vooral 's ochtends vroeg dient er meerdere malen geplast en gepoept te worden.

Tommy is echter nog jong en kan daarom niet te lange afstanden wandelen. Hij gaat daarom voor de wat langere afstanden mee in de tas tot we op de bestemming zijn aangekomen. Ook voor de baasjes is dit wat prettiger, aangezien zo'n klein kopje een stuk minder opvalt dan zo'n wandelend puppy. Op straat wordt hij zeer regelmatig aangehaald door verbaasde voorbijgangers, waar hij dan ook met veel enthousiasme naar toe rent. Hier moeten we de fokker echt gelijk geven: je wordt continu aangesproken door wildvreemden. Een wandeling kan zo twee maal zo lang duren als normaal.

Omdat Tommy nog maar 1 inenting heeft gekregen moet er een beetje voorzichtig worden omgegaan met andere honden en hondenpoep. Socialiseren is echter ook zeer belangrijk en vergaat Tommy zeer goed. Hij is voor geen hond bang maar gaat wel waar nodig is netjes op zijn rug liggen. Tommy heeft ook al geleerd dat hij moet oppassen dat er niet een speelse hond van 30 kg over hem heen rolt!

Tyco blijft een weekje langer bij de fokker omdat de fokker hier de voorkeur aan geeft i.v.m. het noodzakelijke proces van socialisering.

Terug    Levensloop   Week 9    Foto's

Tommy is na 1 week reeds gewend aan zijn nieuwe huis en is ook 's ochtends vroeg nog netjes in zijn mand terug te vinden. Hij heeft weer een hoop verschillende ervaringen opgedaan, zoals het strand, in de tas op de fiets en in de auto. Als Tommy van tevoren een beetje moe gemaakt is, is op commando 'slapen' eigenlijk ook geen probleem. Dit maakt het zeer makkelijk voor zijn baasjes want hij kan overal mee naar toe. Het winkelcentrum en restaurants zijn geen enkel probleem (maar veroorzaakt wel veel aanspraak).

In de tweede week bij zijn baasjes heeft Tommy al veel geleerd. Het commando 'zit' en 'volg' zijn al bijna volledig onder controle. Als Tommy een beetje te ver afwijkt van het wandelpatroon van het baasje is het commando 'volg' voldoende om zijn aandacht weer te herwinnen. Tommy gaat vervolgens weer netjes naast (of soms tussen) de benen van het baasje lopen. Het commando 'zit' blijkt ook zeer gemakkelijk toepasbaar bij het naderen van een stoeprand. Tommy wordt geleerd om niet de stoep af te gaan, maar netjes te wachten. Op een enkele keer na lukt dit ook redelijk, mede omdat hij voorlopig altijd de weg over getild wordt.

Deze week is er ook zeer regelmatig getraind met het commando 'blijf'. Dit gaat nog het beste bij het eten geven. Vorige week was het nog zo dat Tommy hoog en laag begon te springen bij alleen al het rammelen van de bak met voer, nu gaat hij netjes zitten. Wachten op een teken dat hij mag gaan eten is er echter nog niet bij. Het feit dat getoonde ongeduld alleen maar langer duurt voordat het eten beschikbaar is, doet Tommy na een aantal pogingen toch de noodzaak inzien dat hij moet blijven wachten, hoe moeilijk dat ook is.

Aan het eind van week 8 heeft Tommy 's ochtends bij de tweede keer ontlasten nogal eens diarree. De oorzaak was hoogst waarschijnlijk teveel eten, dit komt vaak voor bij puppy's omdat ze geneigd zijn de bodem uit de bak te eten. Omdat Tommy bij het trainen ook puppybrokjes kreeg te verwerken, was zijn dagelijks hoeveelheid eten geen 60 gram meer (3*20 gram, zoals in het begin) maar eerder tegen de 90 gram. Je bent snel geneigd te veel te geven en ze eten echt alles op wat ze zien liggen. Omdat er toch getraind moet worden is de hoeveel maaltijd iets verkleind en zijn de beloningen verminderd om toch weer ongeveer op de ruim 60 gram te zitten. De diarree was dan ook snel weer voorbij, waarna de hoeveelheid voer weer langzaam verhoogt kon worden.

Deze week zijn er wat vorderingen wat betreft het zindelijk worden. Hij doet nog steeds ongegeneerd zijn behoefte thuis op de krant (en soms uit opwinding ergens anders). Het feit dat hij een snoepje krijgt nadat hij buiten geplast of gepoept heeft, is echter ook al tot hem door gedrongen. Hij zal toch moet leren niet de krant te gebruiken, want die zijn al nodig voor de los vliegende parkieten. Ter voorkoming dat 's ochtend voor 6 uur Tommy zijn behoefte al gedaan heeft, worden nu 's avonds de lamellen dicht gedaan, zodat de nachten wat langer lijken te zijn. Dit werpt dan ook zijn vruchten af!

Ook het socialiseren verloopt goed. Tommy gaat kwispelend op zijn rug liggen en toont niet echt dat hij bang is. Hij heeft al wel enige minder prettige ervaringen gehad met fanatiek spelende honden, en dan vooral die met een grote stok. Het socialiseren met mensen gaat net zo goed, hij moet alleen leren dat hij niet naar iedereen kan en mag rennen. Het commando 'blijf' wordt hier af en toe opgevolgd, als hij echter geroepen wordt, is zelfs 'blijf' nog lucht voor hem, en zelfs een stemverheffing wil niet altijd helpen. Hij zal toch moeten leren dat de mensen naar hem moeten komen i.p.v. het omgekeerde, anders gaan mensen ongewild op zijn pootjes staan, wat dan ook al eens gebeurd is.

Tommy heeft deze week zijn tweede inenting gekregen. Zijn baasjes worden er overigens regelmatig op aangesproken dat het niet verantwoord is zo'n jonge hond op straat te laten lopen i.v.m. zijn nog niet gedane vaccinaties (aan het eind van deze week is Tommy voor de tweede keer gevaccineerd). Zowel de fokker als de dierenarts adviseren juist dat socialiseren zeer belangrijk is voor jonge honden. Thuis houden is dan ook geen optie. De jonge honden hebben tevens van de moeder een tijdelijk afweersysteem meegekregen welke na verloop van tijd niet meer zal werken, vandaar de vaccinaties. Wel dient er opgepast te worden met wat minder verzorgde honden en hondenpoep op de uitlaatgrasveldjes.

Tyco is met ruim 8 weken bij ons gekomen. De terugreis gaf geen enkel probleem, net als de eerste nacht. Voor Tommy was het echter wel even wennen, zo'n wildebras. De eerste twee dagen heeft hij de wildebras toch een beetje proberen te ontwijken. Ook zijn eten was opeens heilig, daar mocht Tyco niet aankomen! Later paste Tyco zijn wilde gedrag een beetje aan, bleek het een leuk speelkameraadje te zijn en was het ijs gebroken. Inmiddels slapen en doen ze veel dingen samen, waarbij Tommy erg voorzichtig met Tyco omgaat, zelfs als hij in zijn oren of staart hangt.

Tyco blijft echter (nog steeds) op zijn baasjes gericht, die bepalen immers de regels en leveren het voer. En komt er een vreemde hond aan dan hoor je hem (tussen je benen) grommen, desnoods blaffen of zelfs bijten! Tyco is echt een blaffertje, maar dat wordt toch steeds minder mede omdat Tommy zelf ook niet blaft. Daarnaast doet hij in veel aspecten Tommy na zoals het op commando komen of gaan zitten, een stok zoeken, etc. Het opvoeden zal daarom niet zo'n groot probleem zijn, vermoeden wij. Wat wel nog steeds een probleem is, is met geduld zittend wachten bij de voerbak, maar dat gaat steeds beter!

Wat betreft het zindelijk worden: poepen heeft hij (nog) niet binnen gedaan maar elke keer netjes op het gras! Waar hij binnen plast, plaatsen wij de volgende keer zijn voer (bij Tommy werkte dit uiteindelijk erg goed)!

Terug    Levensloop   Week 10    Foto's

Als Tommy voor het huis wordt uitgelaten blijft hij, na het doen van zijn behoeften, in eerste instantie wachten tot het baasje besluit weer naar binnen te gaan. Om te voorkomen dat Tommy dit als gewoonte blijft doen, wordt standaard elke keer een klein blokje om het huis gewandeld. Als Tommy eenmaal buiten is, gaat hij graag en onvermoeibaar mee. Bij het zien van een schoolplein vol met kinderen is hij meestal niet te houden!

Verder stopt Tommy bij elke stoeprand, zich afvragend welke kant er opgegaan moet worden. Oversteken doet hij al helemaal niet, want hij wordt consistent opgetild bij het oversteken. Tommy wordt geleerd om te gaan zitten bij de stoeprand. Vlotjes gaat dit (nog) niet; Tommy wordt pas opgetild als hij zit. Hij kent alleen het verschil nog niet helemaal tussen een stoep en fietspad als er geen hoogteverschil is. Als hij geroepen wordt, kijkt hij gelukkig  afwachtend achterom. Op de commando's 'volg' en 'kom' wordt bijna altijd gereageerd. 

Deze week heeft hij ook het principe van de brandnetel begrepen. Bij een snoekduik naar wat duiven tussen het struikgewas kwam hij piepend en krabbend van de jeuk en pijn weer de brandnetels uit! Twee dagen later was het weer raak! Hem wordt standaard geleerd om na het wandelen zijn poten te wassen in een bak met water of in de erge gevallen een douche. Dit bevalt hem echter niet zo, maar met eten krijg je hem uiteindelijk toch zover.

Met socialiseren gaat het prima. Tommy gaat bij elke hond op zijn rug liggen, hij schuift zich daarbij op afstand al zijdelings onder de natte neuzen. Echt lachwekkend! Regelmatig wordt Tommy op grote afstand gesignaleerd door een grote hond welke vervolgens met grote snelheid aan komt rennen. Dit gaat ondanks het luid gepiep van Tommy eigenlijk altijd goed. We tillen Tommy daarom nooit op als er een hond aan komt, want anders krijg je later echt een probleemhondje. Er kan beter een kennismaking met een andere hond van tevoren worden vermeden dan Tommy op te pakken. Waar we wel voor opletten is dat de aanstormende hond geen grote tak of een stam (...biels) in zijn bek heeft, want dat gaat niet altijd goed! Als Tommy eenmaal kennisgemaakt heeft zijn er drie mogelijkheden: 1) Tommy is niet meer geïnteresseerd, 2) de andere hond is niet meer geïnteresseerd of 3) er wordt gespeeld en uitgedaagd.

Met de commando's leren gaat het goed. Het commando 'blijf' is goed onder controle, hetgeen ook op de foto's te zien is. Ook buiten volgt hij het commando 'blijf' op, maar alleen als hij daar zin in heeft en dan vaak alleen als hij daar een beloning voor krijgt. Wat ons inderdaad opvalt is dat je trainen vaak niet langer kan doen dan 5 tot 10 minuten, want daarna verslapt de concentratie. Als het niet lukt met commando's, wordt vaak geëindigd met een paar makkelijke commando's met een beloning om te voorkomen dat Tommy het niet leuk meer vindt om te trainen! Verder begrijpt hij verassend genoeg ook het commando 'in de mand' en wordt het commando 'geef poot' geleerd.

Naast de dagelijkse gang van zaken moet er ook veel gespeeld worden. Naast het spelen met de baasjes, staat bijna alles en iedereen (thuis, op straat en schoolplein) open om te gaan spelen, dit gaat natuurlijk met veel gekwispel en gelik gepaard. Daarnaast heeft Tommy het een en ander aan speelgoed waar hij mee afgeleid kan worden ter voorkoming van het stuk maken van meubels en andere huisraad. Wat wij al lang niet meer geven is een lege wc-rol of eierdoos, deze worden namelijk opgepeuzeld hetgeen natuurlijk niet de bedoeling is.

Tommy heeft deze week geleerd om geduldig te wachten van het moment dat het eten gepakt wordt tot het voor zijn neus klaar staat. Het commando 'blijf' kan zo goed geoefend worden. Al trillend van de zenuwen zal hij toch moeten wachten (soms tot 1 minuut) tot hij het teken om te gaan eten krijgt. Ik heb van mensen gehoord dat ze hun pup wel eens een dag geen eten hebben moeten geven om hem geduld aan te leren. Gelukkig is dat bij dit ras niet nodig.

Het dagschema ziet er ongeveer als volgt uit. 's Ochtends tussen 6 en 7 uur wordt hij voor de eerste keer kort uitgelaten. Meestal heeft hij dan zijn behoeften al in huis gedaan. Vervolgens krijgt hij zijn eerste maaltijd (vroeger kreeg hij deze maaltijd rond half 9, maar omdat hij eigenlijk direct weer gaat slapen, kwam dit meestal rond 11 uur te liggen). Rond 2 uur volgt de tweede maaltijd en om een uur of 9 volgt de derde maaltijd. Tussentijds wordt er veel geslapen en gespeeld. Elke keer als Tommy wakker wordt is het tijd om naar buiten te gaan. 's Middags en/of 's avonds vindt er nog een langere wandeling plaats voor het socialiseren (echter niet direct na maar voor een maaltijd i.v.m. mogelijke darmproblemen). De dag wordt beëindigd met een laatste uitlaatronde rond een uur of half twaalf waarna onze armen weer wat rust krijgen. Gedurende de dag moet Tommy ongeveer 7-8 maal naar buiten. Al met al dus nog veel werk.

Met zindelijk worden wil het deze week nog niet echt vorderen. Hij begrijpt dat hij buiten een beloning krijgt en binnen niet, verder dan dat gaat het nog niet. Verder doet hij het, als hij het toch binnen doet, net zo lief op een krant als er naast. Gelukkig hebben we geen tapijt. Dus echt kwaad kan het niet, anders zou het knap vervelend zijn. Met name bij het wakker worden moet er meteen naar buiten gegaan worden (en vooral tussentijds niet neer zetten!), anders is het al lang en breed gebeurd.

Het ongelofelijk hoe snel Tyco alle regeltjes leert. Veel regeltjes waarbij Tommy vrij koppig was, zijn voor Tyco geen enkel probleem. Zo springt hij zonder problemen in de bak om zijn voeten te wassen, daar hebben we bij Tommy dagen over gedaan. Daarnaast hanteert hij speciale vechttechnieken waar Tommy in eerste instantie nog geen antwoord op had. Tyco is echter wel heel erg ondeugend, ongeduldig, erg wild maar ook een beetje bang aangelegd.

Wat betreft zindelijk worden, dat gaat op zich redelijk. Af en toe wordt er 's nachts in huis gepoept. Vooral het opschuiven van de laatste twee maaltijden naar een later tijdstip draagt daar positief aan bij. Zijn plas ophouden is echter een ander verhaal: dat lukt voorlopig nog niet. Ongegeneerd plassen in de woonkamer is voor hem geen probleem, het konijn doet dat immers ook. We zijn echter allang blij dat hij bijna niet poept in huis.

Voor de beloning maakten wij gebruik van een ander merk voer: minder vet en wat handzamer dan het voer van de fokker. Ondanks dat we dit langzaam opvoerde kreeg Tyco bij de eerste brokjes gelijk diarree. Een paar dagen later nog een keer geprobeerd en dat ging een stuk beter.

Na twee weken zijn we bekaf en beseffen wij weer hoe druk wij het hadden bij de komst van Tommy. Het voordeel is echter dat Tommy in dit geval ons ook een handje mee helpt. Niet alleen wij zijn bekaf, maar ook Tommy. Ligt hij lekker te slapen, dan zal Tyco de gelegenheid niet ongebruikt laten om met een flinke sprong bovenop zijn kop te springen. Omdat Tyco om 4 uur 's nachts al begint met donderjagen en Tommy bekaf is (normaal slaapt hij tot 8-9 uur), hebben we besloten om ze een paar dagen 's nachts apart te laten slapen.

We hebben Tommy en Tyco inmiddels een paar keer alleen thuis gelaten en dat ging goed: alles in huis blijft heel! Ook Tyco zo'n 10 minuten alleen thuis laten gaat inmiddels goed. De eerste keer blafte hij echter de gehele flat bij elkaar, nu gaat hij gewoon spelen.

Terug    Levensloop   Week 11    Foto's

Als speelgoed is er een bal gekocht met daarin een gaatje waaruit bij het rollen eten tevoorschijn komt. Dit hebben honden binnen de kortste keren zeer goed door en gaan als een dolle achter de bal aan rennen (zie de foto's van deze week). Omdat de puppybrokjes nogal klein zijn voor het gaatje, vallen ze er erg snel uit. Er wordt daarom per keer maar één brokje ingedaan. Wij hebben het gevoel dat het met deze bal op termijn ook goed mogelijk is om het commando 'breng bal' te leren.

Alhoewel je niet veel mag wandelen met jonge honden, is Tommy vaak niet te houden. Als regel wordt vaak 5 minuten maal het aantal maanden genomen. Dit zou op dit moment maximaal 15 minuten betekenen voor Tommy. Bij 15 minuten wandelen is het huis echter te klein, en de maatstaf nutteloos. Er wordt daarom bij het wandelen regelmatig stilgestaan, hetgeen geen probleem is, want iedereen spreekt je aan. Opvallend was deze week dat Tommy instinctief toch niet een sloot instormt, er wordt tijdig afgeremd!

Uit de gebeurtenissen van deze week blijkt maar weer dat je goed moet opletten. Niet dat Tommy niet luistert, maar hij zit overal aan: van sigarettenpeuken tot fietsketting! De fietsketting leverde hem een zwarte snuit op, gelukkig was het maar één hap. Het gebeurt regelmatig dat Tommy wat in zijn bek heeft wat hij op een later tijdstip weer uitspuugt. Als wij het  uit zijn bek proberen te halen, dan probeert hij het snel door te slikken. Daarnaast heeft Tommy een teek opgelopen en zat er een sterk plakkerige substantie onder zijn voorpoot, hetgeen mij doet denken aan propelus (van bijen). Tommy moest deze week dus regelmatig worden schoongemaakt, wat hij met afwisselend plezier en ongenoegen heeft laten doen.

Bij een van de laatste wandelingen heeft Tommy zijn eerste teek opgedaan. Omdat wij Tommy regelmatig laten wennen aan het nemen van een douche (zonder shampoo!) bij thuiskomst, kwamen wij toevallig tot de ontdekking dat er een teek onder de vacht op zijn rug zich had genesteld. Met een pincet probeerden wij deze te verwijderen. Omdat dit uiteindelijk wel gelukt is, maar niet helemaal feilloos verlopen is, hebben wij de volgende dag een tekenpen gekocht voor volgende gelegenheden.

Tommy was zijn net aangekochte naamkokertje binnen één week verloren! Het onderste gedeelte van het kokertje is waarschijnlijk losgetrild. Inmiddels is er een nieuw kokertje gekocht waarbij het schroefgedeelte is verzegeld met nagellak (op advies van de dierenwinkel, dat hadden ze wel eerder mogen zeggen). Wij hebben trouwens de informatie ontvangen dat het niet verstandig is om het adres en naam van de hond te vermelden in het kokertje. Zeker bij een Cavalierpup, zou dit mensen op verkeerde ideeën kunnen brengen. Alleen een of meerdere telefoonnummers is voldoende.

Met socialiseren gaat alles prima. Bij andere honden gaat Tommy nog steevast op zijn rug liggen, zelfs vanaf een afstand. Tommy laat echter niet zien dat hij bang is, want zijn staart staat na het eerste contact weer fier omhoog. Is het contact eenmaal goed verlopen, dan gebeurt het nog wel eens dat er gespeeld gaat worden, maar dan vaak alleen met honden van eigen formaat zoals Terriërs.

Tommy heeft geleerd om bij elke stoeprand te gaan zitten en te wachten. Dit gaat altijd goed bij een stoeprand die hoger is. Bij fietspaden e.d. met een gelijke hoogte gebeurt dit nog niet altijd automatisch. Maar als er op tijd op wordt geattendeerd met het commando 'even opletten', weet hij dat er wat gaat gebeuren en dat hij moet wachten. Tommy wordt nog altijd de weg over gedragen, wat zijn vruchten afwerpt. Er kan een groep mensen aan de overkant van de straat gaan staan schreeuwen, Tommy steekt niet de straat over, hoe graag hij ook wil!

Tijdens het wandelen wordt regelmatig 'links' en 'rechts' geroepen, of hij dit begrijpt is nog niet helemaal duidelijk. Het gevoel zegt dat 'rechts' meer voor hem zegt dan 'links', want daar reageert hij vaker op. Er wordt nu ook geoefend met de volgende stappen: 1. baasje zegt 'blijf' en loopt zelf weg;  2. daarna roept baasje op een andere plek dat hij naar hem moet komen. Als Tommy dit goed doet, wordt hij uiteraard beloond met een snoepje. Deze stappen worden enkele keren herhaald. Dit soort commando's kunnen zeer goed geoefend worden tijdens het wandelen, zodat het spelenderwijs gebeurt en niet gaat vervelen.

Het commando 'blijf' is hem echter wel duidelijk, alleen als hij er geen zin meer in heeft komt hij van zijn plek. Dit commando is goed te leren met de voerbak voor zijn neus. Als wij zijn bak met voer in de keuken klaar zetten en hem vragen te gaan zitten en te blijven, doet hij dat ook. Hij blijft zelfs wachten tot er, vanuit de woonkamer, geroepen wordt 'OK' of 'ga maar'! Het niet zo moeilijke commando 'geef poot' wil absoluut niet lukken; hij begrijpt na een paar dagen nog niets van.

Deze week is Tommy weer een paar keer alleen thuis gebleven, waarvan één keer voor een heel uur. In het begin begint hij altijd te piepen (als hij niet slaapt natuurlijk, want dan kan je zonder probleem vertrekken), hetgeen later ophoud. Bij terugkomst lag Tommy bij die ene keer dan ook te slapen en was alweer vergeten dat hij alleen thuis was gebleven. Tommy wordt bij terugkomst altijd beloond met spelletjes of wat eten zodat hij het niet erg gaat vinden. Tot nog toe hebben we geen problemen.

Met zindelijk worden is er enige verbetering waar te nemen. Wat betreft het poepen is er een duidelijk patroon waarneembaar, waarbij  's ochtends vroeg meestal binnen nog niet ontlast is. In totaal wordt er zo'n 3 tot 4 keer per dag ontlast waarvan 2 bij de eerste twee maal uitlaten, in de namiddag en soms 's avonds nog een keer. Met plassen gaat het nog steeds het oude liedje, we zijn er echter meestal op tijd bij zodat hij het buiten kan doen. Deze week hebben we gehoord dat er voor het zindelijk maken vaak 6 weken wordt genomen, we maken ons dus nog geen zorgen.

Wat we inmiddels gemerkt hebben, is dat Tyco bang is aangelegd voor alles wat vreemd en groot is, snel beweegt of een hard geluid maakt. Waar Tyco binnenshuis de baas probeert te spelen, vind je buiten niets van dit macho gedrag terug. Soms schrikt hij zo erg dat hij een blaffende spurt van een tiental meters neemt, hem tot de orde roepen doet hem meestal weer stoppen.

Op zich een grappig gezicht, maar we maken ons daar toch een klein beetje zorgen om, mede omdat we dit gedrag absoluut niet herkennen van onze Tommy. Tommy rende overal naar toe, ging op zijn rug liggen en klaar. Tyco rent liever weg of gaat tussen je benen zitten tot het ijs gebroken is. Komt de andere hond te dichtbij, dan zal hij het niet laten om te proberen in zijn neus te bijten. Hij is nog jong maar zal toch moeten wennen aan de grote boze buitenwereld, Tommy zal hem daar wel mee helpen.

Geen nieuws wat dat betreft, de spons staat nog steeds klaar. Tommy zegt er ook niets van. Af en toe eet Tyco wel eens wat van straat, zoals laatst een rotte pruim. Thuis stond hij deze vrolijk weer uit te kotsen!

Zowel in als buitenshuis wordt er veel gespeeld. Daarbij probeert Tyco meestal zijn tanden te zetten in Tommy's oren of staart, desnoods in zijn flanken. Tommy laat het allemaal maar gebeuren en speelt verder vrij voorzichtig met zijn nieuwe vriendje. We hadden Tommy inmiddels geleerd praktisch niet te blaffen i.v.m. geluidsoverlast. Dit hebben we Tyco inmiddels ook bijgebracht (in het begin blafte hij namelijk de hele boel bij elkaar). Het spelen (rennen, rollen, bekvechten, touwtrekken, orentrekken, etc.) vindt nu bijna geruisloos plaats.

Inmiddels heeft Tyco ook twee pijnlijke ervaringen gehad. Hij heeft met zijn staart tussen de deur gezeten en is tegen een fiets aangelopen. Op zich was er niets ernstigs gebeurt, maar Tyco blèrt toch graag de boel bij elkaar.

Het gewicht van Tyco ligt inmiddels rond de 3,5 kg, een stuk zwaarder dan Tommy destijds. Zijn voer wordt inmiddels ook verhoogt naar de 90 gram per dag, verdeelt over 4 maaltijden en de training.

Het leren van commando's gaat zo snel, dat ze bijna moeiteloos gaan, hij ziet namelijk wat Tommy doet en doet het gewoon na. Bijna ongelooflijk. Wij leren hem onder andere net als Tommy te wachten bij de stoeprand, waarna we hem optillen om de straat over te laten steken. Hij heeft (op twee keer na in de eerste dagen), nog nooit de stoeprand overschreden, mede omdat Tommy het niet doet en omdat hij altijd bij je in de buurt wil blijven.

Omdat Tommy en Tyco een poosje apart hebben geslapen, is het 's nachts een stuk rustiger geworden. Zo leert Tyco 's nachts te slapen en tevens alleen te zijn. Ook Tommy is overdag weer wat levendiger geworden omdat hij 's nachts niet meer opeens besprongen wordt door Tyco. Ook het alleen laten van de twee samen in huis is verder geen probleem.

Terug    Levensloop   Week 12    Foto's

Tommy heeft sterk de neiging om de gehele wandelroute af te snuffelen. Op zich is het natuurlijk niet zo erg, want dat doen honden nu eenmaal. Maar wat hij op het spoort komt, probeert hij ook op te eten. Tijdens het wandelen moet er daarom goed opgelet worden, want hij probeert bijna alles op te eten. Zo gaat er met gemak een groot stuk gedroogd vlees, stukjes brood en andere definieerbare en ondefinieerbare rotzooi  (zoals plastic lepeltjes en aluminiumfolie) naar binnen. Hondenpoep laat hij (bijna) altijd links liggen, maar andere riekende overblijfselen worden graag verorberd. Zeker gezien de nog niet volledige inenting maar ook met het idee op zichzelf zijn zijn baasjes daar niet al te blij mee.

Er wordt hard geprobeerd op te letten waar hij allemaal mee bezig is, maar als hij los rondloopt is dat niet altijd even makkelijk. Bij constatering van eten van de straat wordt er direct ingegrepen en het betreffende stuk getracht uit zijn bek te halen. Dit gaat meestal zonder medewerking met als gevolg dat Tommy snel alles doorslikt. Meestal wordt Tommy daarbij direct op zijn rug neergelegd en zijn bek opengemaakt. Dit maakt het voor hem een minder prettige belevenis om 'junkfood' te verorberen. Wij hopen dat hij het daarmee afleert, de kans daarop achten wij echter niet zo groot, het is namelijk toch een beetje hun instinct. Wij hebben begrepen dat een keer goed ziek worden nog wel eens wil helpen om niet meer te eten van de straat.

Wat vorige week nog niet wilde lukken, is deze week wel gelukt: 'geef poot'. Met een klein tikje tegen de onderkant van de poot is het pootje geven met succes gestimuleerd. Ook het commando 'geef andere poot' was vervolgens snel onder de knie. Het commando 'pak stok' wordt ook geleerd, dit gaat echter veelal automatisch als de stok gegooid wordt. Als dit vaak genoeg herhaald wordt begrijpt hij het wel. Het is overigens grappig om te zien hoe Tommy stokken tweemaal zijn eigen lichaamslengte hanteert. Hij pakt hem op, tilt voor het gemak nog even zijn poten op en loopt er meestal nog een paar meter mee en laat het vervolgens weer liggen om erop te gaan kauwen.

Heel verassend is dat Tommy het commando 'blijf' zeer goed opvolgt, zeker als het om zijn voerbak gaat. Ook als het baasje de kamer uit gaat om een gesprek te voeren, blijft Tommy geduldig wachten. Als vanuit de andere kamer tussen de zinnen door (maar op zelfde toonhoogte) 'ga maar' wordt gezegd, begint het gerammel in de voerbak. Wij hebben hem dit niet echt geleerd, maar het blijkt wel dat hij zeer oplettend is en goed luistert naar wat er gezegd wordt.

Met zindelijk worden gaat het nog steeds als vanouds, niet echt goed dus. Meestal heeft Tommy 's ochtends voor het opstaan van zijn baasje al het een en ander gedaan. Het komt echter ook nog wel eens voor dat er rond 7 uur 's ochtends nog niets gedaan is. Wat wel opvalt is dat hij het een en ander wat langer kan ophouden zodat hij het overdag wat minder in huis doet. Wordt er echter niet opgelet op zijn snuffel gedrag dan wordt er gewoon, tussen de bedrijven door, in huis geplast maar niet meer gepoept! Het zou wel handig zijn als hij dit van tevoren even zou gaan aangeven.

Tot deze week heeft Tommy zijn eten zonder kauwen naar binnen proberen te schrokken. Pas deze week, met het groeien van zijn tanden, is hij gaan leren kauwen op zijn brokjes, er wordt zodoende wat rustiger gegeten. De konijnenkeutels in huis, voor zover ze op de vloer liggen, worden overigens als een stofzuiger opgegeten. Dit zal wel zo blijven in de toekomst. Deze week is ook begonnen met het mengen van het voer dat Tommy gewend is te eten van de fokker (LEO puppybrokjes, alleen verkrijgbaar bij de dierenarts) met Pedigree puppybrokjes op een verhouding 4 op 1. Tommy merkte dit direct op en weigert onmiddellijk dan ook te eten. Zelfs zijn oorspronkelijke voer vertrouwde hij niet meer. Dit duurde ongeveer een dag waarna wij hem met de 'eetspeelbal' spelenderwijs toch weer zover hebben gekregen zijn maaltijd op te eten. Inmiddels eet hij zijn bak weer leeg als vanouds!

Het erg warme weer van de afgelopen dagen heeft Tommy doen versuffen, hij was voor geen meter vooruit te branden! Ook zijn darmen waren in het begin een beetje van streek, dit kan echter ook zijn omdat hij iets verkeerd van straat gegeten heeft. Aan het begin van de week is hij twee dagen versuft blijven liggen zonder veel trek in eten te hebben. Zelfs een klein beetje diaree en licht braken deden zich voor. Voor de zekerheid is (rectaal) zijn temperatuur opgemeten: 38,2oC. Als je niet beter weet dan zou je toch denken dat dit een hoge temperatuur is, maar voor honden zijn lichaamstemperaturen van 37,5-39,0 vrij normaal, daarboven is pas een probleem. Niets aan de hand dus, zeker omdat ook andere honden in de buurt dezelfde symptomen laten zien. Eenmaal gewend aan het warme weer kwam Tommy weer helemaal tot leven.

Deze week heeft Tommy zijn tweede teek opgelopen. Deze was super klein en had zich op het ooglid genesteld. Nauwelijks te zien!

Deze week is Tommy weer een paar keer voor een paar uur alleen gelaten. Vorige weken was hij al voor wat korte periodes alleen gebleven, deze week voor wat langere periodes. Wij hebben niet het idee dat hij eronder geleden heeft, hij gaat veelal gewoon slapen. Niet direct natuurlijk, want leuk vindt hij het niet. Wij geven hem daarom bij vertrek de 'speelbal' met wat eten erin. Bij terugkomst is er niets kapot gemaakt, moet hij zijn behoeftes nog doen en ligt hij dus meestal te slapen.

Afgelopen vrijdagochtend heeft Tommy zijn derde inenting (de cocktail) gekregen. Bij de dierenarts gaf dit geen enkel probleem. Met wat voer werd hij afgeleid en het prikje werd enkel gevolgd met een kleine piep van Tommy. De vorige inentingen hadden ook geen enkel probleem gegeven dus we waren positief gestemd. Een paar uur later echter begon de ellende! Tommy's lichaam had een tegenreactie gecreëerd waardoor hij een opgezwollen plek kreeg bij zijn linker voorpoot. Op die plek vasthouden ging met veel gepiep en geblaf gepaard, zelfs in zijn slaap had hij er last van. We hadden nog het vermoeden dat hij gestoken zou kunnen zijn door een bij. Maar de dierenarts deelde ons mee dat dit normaal is bij een inenting en een dag of drie kan aanhouden! De volgende ochtend was het probleem al weer opgelost; Tommy keek weer vrolijk en kon ook weer rennen en spelen. 

's Avonds laat voor het slapen gaan wordt Tommy nog even uit zijn nest getrokken om buiten te gaan plassen en poepen. Natuurlijk is hij hier niet altijd even blij om! Nadat hij 's avonds laat zijn plasje had gedaan wilde hij daarom snel weer zijn nest in. Omdat beide liften er niet waren moest hierop gewacht worden. Tommy deed dit en het baasje zijn oog was even op het bulletinboard gevallen. Tommy had dit waarschijnlijk door en begon te blaffen op het moment dat de lift was gearriveerd. Hij had blijkbaar geen zin om langer te wachten, en wilde snel zijn nest weer in!

Het leren van goede gewoontes en commando's gaat erg snel. Het wassen van zijn poten, het douchen, het wachten bij de voerbak, het blijven, het links 'voorsorteren' bij het oversteken (rechts is voor Tommy), het doen van zijn behoefte op het gras, allemaal geen enkel probleem. Desondanks heeft hij er niet altijd zin in, en laat hij duidelijk zijn eigen wil merken: geen beloning geen actie!

Alhoewel het steeds een stukje beter gaat, blijft het socialiseren van Tyco een beetje problematisch. Thuis is hij de macho, buiten gaat hij liever tussen je benen zitten en komt hij moeilijk op gang. Voor de helft van de honden en kinderen (het rustige type) is hij niet zo bang, gaan ze rennen of komen ze plotseling op hem af dan blijft het schrikken! Waar Tommy vroeger altijd vrolijk naar toe rende om vervolgens eventueel op zijn rug te gaan liggen, pakt Tyco het anders aan: tussen de benen blijven zitten en vooral afwachten.

Wij zijn er echter van overtuigd dat wij hem wel los krijgen: met een handje voer leiden wij hem naar het 'gevaar' en leren hem daar rustig te blijven zitten of eventueel te liggen. Tot nu toe werkt dat goed, maar hij wordt er zelf niet erg enthousiast van. Zeker als hij weer eens achtervolgt wordt door een geïnteresseerde hond als hij er schreeuwend vandoor gaat. Het dringt nog niet helemaal tot hem door dat overgave de beste oplossing is.

Aangezien Tyco nu al te zwaar wordt om te tillen en we vaak niet verder komen dan het eerste grasveldje (daar zijn ze al uitgebreid aan het spelen) zijn we genoodzaakt om direct naar de verschillende locaties te gaan. Daar kunnen ze veel andere honden ontmoeten of lekker zwemmen. Inmiddels laten wij Tyco ook regelmatig alleen uit of juist alleen thuis, dat is beter voor de training.

Het zindelijk worden is niet echt een groot probleem. 's Nachts houdt hij het meestal op, af en toe gebeurt er echter nog wel eens wat, zeker na het spelen of als wij hem even alleen thuis laten. Ook als ze samen wat langer alleen zijn geweest wil hij uit enthousiasme wel eens plassen als wij thuis komen.

Tommy corrigeert Tyco maar zelden, meestal laat hij het maar toe. Het maakt niet uit waar en hoe hard Tyco bijt. Hij moet alleen niet aan Tommy's voerbak komen, die is heilig. Inmiddels weet Tyco ook dat hij Tommy niet moet wakker maken met een reuze sprong, ook dat wordt met afkeurend gegrom afgeleerd.

Verder zijn het de grootste maatjes aan het worden, ze spelen veel samen. Als Tommy echter met zijn grote vriend (een Maltezer Leeuwtje) aan het 'spelen' is (Tommy ligt meestal onderop) hoeft hij niet te verwachten dat Tyco hem komt helpen. Sterker nog: Tyco helpt dan nog even mee door flink in Tommy te bijten!

Terug    Levensloop   Week 13    Foto's

Wat al enkele weken een beetje maar nu duidelijk zichtbaar is, is de kleurverandering van Tommy. De puppykleur begint langzaamaan te verdwijnen; de vale bruine kleur begint te veranderen in een hard bruine kleur. Tot nog toe was dit alleen het geval bij de bruine vlakken aan de onderkant van Tommy (zijn poten en zijn staart) maar nu ook op de rest van zijn lichaam. Zijn koppie was reeds mooi bruin, de rest van de bruine vlakken beginnen nu ook bruin te worden en wel hard bruin maar nog steeds met 'grijze' puppyharen ertussenin. Vorige week was deze verandering reeds zichtbaar, deze week is de kleurverandering vrij snel gegaan en zeer opvallend.

Tommy is inmiddels een niet weg te denken vriendje geworden. Waar je ook gaat zitten, hij komt achter je aan om op je schoot of tussen je benen te komen liggen. Als je niet oppast word je nog een Siamese tweeling. Hij houd alles in de gaten en staat altijd klaar voor een enthousiast onthaal. Hij wil overal bij betrokken worden en is altijd enthousiast als er andere mensen langskomen. De bejaarden hangen nog steeds uit de ramen als hij langs komt lopen en van kinderen kan hij ook geen genoeg krijgen. Hij weet dan ook inmiddels al wat adressen uit zijn hoofd waar hij altijd op wat geknuffel kan rekenen. Ook met andere honden kan hij het goed vinden. Voor honden die hem reeds hebben geaccepteerd gaat hij  nog eerst op zijn rug liggen waarna hij alsnog uitdagend met ze gaat spelen.

Tommy eet nog steeds alles van de straat op wat hij op zijn weg tegenkomt (deze week was het toppunt: een stuk loempia). Als dit geconstateerd wordt, wordt er direct ingegrepen. Dat wil zeggen: op zijn rug, bek open (meestal laat hij het al vallen of heeft het al doorgeslikt) en manend toespreken. Als dit aan het begin van elke wandeling een stuk of vier-vijf keer is gebeurd, laat Tommy het verder meestal uit zijn hoofd om iets in zijn mond te nemen, mits zijn baasje hem erop wijst met een lichte stemverheffing. De aantrekkingskracht is namelijk nog behoorlijk groot. Het zijn ook vaak dezelfde plekken waar Tommy's neus hem naartoe leidt. Dit wetende wordt daar in de buurt indien mogelijk met een stok gegooid met de mededeling 'pak stok' om hem ter plekke af te kunnen leiden.

Tommy heeft inmiddels geleerd dat het niet zoveel zin heeft om tegen te stribbelen als hij op zijn rug wordt gelegd, alhoewel hij dat nog wel eens wil proberen. In het begin wilde hij zijn bek niet open doen en liet hij de kaken stijf op elkaar. Zijn bek opendoen wordt echter consistent uitgevoerd, als hij later groter is kan je hem dat zonder 'gevaar voor eigen vingers' niet meer leren. Hij weet inmiddels dat het toch zal moeten gebeuren ook al heeft hij het betreffende item al uitgespuugd of doorgeslikt. Nadat dit een paar keer gebeurd was, liet Tommy het toe dat zijn bek werd opengedaan voor inspectie, al is het niet met veel genoegen. Het niet eten van straat is voor ons zeer belangrijk, uiteindelijk zal dit beter voor zijn gezond zijn.

Wat ook niet met genoegen gebeurt, is de poten wassen bij terugkomst. Vanaf  begin af aan hebben wij Tommy eraan laten wennen dat hij zijn poten moet wassen in de daarvoor bestemde bak bij terugkomst van een wandeling. Tot nog toe hebben wij hem altijd zelf in de bak gezet, wat altijd zonder veel problemen plaats vond. Als wij hem er niet zelf inzetten zal hij het ook niet zelf doen ook. Cavaliers krijgen een behoorlijke vacht welke nogal smerig kan worden tijdens een natte boswandeling. Wassen is dan onvermijdelijk. Als Tommy ouder wordt en zelf gaat beslissen of dat wel nodig is, wordt het moeilijk om hem dat aan te leren. Na het wandelen krijgt Tommy altijd al een beloning te weten: eten! Deze week is getracht met de voerbak onder zijn neus hem zonder mokken zelfstandig in de bak te krijgen. Dit bleek echter minder makkelijk te zijn dan verwacht (Tommy doet immers bijna alles voor een beetje eten).

De praktijk is dat Tommy bij het commando 'in de bak' voor de bak blijft zitten, ongeacht of hij een lichte duw krijgt of niet. Hij weet dat hij erin moet, maar hij vertikt het (intussen vliegt zijn tong van links naar rechts al denkend aan het eten). Zet je zijn voorpoten erin, gaat hij weer terug. Dan zijn voer maar weer voor zijn neus weghalen en wachten op een nieuwe poging van een vijftal minuten later. Dit kan zo wel een uur door gaan, dan maar geen eten. Na de eerste 5 wandelingen/pogingen is hij er twee keer zelfstandig in (en snel weer uit) gegaan, natuurlijk net op de momenten dat je er zelf even niet bent. Even uitrekenen: ja, dit heeft ons dus al bijna 5 uur extra tijd gekost in twee dagen tijd. Een ding weten we inmiddels wel: Tommy kan heel koppig zijn als hij ergens geen zin in heeft! (zie de foto's van 11 juli 2001)

Waarom Tommy zo moeilijk doet bij een bakje water begrijpen we niet. Zeker omdat Tommy met veel plezier al een paar keer in het water is gaan staan bij het plaatselijke strandje. Als het moet is het blijkbaar een andere zaak! Het is nog wel oppassen met buitenwater in verband met ziektes waar hij nog niet voldoende voor is ingeënt. Ratten kunnen deze ziektes namelijk ook overdragen: dus zeker niet laten drinken!

De tweede dag, net op het moment dat we ons gingen afvragen of het nu echt zo ver moest komen dat wij hem zijn voer moesten onthouden om hem in de bak te krijgen, schoot hij uit enthousiasme met zijn achterwerk de sloot in (tussen het gras en de beschutting van de sloot was er een aflopende gleuf welke vol stond van het water i.v.m. de heftige regenval). Met nog meer enthousiasme begon hij vervolgens rondjes om bomen te rennen en wist hij niet hoe snel hij die nattigheid weer van zich af moest schudden. Tommy moest dus douchen en kreeg als beloning alsnog zijn maaltijd.

De volgende dag nog maar een keer proberen! Uiteindelijk was het de voerbak die in de waterbak werd gezet die hem zover kreeg om na 3 kwartier de bak in te gaan (zie de foto's van 12 juli 2001). De trek in het eten overwon het van zijn koppigheid! Natuurlijk werd Tommy uitbundig beloond met eten, spelen en veel knuffels. De eerstvolgende keren dat Tommy weer thuis kwam werd nog steeds geaarzeld bij de bak met water. Een beetje schudden met wat voer is uiteindelijk voldoende om Tommy met kwispelende staart de bak in te krijgen. Uiteindelijk zijn we blij dat we hebben volgehouden, want we krijgen Tommy nu zonder problemen in de bak met water. Tegenwoordig krijgt Tommy, nadat hij klaar is, de eet/speelbal in plaats van de voerbak. Wij vragen ons af of de truc (de voerbak in de waterbak plaatsen) ook werkt met het douchen. Dat gaan we volgende week maar eens proberen.

Deze week is regelmatig het commando 'pak stok' uitgevoerd, regelmatig loopt Tommy met weggeworpen takken te slepen. Bij het wandelen wordt zo'n stok een metertje of tien meegesleept, waarna zijn kaken moe worden of zijn interesse in de stok verslapt. Als de stok opnieuw weggeworpen wordt rent hij er weer achteraan en neemt hem indien mogelijk weer een stuk mee. Hierbij wordt regelmatig de commando's 'pak stok', 'breng stok', 'vasthouden' en 'los' geroepen als hij dit ook doet. Zo leert hij die woorden te combineren met de handelingen zodat uiteindelijk het omgekeerde automatisch uitgevoerd behoort te worden.

Het blijkt overigens dat het trainen van deze commando's het beste thuis kan gebeuren. Door vlakbij zijn favoriete plekje te gaan zitten en de stok weg te werpen met het commando 'pak stok' gaat hij hem automatisch halen om weer op zijn favoriete plekje te gaan zitten. Op zo'n moment kunnen de commando's 'breng stok' en 'los' in rap tempo worden getraind. Ook al kent hij de commando's (nog) niet, hij voert ze toch uit en went aan de commando's. Regelmatig een beloning geven bij het loslaten van de stok versnelt het proces aanzienlijk. Op dit moment weet Tommy dat als hij de stok heeft gehaald, hij af en toe een beloning kan verwachten. In sommige gevallen laat hij dan ook de stok direct vallen.

Opmerking: het weggooien van de stok kan slechts beperkt geoefend worden omdat dit niet zo goed is voor de ontwikkeling van de botten vanwege het rennen en plotseling afremmen. Wij proberen Tommy daarom altijd eerst te laten wachten met vertrekken totdat de stok op zijn plek ligt voordat hij hem mag pakken/zoeken. Spelen met stuiterende balletjes wordt in ieder geval afgeraden!

Met het zindelijk worden wordt ons geduld ernstig op de proef gesteld. Ook al zijn we er overdag meestal op tijd bij als hij wakker wordt, als hij de kans krijgt doet hij het nog net zo lief binnen. Poepen wordt zover mogelijk van zijn leefomgeving gedaan en plassen doet hij waar hij zelf zin heeft, meestal op de krant maar ook gewoon op de vloer. Meestal is 's ochtends 5-6 uur zijn behoefte al gedaan ondanks dat hij 's avonds 12 uur nog is uitgelaten.

Hoe geduldig we ook zijn, gaan wij ons afvragen: leert hij het nog wel? In ons achterhoofd zijn wij al lang blij dat het zomer is en dat wij geen tapijt hebben, maar hij moet het toch leren. Boos kunnen wij er nog niet om worden, er zijn belangrijkere dingen waar hij zich aan moet houden zoals niet oversteken en geen vreemde dingen van straat eten. Omdat het deze week veel regende en stormde was het niet echt prettig buitenweer en dat weet Tommy ook. Als het regent wil hij liever niet naar buiten het gras op en daarom liever ook niet buiten poepen.

De praktijk is dat honden hun nest schoon houden, daarom maar eens proberen het bench-principe in te voeren: de mand 's nachts maar eens afsluiten met een 70 cm hoge plaat. Tommy vond dit in ieder geval niet leuk en probeert midden in de nacht tegen de plank aan te springen om er overheen te komen. De 'bench' werkte echter wel, om precies te zijn: twee dagen. Totdat hij het trucje door had hoe hij er vanuit de mand overheen moest springen. Het probleem blijft gehandhaafd. Met wat aanpassingen hebben we nu alle gaten in het 'systeem' gedicht. Zolang Tommy in deze 'bench' zit doet hij het dan ook niet in huis. 

De overgang naar het nieuwe voer heeft verder geen problemen gegeven. De verhouding is deze week verhoogd naar 3 delen oud en 1 deel nieuw voer, terwijl de hoeveelheid een klein beetje verhoogd is. Het voer wordt nog steeds in rap tempo naar binnen gewerkt.

Van de onprettige tegenreactie op de inenting van vorige week is geen probleem meer waargenomen. Deze week is Tommy weer ontwormd, het middel wordt op de brokjes uitgesmeerd en gaat zo zonder moeite naar binnen. De ontlasting wordt de volgende dag voor de zekerheid even gecontroleerd anders zou een herhaling een week later noodzakelijk zijn.

Op dit moment heeft Tommy eigenlijk nog geen huisraad weten te slopen. Hij heeft wel geprobeerd een keer zijn tanden te zetten in een stuk loszittend vinyl en de tafelpoot maar heeft nog niets kapot gemaakt. De elektriciteitsdraden en overige interessante dingen waren overigens allemaal al netjes weggewerkt i.v.m. het konijn (die heeft tot nog toe het meeste sloopwerk al gedaan). Wat Tommy wel heeft geprobeerd te slopen zijn de kranten. Deze moeten echter blijven liggen voor de parkieten. Na een aantal vermaningen en afleidingen in de eerste weken laat Tommy deze kranten nu netjes liggen (in plaats daarvan gaat hij er echter op zitten kauwen).

Tyco wil nog wel eens schrikken als er plotseling wat gebeurt op straat. Doormiddel van extra anti-schrik training hebben we dit proberen te verminderen. Dit gebeurt bijvoorbeeld door opeens een paraplu open te laten slaan of iemand voorbij te laten rennen. Blijft hij netjes zitten dan wordt hij natuurlijk beloond. Zodoende leert hij aan om niet weg te rennen als hij ergens van schrikt.

De fokker adviseerde om Tyco apart uit te laten, zodat hij zelfstandig de wereld kan verkennen, hetgeen uiteindelijk een goed advies bleek te zijn. Tyco werd reeds regelmatig alleen uitgelaten, maar eigenlijk alleen voor de training. Inmiddels is het zo dat hij regelmatig eens zelfstandig bij een andere hond gaat snuffelen. Kinderen vindt hij nog een beetje bang, vooral als ze rennen en schreeuwen.

Tyco heeft inmiddels een paar keer gezwommen, het grappige is dat hij verder het water in durft dan Tommy. Waar Tommy blijft steken op het punt waar hij nog kan staan, durft Tyco echt te gaan zwemmen voor een lekker snoepje.

Waar Tyco graag gaat zwemmen, vindt hij regen maar niets. Desnoods stelt hij zijn behoeftes uit tot hij weer thuis is, het natte gras gaat hij dus echt niet op. Aangezien het deze week behoorlijk geregend heeft, was het dus flink prijs deze week.

Net als bij Tommy destijds, is het eten van straat een groot probleem. Alles wat hij vindt gaat naar binnen en komt er aan een van beide kanten weer uit. Dit is een probleem wat lastig is op te lossen met twee honden, we doen echter ons best.

Tyco is binnenshuis inmiddels de baas, althans dat lijkt zo te zijn. Tommy laat hem meestal zijn gang gaan en laat zichzelf zelfs van alle kanten bijten. Meestal ligt Tommy onderop en wordt hij van alle kanten besprongen. Als Tyco echter in de buurt van Tommy's voer komt, blijft er maar een heel klein hondje over bij de eerste grom van Tommy.

Terug    Levensloop   Week 14    Foto's

Net toen we dachten dat het zindelijk worden voorlopig nog niet echt gaat lukken, was er opeens een omslagpunt. Met een paar extra maatregelen is het dan eindelijk zover! Omdat er met name 's nachts geen schot in de zaak zat, hebben we 's nachts, zoals vorige week eerder omschreven, Tommy's mand afgesloten met plaatwerk zodat er een soort bench gecreëerd was. Dit werkte toen twee dagen waarna hij door had hoe hij er overheen moest springen. Toen ook dit probleem na een paar dagen weer was opgelost kon hij er echt niet meer uit en dat vond hij niet leuk! Midden in de nacht wist hij ons wakker te maken met het springen tegen de plank, maar hij kon in ieder geval 's nachts niet zijn behoefte in huis doen omdat hun instinct zegt dat dat ook niet op hun eigen plekje gedaan dient te worden.

Dit in combinatie met wat strenger optreden bij het constateren van een overtreding van de zindelijkheidsregels, heeft ervoor gezorgd dat er binnen 3 dagen resultaat was. Na drie nachten hebben we het plaatwerk met goed resultaat weer verwijderd: Tommy doet 's nachts niets meer in huis en overdag alleen per ongeluk een klein plasje. Hij beseft inmiddels dat hij het buiten dient te doen, maar als je even stil staat op de galerij of in de lift dan doet hij het daar alsnog. Dat moet nog even afgeleerd worden dus!

De vorige twee weken is er behoorlijk ingegrepen bij het eten van straat. Tommy werd steevast streng toegesproken, op zijn rug gelegd en zijn bek open gedaan voor inspectie. Zodoende is het eten van straat een onplezierige bezigheid geworden. Wat ook consistent toegepast is, is het belonen bij het commando 'af'. Is Tommy iets op het spoor en is hij net van plan er van te gaan smikkelen volgt steevast het commando 'af'. Komt Tommy zonder door te gaan met 'zijn neus te volgen' dan wordt er direct beloond met wat eten. De combinatie van deze twee methoden heeft ervoor gezorgd dat Tommy regelmatig het eetbare(?) laat liggen en de beloning komt halen. Met deze ontwikkeling zijn we echt blij, want als je continu streng moet toespreken terwijl je over straat loopt begint af en toe ook een beetje gênant te worden. Het was de investering meer dan waard: we hoeven een stuk minder alert te zijn en Tommy luistert een stuk beter!

Tommy heeft vorige week geleerd zelfstandig in de waterbak te gaan bij terugkomst van een wandeling. Ook deze week is daar verder mee gegaan, want uiteindelijk is het de bedoeling dat Tommy zonder een zak voer voor zijn neus te houden toch in de bak gaat. Op dit moment is het zo dat Tommy wel op verschillende manieren wordt herinnerd aan eten, maar dat dat niet meer voor zijn neus wordt gehouden. Het gevolg is dat hij er de ene keer wel zelfstandig in gaat en de andere keer weer niet. In het eerste geval wordt hij achteraf beloond en in het tweede geval wordt hij er zelf in gezet maar krijgt hij dan ook geen beloning. Dit vindt hij natuurlijk niet leuk, want hij vindt dat hij er toch echt recht op heeft! Steevast volhouden en hem een andere keer maar weer eens belonen als hij tot rust is gekomen.

Wat blijkt te werken bij de bak met water, blijkt ook zeer goed te werken met de douche. Op het moment dat Tommy enthousiast begon te worden voor het eten nadat hij in de bak met water was geweest hebben we dit principe meteen ook toegepast in de douchebak. En met groot succes. Waar Tommy voorheen het douchen met gemengde gevoelens liet gebeuren, is de situatie op dit moment een stuk verbeterd! Met het oog op zijn voerbak gericht, laat hij het douchen zonder een enkel probleem over zich heen komen. Uiteindelijk zal ook dit zonder voerbak voor zijn neus gedaan moeten kunnen worden. Maar dat is voor latere zorg!

Met het stormachtige weer van de afgelopen week zijn er behoorlijk wat takken van de bomen gevallen. Met zo'n tak met bladeren in de hand over straat lopen vormt een leuk speeltje voor Tommy. Hij springt er van alle kanten op af en zet zijn tanden erin, als hij hem te pakken krijgt natuurlijk! Zo'n tak maakt hem helemaal gek, met name de wilgentakjes zijn erg populair!

Het gewicht van Tommy vordert gestaag en zit na 14 weken op bijna 2,5 kilo, een beetje onder de maat lijkt ons! Natuurlijk waren we een beetje ongerust, omdat Tommy er ook een beetje als een ribbenkastje uit ziet. Hij eet als een gek en op zich genoeg voor zijn gewicht, heeft geen wormen, slaapt een gat in de dag, maar is op zijn tijd super actief. En met name dat laatste kan wel eens de oorzaak zijn dat hij nogal wat energie verbrand wat ten koste gaat van zijn gewichtstoename. De dierenarts heeft ons bij de laatste inenting nog gerust gesteld, wij proberen ons dan ook geen zorgen te maken. Zolang Tommy zijn staart nog omhoog blijft staan en hij energiek genoeg is, is daar naar onze mening ook geen reden toe. Tommy eet op dit moment zo'n 100 gram per dag, telkens als de hoeveelheden verhoogd worden raakt hij aan de diarree waarna de verhoging weer snel wordt teruggeschroefd. Terloops hebben we nog het advies van iemand gekregen om het eens met ander voer te proberen, hetgeen wij al langzamerhand naar toe aan het werken waren.

Het pakken van een weggegooide stok en hem vervolgens weer terugbrengen zit er inmiddels goed in. Wij vragen het ons inmiddels af of de Cavalier niet slimmer is dan andere rassen, vele andere oudere honden zie ik dat namelijk nog niet zo netjes doen! De oefening begint altijd met 'zit en blijf'. Tommy begrijpt al snel dat zijn beloning daarvan afhankelijk is. Als Tommy zit wordt de stok in een willekeurige richting en op een willekeurige afstand weggegooid en er tegelijkertijd op gelet dat Tommy blijft zitten. Zijn enthousiasme de stok te halen wil hem namelijk nog wel eens te vroeg uit de startblokken doen vertrekken.

Bij de eerste keren dat deze oefening werd gedaan werd gestart vanuit de plek waar Tommy het liefst zit. Als hij de stok heeft gepakt gaat hij automatisch terug naar deze plek en gaat daarom het leerproces een stuk sneller. Later werd dit vanaf andere locaties gedaan op het moment dat het halen van de stok geassocieerd werd met een beloning. Bij terugkomst met de stok wordt Tommy natuurlijk beloond. Hij weet daarom niet hoe snel hij die stok weer neer moet leggen om deze beloning in ontvangst te nemen. Er is hem daarom na verloop van tijd aangeleerd de stok in de hand af te leveren, ligt hij nog niet in de hand, dan nog geen beloning. Ook dit is snel begrepen. Belangrijk bij het trainen is niet alleen de beloning maar ook de stem van het baasje. Zelf ook enthousiast reageren bij het lukken van de oefening bevordert het leerproces aanzienlijk.

Tommy doet deze oefening inmiddels buiten ook met andere stokken.De volgende stappen die geleerd gaan worden is het commando 'vast' en 'los' en het leren van de stok in het midden vast te pakken. Met dit laatste is inmiddels ook begonnen door de stok dichterbij weg te gooien en hem alleen te belonen als hij dit ook doet. Dit is blijkbaar een wat moeilijkere oefening want het kost behoorlijk wat moeite om dit onder de knie te krijgen. De commando's 'vast' en 'los' worden regelmatig geroepen maar nog niet echt mee geoefend. Hij leert daarbij dat deze commando's behoren bij bepaalde situaties.

Bij toeval heeft Tommy nu ook geleerd om op afstand te gaan zitten. Loopt Tommy 10-20 meter vooruit, dan is het commando 'zit en blijf' voldoende om hem te laten zitten, als hij daar zin in heeft natuurlijk. De eerste keer werd dit natuurlijk uitbundig beloond.

Met het socialiseren verloopt alle nog steeds perfect. Het blijkt echter wel dat een Cavalier een zeer onderdanig ras is, want Tommy gaat echt bij elke hond op zijn rug liggen. Dat is wel een beetje overdreven, want hij doet het ook bij jongere puppies. Is het eerste contact eenmaal goed verlopen dan volgt een wat enthousiastere houding.

Uit de ervaringen van de afgelopen week blijkt maar weer hoe belangrijk het is dat een hond goed socialiseerd. Tommy is deze week voor het eerst gebeten in zijn neus door een andere hond en wel door zo'n super klein keffertje (waarschijnlijk uit pure jaloezie)! Tommy piepen natuurlijk. Die mevrouw vertelde mij nog: 'dat doet hij anders nooit' (andere hondenbezitters hadden dit echter ook al meegemaakt met die hond). Als deze 'dat-doet-hij-anders-nooit'-hond in zijn eerste weken goed gesocialiseerd zou zijn, dan was dit nooit gebeurt, want geen enkele goed gesocialiseerde oudere hond zal een puppy ooit bijten! Dit soort ervaringen hebben ervoor gezorgd dat Tommy op dit moment minder bang is voor grote honden dan voor kleine honden.

Op het moment dat Tommy een slechte ervaring heeft met een andere hond wordt (bijna) nooit angstig en/of troostend door ons opgetreden (maar vaak wel door die andere hondeneigenaar). Daar zit zo'n hond eigenlijk niet op te wachten, dat kan alleen maar negatief voor zijn toekomstige ontwikkeling zijn. Doet zo'n slechte ervaring met een andere hond zich voor dan wordt Tommy direct tot de orde geroepen en het heft in handen van het baasje genomen. Het liefst volgt vervolgens een nieuwe ontmoeting met de hond, hoe slecht de eerste ervaring ook was, waarbij Tommy's baasje direct naast de andere hond gaat staan. Zo kan een negatieve ervaring direct omgezet worden in een positieve (maar toch nog een onderdanige) houding, wat alleen maar ten goede kan komen van Tommy's ontwikkeling.

Tot nog toe zijn Tommy en het konijn Olly nog niet optimaal aan elkaar gewend. Het is wel grappig om te zien hoe Tommy met zijn voorpoot, als een jonge poesje, Olly's kop probeert aan te raken. Waar Tommy graag wil spelen, vat Olly dit op als een bedreiging. Olly vindt Tommy maar een vervelend stinkdier en ziet het alleen maar als een inbreuk op haar eigen privacy. Ze is, net als Tommy, echter wel nieuwsgierig en staan zodoende toch regelmatig aan elkaar te snuffelen. Ze respecteren ook ieders bak/mand als eigen terrein, maar van spelen komt het niet echt. Het gebeurt regelmatig dat Tommy wil spelen maar een schrikreactie van Olly bewerkstelligt en met een beetje pech zelfs een knauw ontvangt. Voor de rest gaan die twee perfect samen, het zal ons niet verbazen als ze uiteindelijk tegen elkaar aan gaan liggen.

Omdat Tommy nog naar alles en iedereen toeloopt, was het deze week ook het geval bij een dikke poes, deze was er echter niet zo van gediend. Voordat deze poes met een enkele uithaal Tommy blind kon maken, was hij daar maar direct weggehaald, het blijft opletten. Tommy wil ook graag spelen met de eendjes, zolang deze niet achter hem aan komen rennen met een luid gekwaak zoals een moedereend dat een keer deed!

Tyco begint los te komen, tegenwoordig loopt hij namelijk regelmatig naar andere honden toe om zelf op onderzoek uit te gaan. Het alleen uitlaten werpt zodoende zijn vruchten af. Kent hij de andere hond reeds, dan is er voor hem geen reden meer om bang te zijn. Het grote mensenwerk en kinderen vindt hij echter nog steeds een beetje eng. Door de kinderen hem snoepjes te laten geven proberen wij hem een beetje over de streep te trekken.

Tyco (en Tommy) halen inmiddels het een en ander aan streken uit. Aangezien ze met zijn tweeën zijn, houden wij de boel strak in de gaten. Zo hebben we Tommy geleerd netjes zijn poten te wassen. Nu Tyco regelmatig weigert denkt Tommy dat ook te kunnen doen. Op dit moment kost het daarom veel tijd om ze allebei de voeten te laten wassen, maar we houden vol...... Meestal luistert Tyco overigens vrij goed tijdens het wandelen maar af en toe is hij je toch aan het uitproberen, daarbij doet hij het gedrag van Tommy na.

Tyco is een hondje met een eigen wil, we hebben het al een tijdje mee mogen maken. Wat opvalt is dat Tyco nog wel eens wil grommen als je hem in zijn slaap stoort, waarschijnlijk geleerd van Tommy. Als er buiten iets aan de hand is wil Tyco ook nog wel eens (terug)blaffen. Af en toe wil Tyco ook nog wel eens uitdagend blaffen tijdens het spelen, hij weet echter dat hij dat niet mag.

Het is inmiddels duidelijk dat Tyco een ander karakter heeft dan Tommy. Tommy is meer het allemansvrienden terwijl Tyco het vriendje van de baas is (hij zit dan ook graag op schoot). Tommy is nergens bang voor terwijl Tyco een afwachtende houding heeft. Als iets hem niet zint dan bijt hij gewoon terug of gaat hij grommen. Of we daar iets aan kunnen doen vragen wij ons nog af.

Met het zindelijk worden gaat het steeds beter, hij laat het in ieder geval niet zomaar stromen! Letten we echter een keer niet op waardoor we te laat zijn, dan is een ongelukje echter nog zo gebeurt. Op dit moment blijft het 's nachts in ieder geval schoon, wat een grote stap voorwaarts is. Zijn behoeften doet hij inmiddels netjes op het gras, net als Tommy.

Terug    Levensloop   Week 15    Foto's

Met het zindelijk worden zijn er weer wat vorderingen bereikt. Op dit moment is het zo dat Tommy op commando kan plassen. Zodra hij het woord 'plassen' hoort weet hij precies wat hem te doen staat. Het is niet echt dat we hem dit commando hebben aangeleerd, het ging vanzelf. Tommy probeert meestal op het gras of in de bosjes te poepen. Aangezien Tommy op straat mag plassen denkt hij waarschijnlijk dat hij daar ook mag poepen, dit proberen wij hem echter af te leren anders blijven we opruimen! Elke keer als Tommy iets doet dan worden de betreffende woorden eraan gekoppeld zodat hij ons beter leert begrijpen. Zoals wij gemerkt hebben zijn honden echt niet dom, ook op zo'n jonge leeftijd niet! Dat Tommy geleerd heeft op commando te plassen, had een verrassende effect tot gevolg, hetgeen ons maar weer eens doet beseffen hoe goed je moet oppassen met wat je allemaal zegt. Als je in de lift al begint te praten over het plassen, dan heeft hij het al gedaan voor je het weet!

De maatregelen die we getroffen hebben om te voorkomen dat Tommy niet zomaar alles van straat eet hebben hun vruchten afgeworpen. Het gebeurt regelmatig dat Tommy het een en ander links laat liggen naar eraan gesnuffeld te hebben. Het gebeurt echter nog steeds wel eens dat Tommy iets oppakt en erop wil gaan zitten kauwen of opeten. Ook in deze gevallen is het commando 'af' op boze toon uitspreken voldoende om het weer uit zijn bek te laten vallen. In enkele gevallen wil hij het nog wel eens doorslikken. Gebeurt dit dan wordt alsnog de bek open gedaan, waarbij Tommy inmiddels zonder problemen ook zijn tanden laat inspecteren. Op dit laatste is trouwens ook nog apart geoefend, zodat hij later zonder grommen zijn tanden bij de dierenarts kan laten inspecteren. 

Tommy heeft deze week zijn laatste inenting gekregen. Het was weer heel even piepen, maar dat was dan ook alles. Deze keer had Tommy geen pijnlijke lichamelijke afweerreactie op deze prik, dat gebeurde tot nu toe alleen met de cocktail. Na drie weken is Tommy weer eens op de weegschaal gaan staan bij de dierenarts, 700 gram erbij in 3 weken tijd, hetgeen toch wel redelijk is. Tommy weegt nu ruim 2,5 kilo.

Met de dierenarts is gesproken over de gewichtsontwikkelingen en ons gerustgesteld dat er niets vreemds is aan Tommy's gewichts. Tommy kreeg regelmatig diarree als wij hem meer eten gaven en bij diarree blijft het oppassen dat je niet te veel geeft. Inmiddels zijn we sinds een week volledig overgestapt op ander voer (Pedigree Puppy), zoals iemand ons had aangeraden. We waren hier al langzaamaan mee begonnen en in een week tijd was het vervolgens ook mogelijk om de hoeveelheid voer per dag een stuk op te schroeven zonder dat dit ernstige gevolgen voor zijn ontlasting had. Sterker nog, zijn ontlasting is er na een paar dagen zelfs beter uit gaan zien. In plaats van 100 gram per dag voorheen eet Tommy nu zo'n 125-150 gram per dag zonder problemen (het wil niet zeggen dat meer voer ook meer voeding betekent, dat ligt aan de fabrikant). (Daarnaast eet Tommy praktisch niet meer van straat en hebben we hem ook geleerd de konijnenkeutels te laten liggen, of dit ook bijgedragen heeft weten we niet, want het laatste schijnt geen kwaad te kunnen). De gevolgen zijn in ieder geval vrijwel direct te merken geweest, Tommy is deze week meer dan andere weken gegroeid.

Tommy heeft het commando 'pak stok' goed door, en omdat er altijd een beloning volgt is hij bijna onuitputtelijk in dit spelletje! Deze week hebben we het commando uitgebreid met de commando's 'pak bal' en 'pak bot'. Het blijkt dat Tommy het commando 'pak(ken)' zeer makkelijk te leren valt, wat je daarna allemaal zegt vindt hij allemaal een pot nat! Als je roept 'pak bal' nadat je hem hebt weggegooid gaat hij er vrolijk achteraan, om hem weer in je handen af te leveren (het commando 'in hand' is hem inmiddels ook duidelijk!). Het is echter niet zo dat hij begrijpt dat het hier gaat om de bal (en niet om de stok) maar om hetgeen weggegooid is.

Dit laatste blijkt vooral uit de volgende oefening: de stok en de bal tegelijk weggooien en dan vervolgens roepen 'pak bal' of 'pak stok'. In de meeste gevallen komt hij dan eerst terug met de stok waarna hij op commando ook nog vrolijk de bal gaat halen. Het is hem echter nog niet duidelijk dat de woorden bal en stok behoren bij de desbetreffende voorwerpen. Door regelmatig met hem mee te lopen en op de juiste momenten te belonen wordt getracht hem toch het verschil aan te leren en goed te leren luisteren.

Wat overigens grappig is om op te merken bij deze commando's, is dat hij het er niet snel bij laat zitten! Een doormidden gebroken stok wordt netjes in twee delen afgeleverd en een te ver weggegooide of zoek geraakte bal, wordt net zolang gezocht tot hij hem met zijn neus weer gevonden heeft ook al kost hem dat meer dan een paar minuten. Of een klemzittende stok onder de deur, waar hij al puzzelend een aantal minuten bezig kan zijn. Tot onze verbazing sprong Tommy ook het water bij het plaatselijke strandje in om een stok uit het water te gaan halen. Tommy is absoluut niet bang voor water, wij hebben hem daar al regelmatig aan leren wennen.

Het liefste dat Tommy doet is spelen, hij blijft je continu aankijken om te 'bedelen' voor een spelletje. Gelukkig kan hij zichzelf heel aardig vermaken, maar hij moet daar vaak wel een 'trigger' voor hebben. Alles wordt bij het spelen in het rond geslingerd, aan getrokken en achteraan gerend. We hebben een beetje het idee dat Tommy zijn eigen krachten niet goed kent, want als wij hem niet af en toe tot rust manen, gaat hij gewoon door ook na een lange wandeling. En als wij niet willen spelen dan gaat hij uit balorigheid maar achter het konijn aan rennen. Deze is hier natuurlijk niet helemaal van gediend en wil in het nauw gedreven gelukkig als verdediging nog wel eens een knauw terug geven. Ook Tommy wil zijn scherpe puppytandjes wel eens laten voelen tijdens een wild spelletje worstelen. Hij beseft dat er grenzen zijn, maar het kan toch zeer doen. Door hem daar elke keer op te wijzen en ook direct te stoppen met spelen proberen we hem te laten realiseren dat het niet gewenst is.

De afgelopen weken is vanwege het groeien van zijn tandjes het kauwen op dingen echt van start gegaan. Dit zal nog wel een poosje duren, tot zijn tandjes volgroeid zijn. Het kauwen op zijn apport-stok wordt zoveel mogelijk vermeden, om te voorkomen dat hij op alle te apporteren spullen gaat kauwen en ook vanwege mogelijke splinters. Bij voorkeur laten wij hem daarom op zijn botjes kauwen.

Met het warme weer van de afgelopen tijd is wandelen voor Tommy zeker geen pretje. Af en toe met de tong uit zijn bek (als daar al geen tak in zit), vooral de schaduw zoeken en veel drinken tijdens het wandelen laat al zien dat dit warme weer echt niets voor honden is. Voor de noodzakelijke lichaamsbeweging wordt er 's ochtends en/of 's avonds gewandeld want overdag is het echt niet te harden. Als afkoeling geven we Tommy bij terugkomst wel eens een douche, hetgeen zonder veel problemen wordt ondergaan. Bij terugkomst van een wandeling loopt Tommy overigens in rap tempo langs de waterbak in de hoop dat zijn baasje vergeet zijn poten te wassen. Wordt hier melding van gemaakt, dan gaat Tommy alsnog zelf de bak in zonder dat er nog een bak voer voor zijn neus gehouden hoeft te worden.

Tyco begint steeds meer stoute dingen uit te halen. Met de poten op de salontafel om het brood van je bord te stelen. Op slinkse wijze de tussendeur open weten te krijgen en vervolgens overal even lekker op zitten kauwen, tassen kapot maken, inhoud analyseren dan wel opeten. Een boek van de bibliotheek naar de knoppen. Krantenbak overhoop gehaald. Bloemetjes geplukt. WC-rol afrollen. En dat allemaal als je er natuurlijk even niet bent of kijkt, een beetje geholpen door Tommy (wat het eten betreft, verder heeft Tommy dat soort dingen nog nooit gedaan)! Het geduld wordt hier stevig op de proef gesteld.

Wat ons op dit moment nog behoorlijk wat zorgen baart is het feit dat Tyco tijdens het uitlaten alles van straat eet, het maakt niet uit wat. Hij weet zijn plekjes wel te vinden, en de bejaarden in de flat bij het uitlaatveldje werken daar graag aan mee. Het interesseert hem niet dat je boos wordt, alhoewel hij inmiddels dondersgoed weet dat hij het niet mag doen. Hij heeft maar een doel: zo snel mogelijk doorslikken, net als zijn normale eten!

Verder zijn de scholen weer begonnen, zodat we Tyco extra kunnen laten wennen aan rennende en schreeuwende kinderen. Hij kruipt op zo'n moment het liefst met zijn staart tussen zijn eigen benen, tussen de benen van het eigen baasje.

Verder luistert Tyco erg goed en doet hij veel dingen van Tommy na. Op het moment dat Tommy staat te kwispelen bij de stoeprand omdat er iemand aan de overkant staat, doet Tyco dat exact na. Dit geeft een vrolijk gezicht: twee zwabberkonten aan de stoeprand.

Tyco en Tommy gaan graag naar het water om te zwemmen. Tyco vindt het echter nog steeds een beetje vervelend om natte voeten te krijgen. Met een handje voer zit hij echter zo in het water, indien nodig gaat hij ook echt zwemmen. Hij heeft echter nog weinig vet, dus hij heeft snel koud.

Tyco doet het praktisch niet meer in huis maar houdt het op tot hij uitgelaten wordt: YES, hij is dus zindelijk! Wordt hij overdag alleen gelaten met Tommy dan wil het nog wel eens gebeuren.

Terug    Levensloop   Week 16    Foto's

Omdat er met Tommy regelmatig het spelletje pak stok is geoefend, vindt hij het inmiddels zo leuk dat als hij buiten een mooie stok tegenkomt, deze vrolijk bij zijn baasje komt brengen om vervolgens een beloning te incasseren. Wij waren stom verbaasd toen wij dit zagen gebeuren! Omdat Tommy inmiddels volledig is ingeënt, proberen wij hem nu ook zoveel mogelijk aan water te laten wennen. Een stok uit het water halen, waarbij hij tot zijn middel in het water moet, is voor hem geen enkel probleem. Na een paar keer het water ingegaan te zijn, vindt hij het wel weer welletjes en gaat hij alleen voor een beloning nog het water in. Tommy is deze week tevens voor de tweede keer naar het strand en de zee geweest, en ook daar heeft hij weer 'gezwommen'. De foto's hiervan worden later geplaatst.

Kan hij de stok of de bal niet vinden, geen probleem hij gaat gewoon door met zoeken. Daarbij komt hij af en toe terug en kijkt daarbij een beetje ondeugend uit zijn ogen. Het simpele commando 'zoek' is dan voldoende om hem weer op pad te sturen om datgene te zoeken wat weggegooid was.

Inmiddels begrijpt Tommy tot onze verbazing ook het commando 'los'. We hebben daar wel een beetje op getraind maar niet uitgebreid en toch begrijpt Tommy dit commando. Als zijn baasje bijvoorbeeld iets vast heeft, zoals de eetspeelbal en dit te pakken krijgen lukt niet, dan gaat Tommy al snel zitten en wacht af tot het moment dat zijn baasje de bal weer los laat. Ook dit hebben we hem niet aangeleerd, maar doet hij automatisch. Waarschijnlijk heeft hij zichzelf geleerd dat rustig afwachten soms de beste methode is om iets gedaan te krijgen!

Het commando 'blijf' is nu ook getraind waarbij Tommy zijn baasje niet meer kan zien. Tommy krijgt het commando 'blijf' waarna zijn baasje eerst voor korte tijd maar later ook voor langere tijd, achter een boom verdwijnt. In eerste instantie wilde Tommy hier niet aan meewerken, maar nadat deze oefening wat meer was geoefend met het tweede baasje in het gezichtsveld, was ook deze oefening snel onder de knie.

Inmiddels proberen wij Tommy ook duidelijk te maken dat hij niet zo dicht bij mogelijk openslaande deuren moet gaan zitten. Op veilige afstand gaan staan of zitten is hier het motto hetgeen hij zich welwillend aan wil laten leren. Dat hij als eerste de deur door stormt vinden wij op zich niet erg, als hij dit op commando maar laten kan.

Verrassend genoeg begreep Tommy na twee keer oefenen het commando 'omheen'! In het begin moest hij met een beloning de juiste richting worden opgestuurd (en weer terug) maar nu is het zelfs mogelijk om op 2 meter afstand te wijzen naar een paal of kleine boom en het commando 'omheen' te roepen, waarna Tommy in veel gevallen dit commando opvolgt en zijn beloning komt incasseren. Dit commando hebben we inmiddels uitgebreid met het woord links omdat hem geleerd is er links omheen te gaan. Later kan dit worden uitgebreid met 'rechts omheen' als hij 'links omheen' perfect uit voert. Volgende week de foto's!

Door regelmatig het goed opvolgen van het commando 'kom' te belonen weet Tommy inmiddels dat als hij op afstand is en er kom wordt geroepen, hij een beloning krijgt. Tommy is inmiddels zo slim geworden dat hij rustig ergens gaat zitten wachten tot het commando 'kom' wordt geroepen waarna hij zijn beloning kan gaan incasseren. Erg slim van hem, maar niet erg wenselijk! Vanaf nu wordt alleen het opvolgen van het commando 'kom' beloond als hij bij iets of iemand is. Als hij ergens in zit te neuzen volgt het commando 'af' wat nog wel wordt beloond. Verder wordt regelmatiger het commando 'volg' beloond, dit was namelijk een beetje verslapt omdat dit al zo goed ging.

Ondanks dat Tommy overdag zindelijk is, gebeurt het nog vrij regelmatig dat Tommy 's ochtends vroeg zijn plasje al in de woonkamer heeft gedaan. Waarschijnlijk gelokt door al die geursporen die het konijn achter laat (het konijn heeft zijn eigen definities van zindelijk zijn: overal behalve in zijn eigen kooi) wil het nog niet helemaal tot Tommy doordringen. Heel erg vinden wij dit allemaal niet, als er maar vorderingen worden geboekt. We hadden het al met een in elkaar geknutselde bench geprobeerd. Maar sinds we hiermee gestopt zijn, doet Tommy het 's ochtends vroeg toch gewoon weer in de woonkamer.

Omdat Tommy zo'n bench maar niks vindt, hebben we als tijdelijke oplossing deze week geprobeerd om zijn voerbak op die plekken neer te zetten waar Tommy 's ochtends vroeg zijn plasje heeft gedaan. Honden doen namelijk instinctief niet hun behoefte in hun mand én waar ze eten. Tevens wordt de plek waar Tommy geplast heeft bij constatering direct grondig schoongemaakt, zodat er zo weinig mogelijk van de geur over blijft. Deze methode had na een paar dagen effect (op het moment dat Tommy niet meer naar de keuken rende voor eten). Wij hopen dat het zo blijft en dat zijn voerbak weer terug kan naar de keuken.

Deze week moesten wij erg lachen om het feit dat Tommy voor het eerst tegen twee grote zware gemene honden ging blaffen. Niet op straat maar thuis voor de TV en dan ook nog zonder dat deze honden zelf aan het blaffen waren! Tommy lag te slapen, maar werd plotseling wakker en  stond rechtovereind om met luid geblaf deze honden weer de woonkamer uit te jagen! Honden kunnen dus blijkbaar zonder probleem ook TV kijken. We proberen Tommy aan te leren dat blaffen mag, maar dat het na twee of drie keer afgelopen moet zijn. Of hij zich aan deze regel zal kunnen aanpassen valt nog te bezien.

Wat ons tevens doet verrassen, is dat Tommy vindt dat hij overal bij betrokken moet worden en daar behoort ook een bad bij. Net op het moment dat we lekker lagen, sprong Tommy het bad in om er lekker bij te komen liggen nadat hij eerst nog met zijn koppie boven de rand van het bad de boel geanalyseerd had. Wat is de volgende stap vragen wij ons af: sigaren en cognac?

Met socialiseren gaat alles nog als vanouds, Tommy gaat nog immer op zijn rug liggen en zal dat voorlopig ook nog wel blijven doen. Deze week kwam Tommy een Golden Retriever van 10 maanden tegen welke ook nog onderdanig gedrag vertoonde, zelfs voor onze onschuldige Tommy! Ook kwam Tommy een wat minder goed gesocialiseerde hond tegen, waar hij ook meteen een beetje bang voor is geworden. Ondanks dat er eigenlijk niets ernstig was gebeurd, wilde hij geen stap meer verzetten in de gewenste richting, ook al deed zijn baasje of er niets aan de hand was.

Deze week nogmaals een ontworming.

Een week geleden wist hij al (samen met Tommy) het een en ander uit te halen als we weg waren. Deze week maakte hij het nog een beetje erger! Natuurlijk moest de krantenbak het weer regelmatig begeven: alle kranten verscheurd en over het hele huis verspreid. Een zakje vuil aan de deur werd compleet uiteen gescheurd en het eetbare er tussenuit gehaald. Wat er allemaal in zat weten we niet meer, maar het stonk behoorlijk.

De volgende keren hebben we een bijna lege zak opgehangen, met onderin een schepje sambal. Dit heeft toch geholpen: na terugkomst zaten er slechts een paar kleine gaatjes in de zak. Daarnaast wordt er zoveel mogelijk dingen van de salontafel getrokken. Niets is daar veilig als we weg gaan! Een dingen weten we zeker: onze Tommy is onschuldig.

Tyco doet niet alleen rare dingen als we weg zijn, hij doet het ook 's nachts en 's ochtends! 's Ochtends vroeg werd hij al dansend op de salontafel gesignaleerd! Wat moeten we nu weer doen om dit af te leren! Tot nu toe sturen wij hem direct naar zijn mand, dit maakt echter weinig indruk op hem.

Hij begint er overigens ook een gewoonte van te maken om hoog tegen de keuken aan te springen. Door iets met veel herrie te laten vallen, zoals een sleutelbos of iets dergelijks, proberen wij hem dat af te leren. De drang naar eten is echter bijzonder groot, en hem dan stil te laten zitten is vooralsnog een groot probleem. Daarnaast speelt waarschijnlijk dat hij bang is dat Tommy zijn eten mag opeten.

Met het socialiseren gaat het een stuk beter. Tyco voelt zich niet zo klein meer, waardoor hij met andere honden geen probleem heeft. In plaats van weg te rennen, zoekt hij ze steeds vaker op. Ook met kinderen gaat het een stuk beter, hij voelt zich echter nog steeds niet helemaal op zijn gemak. Daar moet dus nog heel wat aan gedaan worden.

Tyco vreet nog steeds van alles van straat. Ruikt hij wat, dan duurt het niet lang voordat hij het gevonden heeft. Wij zijn al een paar keer wat extra boos op hem geworden, zodat hij weldegelijk beseft dat hij dat niet mag. Of dat zin heeft moet nog blijken.

Ook de stoeprand is heilig, hij mag namelijk niet zomaar de straat over steken. Wij zijn met extra veiligheids training begonnen om hem ervan te weerhouden niet de straat op te lopen. Dit doen we door zelf aan de overkant te gaan staan en maar wat te roepen. Tot nu toe gaat het bijzonder goed, hij heeft deze week maar 1 keer de regels overtreden. Tommy is voor hem blijkbaar een goed voorbeeld. De komende weken zullen we hem met speelgoed (zoals een bal) verder trainen.

Terug    Levensloop   Week 17    Foto's

Omdat Tommy de laatste weken behoorlijk gegroeid is, moeten zijn gewrichten nogal wat extra last met zich meedragen. Toen Tommy vervolgens deze week ook nog eens verkeerd op zijn pootjes belandde en eigenlijk met zijn volle gewicht op zijn linker pootjes terecht kwam, heeft hij voortdurend last van zijn linkerkant. Tijdens een controle bleek er echter niets gebroken te zijn en Tommy kon er als gewoonlijk nog mee rennen.

Ondanks dat er na twee dagen verbetering op te merken viel, is Tommy voor de zekerheid alsnog naar de dierenarts geweest. De dierenarts heeft Tommy's gewrichten gecontroleerd waarbij uiteindelijk een pijnpunt bij de linker achterpoot waarneembaar was. Voor de zekerheid kreeg Tommy voor 4 dagen een pijnstiller, niet zozeer tegen de pijn maar meer als ontstekingsremmer.

Daarnaast wordt Tommy deze week zoveel mogelijk overal naartoe opgetild en wordt het wandelen even uitgesteld tot later zodat er zo weinig mogelijk belasting plaats vindt. Tommy denkt hier zelf echter anders over en blijft maar door het huis rennen hetgeen op zich ook wel een goed teken is. Volgens de dierenarts zou er na 1 tot 2 weken serieuze verbetering waarneembaar moeten zijn, als dit niet het geval was moest Tommy weer terugkomen om foto's te laten maken. Na een aantal dagen was er gelukkig ook een verbetering waarneembaar, alhoewel het probleem nog niet opgelost was.

Deze week is er niet zoveel geoefend op de commando's vanwege de bovengenoemde omstandigheden. Omdat het commando 'omheen' er al goed in zat hoefde daar eigenlijk niet meer op geoefend te worden. Zelfs een week later begreep Tommy dit commando nog feilloos, ondanks dat er maar twee keer op geoefend was. Tommy had meteen door waar het om ging, en zo hoort het ook! Zie de foto's want verder commentaar is niet noodzakelijk.

De methode van de voerbak daar plaatsen waar Tommy zijn behoefte heeft gedaan had meteen effect. Na wat omzwervingen van de voerbak wordt er 's ochtends vroeg niet meer in huis geplast (poepen gebeurde al niet meer). Het is nu zelfs zo dat Tommy het begint aan te geven wanneer hij naar buiten moet. Hij kijkt je daarbij eerst even onschuldig aan en als je vervolgens op staat loopt hij snel naar de voordeur. Eenmaal buiten doet Tommy tegenwoordig ook zijn plasje op het gras waar dat voorheen meestal nog op straat plaats vond, direct bij buitenkomst.

Als het regent dan is het echter een ander verhaal. Tommy wordt alleen graag nat als hij daar voordeel aan heeft en gaat dus niet vrijwillig in de regen lopen. Hij weet inmiddels dat mensen onder een paraplu schuilen en doet dat zelf dan ook maar (of gaat hij in de bosjes schuilen). Tommy loopt tevens om alle plassen heen en gaat liever niet het natte gras op. Als het regent is het extra opletten want voordat je het weet doet Tommy zijn behoeften op de galerij!

Het gebeurt regelmatig dat er bij de neus traanvocht uit Tommy's ogen stroomt. Bij het indrogen hiervan worden de haren onder zijn ogen hard en kan dit alleen maar irritatie tot gevolg hebben. Het traanvocht wordt daarom regelmatig uit Tommy's gezicht verwijdert.

Dat Tommy zelf stokken ging zoeken hebben we al gemeld, hij heeft het nu echter ook gemunt op tennisballen. Hij schroomt er niet voor om een tennisbal van een groepje kinderen af te pakken. Iedereen kent die reclame wel met die pup die de WC-rol afrolt, dat hebben wij nu ook meegemaakt! Het is natuurlijk lachwekkend om te zien wat een hond gaat doen als hij zich verveelt, maar blij zijn we er niet mee als dit elke dag gebeurt. We hebben Tommy inmiddels ook al betrapt op het kauwen op schoenen omdat we de gangdeur per ongeluk even open hadden laten staan. Er is in beide gevallen meteen manend toegesproken, het zal echter vast nog een keer gebeuren. Tevens proberen we Tommy af te leren achter de eenden aan te rennen, want het begint steeds meer de spuigaten uit te lopen. Daarnaast vindt Tommy een spiegel maar een raar voorwerp: als hij zichzelf in de spiegel ziet gaat hij zijn spiegelbeeld maar likken!

Inmiddels hebben we Tommy ook al betrapt in het konijnenhok, aangetrokken door al die lekkere 'dropjes' kon hij het toch niet laten. Ik weet niet wat er gebeurt zou zijn als het konijn hem daar aangetroffen zou hebben, het zou in ieder geval geen prettige ervaring zijn geweest. We hebben hem er maar weer snel uit gehaald.

Terug    Levensloop   Week 18-19    Foto's

Halverwege deze periode begon het wisselen van de tanden op gang te komen. In twee dagen tijd waren er drie voortanden van nog geen halve centimeter uitgevallen. Toevallig vonden we er eentje terug op een van onze vingers op het moment dat wij onze hand weer terugtrokken uit zijn bek. De nieuwe voortanden komen overigens al weer aanzetten, zodat hij niet lang zonder hoeft te doen.

Vorige week was Tommy ongelukkig terecht gekomen op zijn pootjes, waarvan hij behoorlijk wat last had. Na twee dagen was er wel verbetering op te merken maar was het zeker nog niet over. Voor de zekerheid een bezoekje aan de dierenarts gepleegd waarbij hij voor vier dagen een pijnstillende ontstekingsremmer kreeg toegediend. Daarnaast moest Tommy zoveel mogelijk rust krijgen, zodat zijn gewrichten niet te zwaar belast zouden worden. Dit laatste was binnenshuis een bijna onmogelijke opgave omdat Tommy altijd onvermoeibaar als een gek door het huis probeert te rennen, zowel alleen als achter het konijn aan. Op deze momenten werd elke keer na even rennen en springen geprobeerd hem tot rust te krijgen om erger te voorkomen. Tevens is er voor een week een loopplankje naar zijn mand gemaakt om te voorkomen dat hij in en uit zijn mand springt.

Ruim 10 dagen later is er in zijn motoriek niet veel meer te zien van zijn opgelopen blessure, hij loopt dan ook niet meer te knikken met zijn kopje tijdens het lopen. Als je goed oplet, dan zie je dat er af en toe nog iets niet klopt, dit zal de komende week met rust ook wel over gaan. Wij zijn blij dat hij er bijna geen last meer van heeft (alhoewel hij geen echte pijn heeft gehad) want we begonnen ons voor de tweede keer een beetje zorgen te maken. De komende weken zullen we Tommy's pootjes nog een beetje ontzien en alles langzaam weer opbouwen zodat alles goed kan genezen. Dit betekent dat we Tommy regelmatig met de auto voor moeten rijden zodat hij toch nog zijn 'vriendjes' in het park kan ontmoeten. Tillen is inmiddels geen optie meer voor grote afstanden: onze armen zijn lam van de ruim 3,5 kilo!

Inmiddels hebben we ook wat gesurft op internet naar gewrichtsproblemen waarbij we een interessant artikel op het LabradorNet zijn tegengekomen over voeding, vitamine C en het herstel van gewrichtsproblemen, met name HD (heupdysplasie) wat bij de wat grotere honden regelmatig voor komt. Weliswaar is dit geen wetenschappelijk artikel, maar zeker de moeite waard om te lezen. Wij waren er zelf al van overtuigd dat alleen het 'moderne fabrieksvoer' niet voldoende is, en dat een dagelijks portie vers fruit zeker niet mag ontbreken. Wij gaven onze Tommy inmiddels al regelmatig een stuk wortel (goed tegen tandbederf), appel of ander fruit zoals komkommer. De regelmaat hebben we inmiddels vervangen door vaste prik, extra vitamine toevoegen aan de maaltijd vinden wij vooralsnog echter een beetje te ver gaan.

De afgelopen tijd is er niet zoveel op commando's geoefend om Tommy's pootjes zoveel mogelijk te ontzien, dit betekent echter niet dat het leerproces stil ligt. Wat we tot nog toe Tommy nog niet echt geleerd hebben is het commando 'lig'. Zeker nu Tommy zich een beetje rustig moet houden, is dit een uitgesproken moment om daar op te oefenen. Dit commando is zeker niet het makkelijkste commando omdat elke keer als je aandacht aan hem besteedt hij direct rechtop gaat staan om zijn beloning in ontvangst te nemen. Waar bij andere commando's een keer of twee voordoen voldoende is om het trucje onder de knie te krijgen, heeft Tommy met het commando 'lig' wat meer moeite. Dit is ook een commando wat passief het makkelijkst aan te leren is. Elke keer als Tommy uit verveling gaat liggen na veelvuldig het commando lig te hebben geroepen, volgt er een beloning.

Het bleek dat dit commando een stuk makkelijker te leren is op een vol strandje, elke keer nadat hij weer terug gekomen is van een afleiding gaat hij meestal weer bij je in de buurt liggen. Zo kan in rap tempo een groot aantal keren dit commando geoefend worden, omdat er regelmatig afleiding is waardoor hij weer gaat staan, terwijl de afleiding net zo snel weer vertrokken is als dat hij gekomen is. Zo leert Tommy makkelijker het verband tussen het commando lig en de bijbehorende actie.

Inmiddels moet het konijn het steeds meer ontgelden bij het actieve leven van Tommy. Tommy wil regelmatig met het konijn spelen, deze is hier echter niet van gediend en laat dit ook merken. Met grote sprongen en gegrom probeert Olly aan het speelse gedrag van Tommy te ontkomen. Tommy heeft gelukkig nog geen knauw van haar gekregen terwijl zij inmiddels alle reden toe heeft om Tommy een keer flink te corrigeren. Deze week belanden de parkieten ook een keer op de grond, Tommy hield het hier gelukkig beperkt met alleen wat snuffelen. In sommige gevallen blijven ze gewoon zitten maar meestal vliegen ze snel weg het gevaar beseffende.

Om de relatie tussen het konijn en Tommy een beetje te verbeteren geven we ze elke dag samen een schoteltje met stukjes appel erop, waarbij Tommy moet blijven wachten met eten totdat Olly een paar stukjes heeft gegeten, zodat er voor hem een beetje duidelijkheid komt in de rangorde. Als wij dit niet doen, pikt hij de stukjes appel onder Olly's neus weg!

Inmiddels hoeven we ons ook niet meer zo druk te maken dat Tommy 's ochtends vroeg uitgelaten moet worden. Afgelopen weekend staat het record op half negen, we hoeven gelukkig dus niet meer vroeg ons bed uit. Tommy liet ons met een eenmalig blaf echter wel weten dat het toch wel tijd begon te worden. Eenmaal buiten gaat Tommy in rap tempo naar het gras, want op de straat plast hij niet meer. Op dit moment moet Tommy ongeveer om de vier uur uitgelaten worden, optimaal gezien komt dat op dit moment neer op het volgende schema: 8 uur, 12 uur, 16 uur, 20 uur en 24 uur, maar soms is een extra uitlaat noodzakelijk.

Omdat Tommy een beetje rustig aan moest doen hadden wij een extra speeltje voor Tommy gekocht (zie foto's). In het begin werd hier nog een beetje angstig naar gekeken, zeker omdat het nogal een harde piep gaf als je erin kneep. Later was dit speeltje zijn grootste vriend. Sterker nog, hij beet er meteen alle uitstekende onderdelen vanaf waardoor het geluid permanent buiten werking werd gesteld: of een hond verstand van techniek heeft, hier is het antwoord!? Met de schaar hebben we alle overige onderdelen er zelf maar afgehaald anders belanden ze uiteindelijk via het maagdarm kanaal buiten op straat of bij de dierenarts op de operatietafel.

Tommy gaat met steeds meer zin het water in, hoe meer kinderen er in het water zijn, hoe minder erg hij het vindt, zeker met dit warme weer! Wij hebben hem inmiddels al een paar keer in wat dieper water gezet, waar hij nog net zijn hoofd boven water kan blijven, dit bevalt hem echter nog niet zo. Is hij echter in ondiep water, dan vindt hij het niet erg om zijn kop eens onder water te steken om te kijken of daar niet iets interessants is. Echt zwemmen hoeft hij van ons niet, als hij maar leert niet bang te zijn voor het water.

Deze week hebben we nog steeds erg rustig aan gedaan met onze Tommy. We zijn echter wel toen het weer een stuk beter ging met de auto naar het park gegaan om andere honden te ontmoeten, want dat is ook belangrijk. Waar Tommy nog steeds erg onderdanig gedrag vertoond, begint toch steeds meer uitdagend gedrag te vertonen, zeker bij honden die hij al wat beter kent en daarom ook vertrouwt. Zeker de passieve honden of de honden aan de lijn wil hij nog wel eens uitdagen om te gaan spelen. Tommy springt hierbij vrolijk in het rond, waarbij zijn oren alle kanten op vliegen wat natuurlijk een lachwekkend gezicht is.

Inmiddels weet Tommy dat hij bijna ongestraft kattenkwaad uit kan halen als hij alleen thuis gelaten wordt. Bij terugkomst wordt nu voor de zoveelste keer het wc-papier door de hele kamer aangetroffen: het begint niet leuk meer te worden! We zitten er aan te denken om de wc-rol volgende keer met Bitterbite in te spuiten om hem dit gedrag af te leren, want we vergeten nog wel eens de deur naar de badkamer te sluiten.

Het was me weer wat: laat je ze even alleen dan wordt die kleine al nerveus, en dat terwijl ze met zijn tweeën zijn. Als we weggaan zorgen we in ieder geval dat er alleen spullen staan waarvan het niet erg is dat ze gesloopt worden. Verder worden er zoveel mogelijk deuren gesloten: keuken, badkamer, gang. We zijn namelijk al een paar ervaringen rijker! Tyco is erg aan ons gehecht geraakt, hij vindt het daarom vervelend om alleen met Tommy achtergelaten te worden. Dit is voor ons reden te meer om daarop te trainen voordat het echt uit de hand begint te lopen.

Waar Tommy niet geïnteresseerd is om op schoot te liggen wil Tyco niet anders. Hij let continu op of hij niet een plekje op je schoot kan veroveren. Dit is voor ons een nieuwe ervaring aangezien Tommy al snel weg gaat als je aan hem begint te plukken. Tyco heeft hier echter geen probleem mee.

Tyco begint zich steeds meer te gedragen als een volwassen hond. Wat ons tot nu toe het meest verbaast heeft, is dat hij reeds zijn poot optilt om overal tegenaan te plassen. Het kan niet anders of hij heeft dit van Tommy afgekeken! Het enige wat hij weer moet afleren is dat binnen te doen. Op zich is hij zindelijk, maar als je weg gaat...... tilt hij zijn poot omhoog tegen onder andere het bankstel.

Ook het socialiseren gaat een stuk beter. Hij begint zelfs andere honden uit te dagen om te gaan spelen, jazeker: zelfs een Labrador. Dat is al een hele verbetering! Hij is echter nog steeds bang voor grote rennende en vooral schreeuwende kinderen. Ook dat krijgen we er hopelijk nog wel uit.

Laatst kwamen wij thuis, de buurvrouw klampte een van ons ongerust aan en vroeg waar onze hond is. "Daar verderop, om de hoek bij mijn vriendin" zei ik. "Nee, die andere hond, Tommy, bedoel ik." was de reactie. "Die is daar ook" was mijn reactie waarop ze verbaast reageerde: "Hoe kan dat nu? Hij zit bij mij in huis!". Boven aangekomen bleek het Scotty te zijn, het 2 maanden jongere neefje van Tommy (zie de foto's van week 22-23). Hij was van huis weggelopen en menig persoon dacht hem te herkennen als onze Tommy (mede ook omdat Tommy altijd los rond loopt). Uiteindelijk is Scotty weer bij zijn ongeruste baasjes teruggekeerd.

Terug    Levensloop   Week 20-21    Foto's

Tot nog toe hebben wij Tommy altijd opgetild bij het oversteken en streng opgetreden bij een poging de weg op te gaan. Dit heeft het prettige gevolg dat Tommy steevast op de stoep blijft en niet de straat over steekt, ook niet als mensen of honden hem roepen en zelfs niet als wij hem roepen aan de andere kant van de straat. Ronddartelen met een kwispelende staart langs de stoeprand is daarop bijna altijd het gevolg.

Het wordt echter tijd dat Tommy naast zijn baasje leert oversteken, want tillen wordt een steeds zwaardere klus met het toenemen van zijn gewicht. Dit gebeurt om te beginnen op de rustige plekken en dan met name 's avonds met een handje voer waar hij zijn aandacht op moet richten. Dit wordt langzaam opgevoerd net zolang tot wij met vol vertrouwen met Tommy kunnen oversteken. Tot nog toe loopt Tommy zonder riem en weet hij precies wat wel en niet mag. Zijn puberteit met zo'n negen maanden zal hier waarschijnlijk wat verandering in gaan brengen waardoor een riem in de toekomst waarschijnlijk toch noodzakelijk zal gaan worden. Tot die tijd zal Tommy alle wandeletiketten onder controle moeten zien te krijgen, vroeg geleerd is namelijk oud gedaan!

Bij het wandelen gebeurt het regelmatig dat bij onweerstaanbare geuren Tommy zijn neus volgt in plaats van zijn baasjes. Het baasje is voor hem op zo'n moment van ondergeschikt belang en van het commando 'volg' wil hij op zo'n moment al helemaal niets weten. Om Tommy duidelijk te maken dat het noodzakelijk is om op te blijven letten waar het baasje is, wordt er regelmatig verstoppertje gespeeld achter een boom of een auto. In zulke gevallen zoekt hij zich vaak te pletter, het gebeurt echter ook regelmatig dat hij afvragend staat te kijken voor wie het baasje verstoppertje aan het spelen is zonder dat het baasje dit door heeft. Het is nog te vroeg om het bedoelde effect waar te nemen, hetgeen natuurlijk op zich niet erg is gezien zijn leeftijd: hij moet alles nog ontdekken en gelukkig eet hij niet meer van straat.

Op de internationale hondenrassen tentoonstelling in de Ahoy is een hondenfluitje gekocht (3,40 EUR), een fluitje met hoge tonen (met beveiliging voor oorbeschadigingen). Ten eerste is dit fluitje ook voor het menselijke oor nog goed hoorbaar en ten tweede vinden honden dit minder irritant dan gedacht. Sterker nog, onze Tommy reageerde er helemaal niet op, het leek zelfs of hij het helemaal niet hoorde. Dit bleek echter toch niet het geval te zijn, want na enig oefenen was het Tommy duidelijk dat het fluiten gelijk staat aan het commando kom. Dit is voor ons een extra hulpmiddel voor het geval dat Tommy niet reageert op het commando kom en dat we op grote afstand niet hoeven te schreeuwen.

Tommy heeft inmiddels lang en breed door hoe hij op de bank of in de auto moet springen. Dit laatste doet hij overigens met groot plezier, want hij gaat graag overal mee naar toe. Op de bank springen is tevens een geliefde bezigheid, al is wat hulp altijd welkom. Inmiddels blijkt wel dat Tommy liever op de bank ligt dan in zijn mand, en als het even kan nog een baasje eronder ook (hetgeen natuurlijk lekker gezellig is). Nu Tommy op de bank kan komen blijkt hij ook steeds aanhankelijker te worden. Wij proberen Tommy van de bank te houden als wij zelf niet op de bank zitten en als er op de bank gegeten wordt (in deze gevallen zal hij het moeten doen met zijn mand). Tot nog toe gaat dat prima, maar wij vragen ons echter af of dit zo blijft!

Omdat Tommy door zijn gewichtstoename steeds moeilijker te dragen is tijdens een wandeling, werd het wenselijk om daar een oplossing voor te vinden. Er is daarom ook een speciale hondenmand aangeschaft voor achter op de fiets (ruim 27 EUR). Dit is echt een succes! Tommy wordt daarin vastgemaakt om te voorkomen dat hij eruit springt of andere capriolen uit haalt. Tommy kan zo over een wat grotere afstand vervoerd worden wat hij met veel plezier laat doen. Wordt er langs het plaatselijke strandje gefietst dan wordt er echter gehuild, want dan wil hij nog even met andere honden spelen, pootje baden en een stok uit het water halen.

Standaard na het wandelen hebben wij Tommy geleerd zijn pootjes te wassen. Voorheen moesten wij hem daar altijd nog op wijzen, de bak in te gaan, tegenwoordig gebeurt het regelmatig dat hij er al zelfstandig in gaat zonder dat wij hem daar op hebben moeten wijzen. Het was inmiddels al een paar keer voorgekomen dat hij wel erg treuzelde waarna hij erin gezet werd en daarom geen beloning kreeg. Zijn pootjes wassen na een wandeling staat immers garant voor iets lekkers: zijn eten, een kleinere beloning of wat fruit.

Tommy heeft inmiddels precies door waar hij wel en waar hij niet zijn behoefte mag doen, op het gras of in de bosjes. Instinctmatig weet hij echter dat het niet gewenst is om bij een familiebezoekje het gras in de achtertuin te gebruiken waar de mensen gezellig bij elkaar zitten. Hij wacht tot hij uitgelaten wordt waarbij hij op commando kan plassen en inmiddels ook poepen, als hij moet natuurlijk.

Elke dag wordt Tommy's vacht gecontroleerd of er geen ongedierte is achtergebleven. Vorige week was het raak: tijdens het wandelen heeft hij een paar vlooien opgedaan. Ze zeggen wel eens dat je 2% van de vlooien(eitjes) te pakken hebt op het moment dat je denkt dat de hond weer vlo vrij is. In principe ben je op tijd als je de vlooien meteen verwijdert, zeker weten doe je het nooit. Mede omdat er ook een konijn in huis rond loopt, zijn er daarom direct maatregelen getroffen om problemen te voorkomen. De kussens in zijn mand zijn direct buiten uitgeschut, gezogen en gewassen. De vloeren zijn gezogen terwijl Tommy nogmaals goed gecontroleerd en (net als de stofzuigerzak) met Bolfo antivlo behandeld is. Daarnaast is er een spray gebruikt voor de stofnesten in huis. Verder hebben wij geen vlo meer mogen zien.

Tijdens het 'spelen' met een Terriër uit de buurt overtrad Tommy de regels van het socialiseren en werd direct op zijn plaats terug gezet met een lichte beet in zijn wang. Tommy wil nog wel eens springen op het hoofd van een andere hond, deze vond het echter wel genoeg en gaf een grom. Tommy ging even later gewoon weer verder met 'spelen', waarna hij even op zijn plaats werd gewezen door een bijt in zijn wang. Een beetje jaloezie zal hier misschien ook wel meegespeeld hebben. De beet was niet hard, maar genoeg om Tommy even piepend op 2-3 meter afstand te houden. Met een snoepje kwam hij weer terug maar bleef wel uit de buurt van de Terriër. Op zich is dit een goede les voor Tommy geweest met slechts 'emotionele schade'. Of hij er wat van geleerd heeft zal de toekomst uit wijzen.

Tommy en Olly, het konijn, krijgen regelmatig samen stukjes appel te eten. Het blijkt echter dat Tommy, met zijn inmiddels wat grotere lichaamsbouw de stukjes appel onder Olly zijn neus weg pakt in plaats van er samen van te eten. Wij hebben de regel ingesteld dat Tommy moet blijven wachten net zolang dat Olly een paar stukjes gegeten heeft. In die tijd moet hij toezien hoe het eten voor zijn neus wordt opgegeten zodat hij leert wat de rangorde in huis is.

Dat laatste is wel nodig want Tommy gaat steeds vaker achter Olly aan rennen net zolang totdat hij Olly zijn kooi ingejaagd heeft. Dit kan betekenen dat er een paar rondjes door het huis gerend worden. Wij hebben echter nog steeds het gevoel dat Olly hem nog steeds de baas is en laat dat weten ook. Met gegrom en hoge sprongen (soms zelfs over Tommy heen!) weet Olly hem nog steeds op de juiste afstand te houden.

Nabij is er een stuk gras waar het wemelt van de konijnen, een groot feest voor Tommy. Als het even kan loopt hij hier als een gek achteraan om de boel op te jagen. Er achteraan rennen is net zo makkelijk als bij eenden, te pakken krijgen is net zo moeilijk: dat zal hem (voorlopig nog) niet lukken. Het jachtinstinct is hier toch duidelijk merkbaar alhoewel Tommy's intenties zijn om te spelen, net als met Olly.

We weten inmiddels ook dat Tommy bier een tikkeltje te lekker vindt. Onverwachts een bierflesje omduwen en vervolgens de boel oplikken behoort tot zijn laatste afkeurenswaardige daden met een alcohol-'coma' tot gevolg. Tijdens zijn eerstvolgende dutje bewoog hij zelfs zijn oren niet als je deze aanraakte, waarschijnlijke oorzaak: vermoeidheid in combinatie met alcohol. Het is de beginnende puberteit zullen we maar zeggen!

Terug    Levensloop   Week 22-23    Foto's

Ten eerste wil Tommy en zijn baasjes hun oprechte medeleven overbrengen aan de directe en indirecte slachtoffers van de terroristische aanslagen in de Verenigde Staten. Onze condoleances. Zoiets mag niet meer gebeuren.

Tommy begint steeds meer zijn eigen regels te bepalen, terwijl een handje voer niet altijd meer blijkt te werken als Tommy's aandacht is afgeleid. Het lijkt wel of alles weer opnieuw aangeleerd moet worden met name op straat want thuis is er op zich geen enkel probleem. Komt hij een andere hond tegen dan is alleen daar zijn aandacht nog maar op gericht. Is hij wat op het spoor, dan moet eerst dat onderzocht worden. Het commando 'volg' of 'kom' is bij zulke momenten voor hem niet belangrijk meer zodat er wederom het geduld van de baasjes op de proef wordt gesteld. Wij gaan ons inmiddels afvragen of wij voldoende bestand zijn tegen zijn aankomende puberteit. Als wij nu al met heropvoeden moeten beginnen, hoe moet dat dan straks wel niet gaan?

Voorheen liep Tommy altijd voor/achter/naast ons als wij door het winkelcentrum liepen, zo goed luisterde hij! Op dit moment kunnen we er echter niet meer op vertrouwen dat hij niet een of andere winkel in schiet. Soms weet hij al dat we naar een bepaalde winkel gaan voordat we  de hoek van de straat om zijn waar de betreffende winkel is. Voordat wij het weten zit hij al in het magazijn van de winkel; gelukkig zijn wij niet de enigen die hem een leuk hondje vinden. Als wij door het winkelcentrum lopen hebben wij daarom Tommy tegenwoordig aangelijnd.

Omdat Tommy steeds verder vooruit loopt en daarbij wel eens andere kanten behalve de gewenste kant op loopt, is het hondenfluitje bijzonder handig gebleken (het verstoppertje spelen heeft voorlopig nog weinig resultaat gehad). Om te voorkomen dat er geschreeuwd moet worden, is een paar keer fluiten inmiddels voldoende om Tommy te laten komen hetgeen natuurlijk weer beloond wordt met een handje voer. Waar wij in het begin nog twijfelde of hij het wel hoorde, zijn wij nu overtuigd van het nut. Als we zien dat Tommy even niet is afgeleid, kan hij met een paar keer fluiten binnen een paar seconden weer kwispelend voor je neus staan. Uiteindelijk blijkt het fluitje bijzonder effectief te zijn, maar hij blijft zijn eerder vermelde streken houden.

Omdat Tommy regelmatig los loopt maar niet de weg op mag, wordt het oversteken langzaamaan aangeleerd. In de vorige periode waren we daar reeds mee begonnen met maximaal 1 maal per dag oversteken. Ook de afgelopen weken is dit maar maximaal 1 keer per dag geoefend omdat Tommy de smaak te pakken heeft gekregen. Soms denkt hij namelijk dat hij al mag lopen zonder dat daar het teken reeds voor gegeven is. Om gevaarlijke situaties te voorkomen willen wij er zeker van zijn dat hij op de stoep blijft als wij dat willen.

Op dit moment is het nog zo dat als er iets aan de overkant van de straat te beleven valt, Tommy netjes op de stoep blijft. De gevaarlijke situaties ontstaan op dit moment alleen als er gespeeld wordt met een andere hond die zelf wel de straat of het fietspad oversteekt. Meestal twijfelt hij, maar vaak zal hij er toch achteraan gaan terwijl elk gezag verdwenen is!

Waar wij nog moeite hebben om de schuur op het eerste oog te identificeren, doet Tommy dat moeiteloos. Zonder probleem loopt hij vooruit en gaat alvast bij de schuur zitten afwachten. Afwachten tot hij weer in de fietsmand mag, want dat staat garant voor wat leuks!

Met de zware regenval van de afgelopen dagen had Tommy niet altijd evenveel zin om uitgelaten te worden, wat resulteerde in zeer korte uitlaatbeurten. Het gevolg was ook dat Tommy maar een keer dacht: ik doe het wel even binnen want buiten word ik nat.

Als er iets is waar Tommy (nog?!) grote hekel aan heeft dan is het wel alleen zijn. Niets is veilig: Wc-papier, handdoeken, theedoeken etc. worden allemaal de kamer in gesleept terwijl hij daar normaal gesproken geen oog voor heeft. Alhoewel het de laatste tijd een stuk beter gaat, wordt het door hem nog steeds als een onprettige situatie ervaren. Om de pijn wat te verzachten krijgt hij altijd wat lekkers om hem even bezig te houden als hij alleen wordt gelaten. Uit onderzoek blijkt dat hij de eerste 10 minuten nog loopt te piepen, maar daarna zijn mand in gaat en/of de genoemde kattenkwaad gaat uithalen. Daarentegen staat wel dat het onthaal bij thuiskomst een groot feest is!

Inmiddels weten wij ook dat het niet verstandig is om net voordat hij uitgelaten moet worden, even het huis te verlaten. Twee minuten is voldoende om een plas achter te laten. Ook de deur naar de slaapkamer per ongeluk open laten, hebben wij inmiddels  afgeleerd: de kleren liggen anders over het hele huis verspreid.

Tommy gaat nog regelmatig op zijn rug liggen voor andere honden die hij nog niet helemaal goed kent. Natuurlijk is dat prima, maar hij moet toch leren dat hij dat niet bij elke hond hoeft te doen. Neem nu als voorbeeld zijn neefje, twee maanden jonger, bij ons in de wijk: ook daar gaat hij voor op zijn rug liggen. Op zich niet zo vreemd als je zijn bijnaam weet: macho! De foto's van Tommy met zijn vriendje Scotty staan bij de foto's van deze week.

Om eens te zien hoe Tommy reageert op een groot stuk appel (in plaats van in kleine stukjes gesneden), hebben we maar eens de proef op de som genomen. In eerste instantie wordt na een korte inspectie het stuk appel genegeerd. Als wij hem nogmaals attenderen op de appel gaat hij er toch maar op zitten kauwen. Vervolgens wordt in tien minuten tijd het hele stuk weggewerkt.

Terug    Levensloop   Week 24-26    Foto's

Er wordt nog steeds hard geoefend met het oversteken en nog steeds maximaal 1 maal per dag, net zo lang totdat Tommy begrijpt dat hij op de stoep moet blijven zolang hem niet wordt verteld dat hij mag oversteken. Het wil namelijk af en toe nog wel eens gebeuren dat hij wil oversteken als bekende mensen hem roepen, wat natuurlijk niet de bedoeling is. Meestal blijft hij netjes op de stoep maar helemaal zeker weten doe je het natuurlijk nooit. Staan er mensen naar hem te roepen dan is alleen het commando 'blijf' voldoende, opletten blijft natuurlijk steeds het motto. Hij begrijpt in ieder geval wel dat hij niet, net als sommige andere honden, zonder toestemming op de weg lopen. Mocht het toch gebeuren dat hij naar iemand toe is gelopen dan wordt hij zo snel mogelijk in zijn nekvel gegrepen en direct weer terug geloodst naar de stoeprand. Een voordeel is voorlopig wel dat hij de plekken waar nooit geoefend wordt met oversteken, hij het zelf niet eens in zijn hoofd haalt.

Ook wordt regelmatig geoefend met kinderen in de buurt. Ik vertel ze dan dat er een paar kinderen op de weg moeten gaan staan en een paar op de stoep op zo'n 5 meter afstand van Tommy. Eerst vraag ik dan de kinderen op de straat hem met veel enthousiasme te roepen, waarbij Tommy tot de stoeprand mag naderen. Doet hij zijn werk goed dan wordt hij beloond anders 'gestraft': lik op stuk beleid dus. Als de kinderen op de stoep hem roepen mag hij natuurlijk gewoon komen.

Tijdens het wandelen gebeurt het regelmatig dat Tommy ergens zijn neus in steekt of met andere honden aan het spelen is, en daarom zijn baasje(s) even uit het oog verliest. Zeker als er bijzondere geuren te ruiken zijn, is dit een groot probleem. Wachten tot hij klaar is kan soms wel heel lang duren en hem roepen is ook niet altijd effectief meer (zoals wij in het vorige verslag reeds melden). Wij proberen ons af te leren om niet meer naar hem toe te lopen, maar juist weg te lopen als wij willen dat hij komt of als wij een beetje boos op hem zijn. Dit is even wennen, zeker in het begin want Tommy verwacht van je dat je op hem wacht i.p.v. andersom. Hij moet nu gewoon zijn baasje volgen en goed in het oog houden.

Omdat wij af en toe doorlopen (afhankelijk van de tijd en de locatie), gebeurt het nog wel eens dat Tommy er na zo'n 5 minuten achter komt dat het baasje er niet meer is. Verstopt achter een grote boom of muurtje worden de activiteiten van Tommy op soms wel zo'n 100 meter gade geslagen. Soms raakt hij lichtelijk in paniek en gaat hij de omgeving meerdere malen afzoeken net zo lang tot hij zijn baasje(s) heeft gevonden. Echt in paniek is hij jammer genoeg nog nooit geraakt, want dan zou het probleem voor eens en voor altijd zijn opgelost. Na een tiental keren is het echter wel zo dat hij iets beter is gaan opletten wat zijn baasjes doen en luistert hij weer wat beter naar het commando 'kom'. Mocht hij toch zijn baasje(s) kwijt geraakt zijn, valt op dat hij ze steeds makkelijker terug weet te vinden, waarschijnlijk gebruik makend van zijn speurneus.

Tijdens het slapen gaat Tommy steeds harder snurken, zeker als hij in diepe slaap is laat hij behoorlijk van zich horen. Ook laat Tommy jammer genoeg nogal eens wat riekende winden!

Vanaf het begin hebben we Tommy afgeleerd niet van straat te eten, maar ja......wat in het beestje zit...... Op dit moment is het echter wel zo dat Tommy direct alles uitspuugt en laat liggen als wij hem daarop wijzen. Hij weet meestal niet hoe vlug hij het weer moet uitspugen als wij het commando 'af' roepen. Al met al valt het allemaal nog mee wat onze Tommy uit/op vreet, vergeleken met andere honden. Toch vinden wij dat hij het moet afleren van straat te eten. Je weet immers niet wat al die bejaarden allemaal  het raam uitgooien, het is niet de bedoeling dat onze Tommy dat gaat zitten eten!

Wij hebben het inmiddels geprobeerd met een broodje sambal, maar dat vond hij waarschijnlijk te sterk ruiken om er alleen al aan te beginnen. Met de tip die we kregen om elke keer wat zout in zijn bek te strooien (als hij wat aan het eten is) en vervolgens weer weg te lopen zonder boos te worden, schijnt te kunnen helpen. De bedoeling daarvan is dat ze het eten van straat vies gaan vinden, vandaar dat we nu met een vaatje zout over straat lopen. Ik moet dit nog zien gebeuren, want volgens mij heeft onze Tommy gewoon door dat wij dat zout in zijn bek strooien! Een Cavalier is waarschijnlijk te slim om hem daarmee te foppen, volgende maand de resultaten van dit experiment!

Tommy is op zich niet bang voor grote honden (eerder voor de kleintjes) zolang ze rustig blijven en niet in het rond lopen te springen. Eenmaal kennisgemaakt kijkt hij toch noch eerst even de kat uit de boom voordat hij zich met het spel van twee honden gaat bemoeien. Soms gebeurt het zelfs dat hij geen poot meer durft te verzetten, voordat een groep honden vertrokken is. Op zo'n moment wordt er, als het kan, streng ingegrepen door het baasje om hem toch langs de grote honden te leiden. Door min of meer een beetje boos op hem te worden, 'vergeet' hij even het potentiële gevaar om zodoende aan de wens van het baasje te kunnen voldoen. Zodoende kan hij zijn angst beetje bij beetje overwinnen.

Tommy is nog steeds bezig zijn tanden te wisselen, nu is het de beurt aan de hoektanden. De nieuwe hoektanden komen al te voorschijn, terwijl de oude scherpe hoektanden nog aan het wiebelen zijn. Dit heeft tot gevolg dat Tommy op dit moment welgeteld zo'n 8 hoektanden heeft! Dat dit allemaal wat ongemakkelijk eet, kunnen wij ons voorstellen: hij heeft zelfs even een periode waarin hij zeer selectief eet (bijvoorbeeld even geen zure appels) en ook even niet beloond hoeft te worden voor zijn goede daden. Voorheen werd altijd een kwart van zijn voer gebruikt voor de training, daar heeft hij echter nu even weinig zin in (gelukkig luistert hij nog wel!?!) Daarnaast is het bijzonder prettig dat zijn tanden ons niet meer zo'n pijn doen bij het vechten met een van onze handen, we hebben namelijk nogal wat schrammen opgelopen!

Tot nog toe heeft Tommy alleen nog maar als een teefje geplast. Daar komt echter langzaamaan verandering in want hij begint zijn rechterachterpoot op te tillen tijdens het plassen. Het een en ander gaat nog een beetje onwennig maar zijn evenwicht blijft in ieder geval behouden. Wat hij nog niet doet, is ergens tegenaan plassen. Hij doet het nog steeds alleen op het gras, alhoewel hij al wel alle verticale delen besnuffeld.

Deze keer werd er ook weer wat huisraad gesloopt! Vaak verdwijnt er iets lekkers onder de bank (of iets anders) waarna Tommy als een gek onder de bank gaat lopen graven om het te pakken te kunnen krijgen. Op een dag bleek dit niet zo succesvol en bedacht hij dat de bank dan maar weg moest. Hij begon aan de hoek van de bank te krabben en te bijten om zijn doel te kunnen bereiken: het snoepje onder de bank! Dit werd jammer genoeg net iets te laat opgemerkt maar vroeg genoeg om hem voor het eerst met een krant een aflerende tik te kunnen verkopen. Wij hopen dat hij het nu definitief afgeleerd heeft, de tijd zal het leren.

Nog geen dag later haalt hij al de volgende kattenkwaad uit: het pakken van een tekstmarker van de bank, ermee spelen en vervolgens verstoppen onder de bank. Wij het hele huis afzoeken en ons afvragen waar dat ding gebleven is, zonder erover na te denken dat Tommy de mogelijke schuldige zou kunnen zijn, hij kijkt namelijk altijd onschuldig als je hem iets vraagt!

Tommy hebben we inmiddels geleerd dat hij rustig op de stoep moet wachten als wij met de auto vertrekken. Staat de deur eenmaal open dan mag hij op commando het parkeervak in lopen en vervolgens de auto in springen. Staat de auto aan de rand van de stoep geparkeerd, dan wil het nog wel eens gebeuren dat hij er zelf in springt. Dit overkwam ons laatst, toen we wat uit de auto pakte en vervolgens weer naar binnen wilden gaan. 'Waar is Tommy gebleven?', vroegen wij ons af. En zoeken.... En zoeken..... Zat hij rustig in de auto te wachten op het vertrek....... logisch toch.......

Nu Tommy wat ouder aan het worden is hebben we eens een paar foto's, onder andere van zijn gezicht, naast elkaar gelegd. Tot onze verbazing blijkt het kleurpatroon van zijn gezicht een beetje gewijzigd te zijn! Ten eerste heeft hij aan beide kanten een sproetje op zijn wang welke hij in het begin nooit heeft gehad. Ten tweede is het vlak wit op zijn voorhoofd smaller geworden en is de beautyspot bovenop zijn kop meer aangegroeid. De rest van de patronen op zijn lichaam zijn redelijk hetzelfde gebleven, zie de foto's van week 7 en week 23 voor het verschil.