Terug    Levensloop   Week 13    Foto's

Wat al enkele weken een beetje maar nu duidelijk zichtbaar is, is de kleurverandering van Tommy. De puppykleur begint langzaamaan te verdwijnen; de vale bruine kleur begint te veranderen in een hard bruine kleur. Tot nog toe was dit alleen het geval bij de bruine vlakken aan de onderkant van Tommy (zijn poten en zijn staart) maar nu ook op de rest van zijn lichaam. Zijn koppie was reeds mooi bruin, de rest van de bruine vlakken beginnen nu ook bruin te worden en wel hard bruin maar nog steeds met 'grijze' puppyharen ertussenin. Vorige week was deze verandering reeds zichtbaar, deze week is de kleurverandering vrij snel gegaan en zeer opvallend.

Tommy is inmiddels een niet weg te denken vriendje geworden. Waar je ook gaat zitten, hij komt achter je aan om op je schoot of tussen je benen te komen liggen. Als je niet oppast word je nog een Siamese tweeling. Hij houd alles in de gaten en staat altijd klaar voor een enthousiast onthaal. Hij wil overal bij betrokken worden en is altijd enthousiast als er andere mensen langskomen. De bejaarden hangen nog steeds uit de ramen als hij langs komt lopen en van kinderen kan hij ook geen genoeg krijgen. Hij weet dan ook inmiddels al wat adressen uit zijn hoofd waar hij altijd op wat geknuffel kan rekenen. Ook met andere honden kan hij het goed vinden. Voor honden die hem reeds hebben geaccepteerd gaat hij  nog eerst op zijn rug liggen waarna hij alsnog uitdagend met ze gaat spelen.

Tommy eet nog steeds alles van de straat op wat hij op zijn weg tegenkomt (deze week was het toppunt: een stuk loempia). Als dit geconstateerd wordt, wordt er direct ingegrepen. Dat wil zeggen: op zijn rug, bek open (meestal laat hij het al vallen of heeft het al doorgeslikt) en manend toespreken. Als dit aan het begin van elke wandeling een stuk of vier-vijf keer is gebeurd, laat Tommy het verder meestal uit zijn hoofd om iets in zijn mond te nemen, mits zijn baasje hem erop wijst met een lichte stemverheffing. De aantrekkingskracht is namelijk nog behoorlijk groot. Het zijn ook vaak dezelfde plekken waar Tommy's neus hem naartoe leidt. Dit wetende wordt daar in de buurt indien mogelijk met een stok gegooid met de mededeling 'pak stok' om hem ter plekke af te kunnen leiden.

Tommy heeft inmiddels geleerd dat het niet zoveel zin heeft om tegen te stribbelen als hij op zijn rug wordt gelegd, alhoewel hij dat nog wel eens wil proberen. In het begin wilde hij zijn bek niet open doen en liet hij de kaken stijf op elkaar. Zijn bek opendoen wordt echter consistent uitgevoerd, als hij later groter is kan je hem dat zonder 'gevaar voor eigen vingers' niet meer leren. Hij weet inmiddels dat het toch zal moeten gebeuren ook al heeft hij het betreffende item al uitgespuugd of doorgeslikt. Nadat dit een paar keer gebeurd was, liet Tommy het toe dat zijn bek werd opengedaan voor inspectie, al is het niet met veel genoegen. Het niet eten van straat is voor ons zeer belangrijk, uiteindelijk zal dit beter voor zijn gezond zijn.

Wat ook niet met genoegen gebeurt, is de poten wassen bij terugkomst. Vanaf  begin af aan hebben wij Tommy eraan laten wennen dat hij zijn poten moet wassen in de daarvoor bestemde bak bij terugkomst van een wandeling. Tot nog toe hebben wij hem altijd zelf in de bak gezet, wat altijd zonder veel problemen plaats vond. Als wij hem er niet zelf inzetten zal hij het ook niet zelf doen ook. Cavaliers krijgen een behoorlijke vacht welke nogal smerig kan worden tijdens een natte boswandeling. Wassen is dan onvermijdelijk. Als Tommy ouder wordt en zelf gaat beslissen of dat wel nodig is, wordt het moeilijk om hem dat aan te leren. Na het wandelen krijgt Tommy altijd al een beloning te weten: eten! Deze week is getracht met de voerbak onder zijn neus hem zonder mokken zelfstandig in de bak te krijgen. Dit bleek echter minder makkelijk te zijn dan verwacht (Tommy doet immers bijna alles voor een beetje eten).

De praktijk is dat Tommy bij het commando 'in de bak' voor de bak blijft zitten, ongeacht of hij een lichte duw krijgt of niet. Hij weet dat hij erin moet, maar hij vertikt het (intussen vliegt zijn tong van links naar rechts al denkend aan het eten). Zet je zijn voorpoten erin, gaat hij weer terug. Dan zijn voer maar weer voor zijn neus weghalen en wachten op een nieuwe poging van een vijftal minuten later. Dit kan zo wel een uur door gaan, dan maar geen eten. Na de eerste 5 wandelingen/pogingen is hij er twee keer zelfstandig in (en snel weer uit) gegaan, natuurlijk net op de momenten dat je er zelf even niet bent. Even uitrekenen: ja, dit heeft ons dus al bijna 5 uur extra tijd gekost in twee dagen tijd. Een ding weten we inmiddels wel: Tommy kan heel koppig zijn als hij ergens geen zin in heeft! (zie de foto's van 11 juli 2001)

Waarom Tommy zo moeilijk doet bij een bakje water begrijpen we niet. Zeker omdat Tommy met veel plezier al een paar keer in het water is gaan staan bij het plaatselijke strandje. Als het moet is het blijkbaar een andere zaak! Het is nog wel oppassen met buitenwater in verband met ziektes waar hij nog niet voldoende voor is ingeënt. Ratten kunnen deze ziektes namelijk ook overdragen: dus zeker niet laten drinken!

De tweede dag, net op het moment dat we ons gingen afvragen of het nu echt zo ver moest komen dat wij hem zijn voer moesten onthouden om hem in de bak te krijgen, schoot hij uit enthousiasme met zijn achterwerk de sloot in (tussen het gras en de beschutting van de sloot was er een aflopende gleuf welke vol stond van het water i.v.m. de heftige regenval). Met nog meer enthousiasme begon hij vervolgens rondjes om bomen te rennen en wist hij niet hoe snel hij die nattigheid weer van zich af moest schudden. Tommy moest dus douchen en kreeg als beloning alsnog zijn maaltijd.

De volgende dag nog maar een keer proberen! Uiteindelijk was het de voerbak die in de waterbak werd gezet die hem zover kreeg om na 3 kwartier de bak in te gaan (zie de foto's van 12 juli 2001). De trek in het eten overwon het van zijn koppigheid! Natuurlijk werd Tommy uitbundig beloond met eten, spelen en veel knuffels. De eerstvolgende keren dat Tommy weer thuis kwam werd nog steeds geaarzeld bij de bak met water. Een beetje schudden met wat voer is uiteindelijk voldoende om Tommy met kwispelende staart de bak in te krijgen. Uiteindelijk zijn we blij dat we hebben volgehouden, want we krijgen Tommy nu zonder problemen in de bak met water. Tegenwoordig krijgt Tommy, nadat hij klaar is, de eet/speelbal in plaats van de voerbak. Wij vragen ons af of de truc (de voerbak in de waterbak plaatsen) ook werkt met het douchen. Dat gaan we volgende week maar eens proberen.

Deze week is regelmatig het commando 'pak stok' uitgevoerd, regelmatig loopt Tommy met weggeworpen takken te slepen. Bij het wandelen wordt zo'n stok een metertje of tien meegesleept, waarna zijn kaken moe worden of zijn interesse in de stok verslapt. Als de stok opnieuw weggeworpen wordt rent hij er weer achteraan en neemt hem indien mogelijk weer een stuk mee. Hierbij wordt regelmatig de commando's 'pak stok', 'breng stok', 'vasthouden' en 'los' geroepen als hij dit ook doet. Zo leert hij die woorden te combineren met de handelingen zodat uiteindelijk het omgekeerde automatisch uitgevoerd behoort te worden.

Het blijkt overigens dat het trainen van deze commando's het beste thuis kan gebeuren. Door vlakbij zijn favoriete plekje te gaan zitten en de stok weg te werpen met het commando 'pak stok' gaat hij hem automatisch halen om weer op zijn favoriete plekje te gaan zitten. Op zo'n moment kunnen de commando's 'breng stok' en 'los' in rap tempo worden getraind. Ook al kent hij de commando's (nog) niet, hij voert ze toch uit en went aan de commando's. Regelmatig een beloning geven bij het loslaten van de stok versnelt het proces aanzienlijk. Op dit moment weet Tommy dat als hij de stok heeft gehaald, hij af en toe een beloning kan verwachten. In sommige gevallen laat hij dan ook de stok direct vallen.

Opmerking: het weggooien van de stok kan slechts beperkt geoefend worden omdat dit niet zo goed is voor de ontwikkeling van de botten vanwege het rennen en plotseling afremmen. Wij proberen Tommy daarom altijd eerst te laten wachten met vertrekken totdat de stok op zijn plek ligt voordat hij hem mag pakken/zoeken. Spelen met stuiterende balletjes wordt in ieder geval afgeraden!

Met het zindelijk worden wordt ons geduld ernstig op de proef gesteld. Ook al zijn we er overdag meestal op tijd bij als hij wakker wordt, als hij de kans krijgt doet hij het nog net zo lief binnen. Poepen wordt zover mogelijk van zijn leefomgeving gedaan en plassen doet hij waar hij zelf zin heeft, meestal op de krant maar ook gewoon op de vloer. Meestal is 's ochtends 5-6 uur zijn behoefte al gedaan ondanks dat hij 's avonds 12 uur nog is uitgelaten.

Hoe geduldig we ook zijn, gaan wij ons afvragen: leert hij het nog wel? In ons achterhoofd zijn wij al lang blij dat het zomer is en dat wij geen tapijt hebben, maar hij moet het toch leren. Boos kunnen wij er nog niet om worden, er zijn belangrijkere dingen waar hij zich aan moet houden zoals niet oversteken en geen vreemde dingen van straat eten. Omdat het deze week veel regende en stormde was het niet echt prettig buitenweer en dat weet Tommy ook. Als het regent wil hij liever niet naar buiten het gras op en daarom liever ook niet buiten poepen.

De praktijk is dat honden hun nest schoon houden, daarom maar eens proberen het bench-principe in te voeren: de mand 's nachts maar eens afsluiten met een 70 cm hoge plaat. Tommy vond dit in ieder geval niet leuk en probeert midden in de nacht tegen de plank aan te springen om er overheen te komen. De 'bench' werkte echter wel, om precies te zijn: twee dagen. Totdat hij het trucje door had hoe hij er vanuit de mand overheen moest springen. Het probleem blijft gehandhaafd. Met wat aanpassingen hebben we nu alle gaten in het 'systeem' gedicht. Zolang Tommy in deze 'bench' zit doet hij het dan ook niet in huis. 

De overgang naar het nieuwe voer heeft verder geen problemen gegeven. De verhouding is deze week verhoogd naar 3 delen oud en 1 deel nieuw voer, terwijl de hoeveelheid een klein beetje verhoogd is. Het voer wordt nog steeds in rap tempo naar binnen gewerkt.

Van de onprettige tegenreactie op de inenting van vorige week is geen probleem meer waargenomen. Deze week is Tommy weer ontwormd, het middel wordt op de brokjes uitgesmeerd en gaat zo zonder moeite naar binnen. De ontlasting wordt de volgende dag voor de zekerheid even gecontroleerd anders zou een herhaling een week later noodzakelijk zijn.

Op dit moment heeft Tommy eigenlijk nog geen huisraad weten te slopen. Hij heeft wel geprobeerd een keer zijn tanden te zetten in een stuk loszittend vinyl en de tafelpoot maar heeft nog niets kapot gemaakt. De elektriciteitsdraden en overige interessante dingen waren overigens allemaal al netjes weggewerkt i.v.m. het konijn (die heeft tot nog toe het meeste sloopwerk al gedaan). Wat Tommy wel heeft geprobeerd te slopen zijn de kranten. Deze moeten echter blijven liggen voor de parkieten. Na een aantal vermaningen en afleidingen in de eerste weken laat Tommy deze kranten nu netjes liggen (in plaats daarvan gaat hij er echter op zitten kauwen).

Tyco wil nog wel eens schrikken als er plotseling wat gebeurt op straat. Doormiddel van extra anti-schrik training hebben we dit proberen te verminderen. Dit gebeurt bijvoorbeeld door opeens een paraplu open te laten slaan of iemand voorbij te laten rennen. Blijft hij netjes zitten dan wordt hij natuurlijk beloond. Zodoende leert hij aan om niet weg te rennen als hij ergens van schrikt.

De fokker adviseerde om Tyco apart uit te laten, zodat hij zelfstandig de wereld kan verkennen, hetgeen uiteindelijk een goed advies bleek te zijn. Tyco werd reeds regelmatig alleen uitgelaten, maar eigenlijk alleen voor de training. Inmiddels is het zo dat hij regelmatig eens zelfstandig bij een andere hond gaat snuffelen. Kinderen vindt hij nog een beetje bang, vooral als ze rennen en schreeuwen.

Tyco heeft inmiddels een paar keer gezwommen, het grappige is dat hij verder het water in durft dan Tommy. Waar Tommy blijft steken op het punt waar hij nog kan staan, durft Tyco echt te gaan zwemmen voor een lekker snoepje.

Waar Tyco graag gaat zwemmen, vindt hij regen maar niets. Desnoods stelt hij zijn behoeftes uit tot hij weer thuis is, het natte gras gaat hij dus echt niet op. Aangezien het deze week behoorlijk geregend heeft, was het dus flink prijs deze week.

Net als bij Tommy destijds, is het eten van straat een groot probleem. Alles wat hij vindt gaat naar binnen en komt er aan een van beide kanten weer uit. Dit is een probleem wat lastig is op te lossen met twee honden, we doen echter ons best.

Tyco is binnenshuis inmiddels de baas, althans dat lijkt zo te zijn. Tommy laat hem meestal zijn gang gaan en laat zichzelf zelfs van alle kanten bijten. Meestal ligt Tommy onderop en wordt hij van alle kanten besprongen. Als Tyco echter in de buurt van Tommy's voer komt, blijft er maar een heel klein hondje over bij de eerste grom van Tommy.