Week 22-23: Luisteren homaar 

Terug    Levensloop   Week 22-23    Foto's

Ten eerste wil Tommy en zijn baasjes hun oprechte medeleven overbrengen aan de directe en indirecte slachtoffers van de terroristische aanslagen in de Verenigde Staten. Onze condoleances. Zoiets mag niet meer gebeuren.

Tommy begint steeds meer zijn eigen regels te bepalen, terwijl een handje voer niet altijd meer blijkt te werken als Tommy's aandacht is afgeleid. Het lijkt wel of alles weer opnieuw aangeleerd moet worden met name op straat want thuis is er op zich geen enkel probleem. Komt hij een andere hond tegen dan is alleen daar zijn aandacht nog maar op gericht. Is hij wat op het spoor, dan moet eerst dat onderzocht worden. Het commando 'volg' of 'kom' is bij zulke momenten voor hem niet belangrijk meer zodat er wederom het geduld van de baasjes op de proef wordt gesteld. Wij gaan ons inmiddels afvragen of wij voldoende bestand zijn tegen zijn aankomende puberteit. Als wij nu al met heropvoeden moeten beginnen, hoe moet dat dan straks wel niet gaan?

Voorheen liep Tommy altijd voor/achter/naast ons als wij door het winkelcentrum liepen, zo goed luisterde hij! Op dit moment kunnen we er echter niet meer op vertrouwen dat hij niet een of andere winkel in schiet. Soms weet hij al dat we naar een bepaalde winkel gaan voordat we  de hoek van de straat om zijn waar de betreffende winkel is. Voordat wij het weten zit hij al in het magazijn van de winkel; gelukkig zijn wij niet de enigen die hem een leuk hondje vinden. Als wij door het winkelcentrum lopen hebben wij daarom Tommy tegenwoordig aangelijnd.

Omdat Tommy steeds verder vooruit loopt en daarbij wel eens andere kanten behalve de gewenste kant op loopt, is het hondenfluitje bijzonder handig gebleken (het verstoppertje spelen heeft voorlopig nog weinig resultaat gehad). Om te voorkomen dat er geschreeuwd moet worden, is een paar keer fluiten inmiddels voldoende om Tommy te laten komen hetgeen natuurlijk weer beloond wordt met een handje voer. Waar wij in het begin nog twijfelde of hij het wel hoorde, zijn wij nu overtuigd van het nut. Als we zien dat Tommy even niet is afgeleid, kan hij met een paar keer fluiten binnen een paar seconden weer kwispelend voor je neus staan. Uiteindelijk blijkt het fluitje bijzonder effectief te zijn, maar hij blijft zijn eerder vermelde streken houden.

Omdat Tommy regelmatig los loopt maar niet de weg op mag, wordt het oversteken langzaamaan aangeleerd. In de vorige periode waren we daar reeds mee begonnen met maximaal 1 maal per dag oversteken. Ook de afgelopen weken is dit maar maximaal 1 keer per dag geoefend omdat Tommy de smaak te pakken heeft gekregen. Soms denkt hij namelijk dat hij al mag lopen zonder dat daar het teken reeds voor gegeven is. Om gevaarlijke situaties te voorkomen willen wij er zeker van zijn dat hij op de stoep blijft als wij dat willen.

Op dit moment is het nog zo dat als er iets aan de overkant van de straat te beleven valt, Tommy netjes op de stoep blijft. De gevaarlijke situaties ontstaan op dit moment alleen als er gespeeld wordt met een andere hond die zelf wel de straat of het fietspad oversteekt. Meestal twijfelt hij, maar vaak zal hij er toch achteraan gaan terwijl elk gezag verdwenen is!

Waar wij nog moeite hebben om de schuur op het eerste oog te identificeren, doet Tommy dat moeiteloos. Zonder probleem loopt hij vooruit en gaat alvast bij de schuur zitten afwachten. Afwachten tot hij weer in de fietsmand mag, want dat staat garant voor wat leuks!

Met de zware regenval van de afgelopen dagen had Tommy niet altijd evenveel zin om uitgelaten te worden, wat resulteerde in zeer korte uitlaatbeurten. Het gevolg was ook dat Tommy maar een keer dacht: ik doe het wel even binnen want buiten word ik nat.

Als er iets is waar Tommy (nog?!) grote hekel aan heeft dan is het wel alleen zijn. Niets is veilig: Wc-papier, handdoeken, theedoeken etc. worden allemaal de kamer in gesleept terwijl hij daar normaal gesproken geen oog voor heeft. Alhoewel het de laatste tijd een stuk beter gaat, wordt het door hem nog steeds als een onprettige situatie ervaren. Om de pijn wat te verzachten krijgt hij altijd wat lekkers om hem even bezig te houden als hij alleen wordt gelaten. Uit onderzoek blijkt dat hij de eerste 10 minuten nog loopt te piepen, maar daarna zijn mand in gaat en/of de genoemde kattenkwaad gaat uithalen. Daarentegen staat wel dat het onthaal bij thuiskomst een groot feest is!

Inmiddels weten wij ook dat het niet verstandig is om net voordat hij uitgelaten moet worden, even het huis te verlaten. Twee minuten is voldoende om een plas achter te laten. Ook de deur naar de slaapkamer per ongeluk open laten, hebben wij inmiddels  afgeleerd: de kleren liggen anders over het hele huis verspreid.

Tommy gaat nog regelmatig op zijn rug liggen voor andere honden die hij nog niet helemaal goed kent. Natuurlijk is dat prima, maar hij moet toch leren dat hij dat niet bij elke hond hoeft te doen. Neem nu als voorbeeld zijn neefje, twee maanden jonger, bij ons in de wijk: ook daar gaat hij voor op zijn rug liggen. Op zich niet zo vreemd als je zijn bijnaam weet: macho! De foto's van Tommy met zijn vriendje Scotty staan bij de foto's van deze week.

Om eens te zien hoe Tommy reageert op een groot stuk appel (in plaats van in kleine stukjes gesneden), hebben we maar eens de proef op de som genomen. In eerste instantie wordt na een korte inspectie het stuk appel genegeerd. Als wij hem nogmaals attenderen op de appel gaat hij er toch maar op zitten kauwen. Vervolgens wordt in tien minuten tijd het hele stuk weggewerkt.