Amersfoort – Voorthuizen

5 – 1 – 2004                         

Een nieuwjaar met nieuwe kansen. Nu heeft iedere dag dezelfde mogelijkheid gelukkig en zelfs ieder moment. Vandaag afscheid nemen van de vakantie. Als ik met de bus langs school rijd net, zie ik de meute binnenstromen. Ik hoef nog even niet. Nog nadruppelend zit ik in de bus naar Utrecht. Keurig alles op tijd gepland, maar dan vind ik mijn hoofdband en handschoenen niet. Dus toch hollend naar de bus. Hij reed al. Ik kon nog net op het raam kloppen. Nu gaat alles weer volgens schema. Hanny was al volop in de running. De kerstboom ligt buiten, de ballen staan weer in dozen boven op zolder. De ramen zijn gezeemd. Als ik vanavond thuis kom is alles weer verlost van de kerstsfeer. Kerst is leuk, maar het moet niet te lang duren

9.30 Amersfoort , door de oude binnenstad. Op maandagmorgen. Voor velen is het de eerste werkdag in dit nieuwe jaar. Veel winkels zijn op maandag gesloten. Dit moment heeft zijn eigen sfeertje. Echt het maandagmorgengevoel ten top. In het Heiligerbeekpark even nippen aan mijn koffiebekertje. Het is iets groter dan een borrelglaasje en je houdt het op dezelfde manier vast. De nipjes smaken me goed. Zo heeft ieder drankje zijn eigen tijd en eigen plek. In dit oude park zijn wat oude beuken weggezaagd. De andere beuken uit de groep zijn met juten doeken omwikkeld. De tere dunne bast kan niet tegen het nu tot ze doordringende zonlicht.

Mijn treintaxikaartje had ik willen omwisselen. Het is een jaar geldig na de eerste tariefsverhoging. Dat was dus 1 januari 2003. Ik ben 4 dagen te laat. Volgende week heb ik het echt nodig tussen Stroe en Hoenderloo bij Radio Kootwijk. Ik kan daar zo de pest over hebben 3,50 €. Met de aanschaf van nieuwe dingen let ik eigenlijk nooit zo op de prijs, maar als iets zijn doel mist, vind ik dat zonde. Dat is de grondgedachte van zondigen : het is zonde. Mijn mobieltje heeft nog een beltegoed van 19 €. Ik moet dat binnen 4 dagen opwaarderen anders vervalt dat ook. Dan staat er 50 € aan beltegoed. Zo moet ik gewoon extra gaan bellen. Ook dat gaat tegen mijn gevoel in. “Ja, ons Zeeuwen zien zûnig”of “wij hebben de oorlog meegemaakt”. Overigens vind ik het geen slecht eigenschap. Dat vind ik wel van het woord “Vrekkig”. Maar als je zuinig bent ga je met zorg om met je spullen. Een vrek hoeft die zorg niet te hebben, die wilt alleen het bezit voor zichzelf.10.15 Ik zit heerlijk relaxed op een bankje in het park in Amersfoort. Maandag morgen vroeg – om tot rust te komen –

11.20 ben ik verlost van Amersfoort. Dit stuk de stad uit liep ik eerder met het Streekpad Utrecht, want dat volgt ook de Heiligerbeek. Maar nu via het Valleikanaal kom ik toch los van de bebouwing.

Nu omgeven door weilanden met eiken, berken en elzen. Echt de Gelderse Vallei. Het verkeersbord voor me staat op een passerpunt. De cirkel van 4 km raakt Amersfoort, Hoevelaken en Achterveld (als de wegen hemelsbreed zouden lopen).

De afgelopen dagen veel achter de computer. Via Google heb ik Conrad Rudolpf gevonden ( die Amerikaanse professor Kunstgeschiedenis die ik ontmoette tijdens de wandeling richting Santiago de Compostella) Ik heb hem gemaild en foto’s gestuurd van ons toen en ben benieuwd naar zijn reactie. Hij heeft mijn adres en mag me best zijn volgende maand te verschijnen boek over deze pelgrimage sturen)

Op Internet is echt alles te vinden. Over Hans Warren is een aparte site, waar alles over hem verzameld is. Ik heb thuis enorm veel informatie in boeken en tijdschriften. Ik heb mijn best gedaan om dat digitaal te ontsluiten, zodat ik het weer terug kan vinden. Maar waarom zou ik al die dozen met tijdschriften bewaren, als ik met Google alles ook terug kan vinden. Alles is op Internet.

12.00 Ik volg een tijdje de Barneveldse Beek. Helaas een gekanaliseerde beek, maar het onverharde pad loopt prima. Het is mooi begroeid met eiken , beuken en struiken. Mijn gevoel zegt dat ik hier eerder was maar dat kan ik niet hard maken. Er zullen vast wel vergelijkbare wegen hier lopen. Een sirene gaat ter controle of hij het doet. Ik hoor er meer. In heel Nederland klinken nu de sirenes 13.21 Ter Schuur. De zon probeert door te breken. Net de snelweg A2 gepasseerd en bus 102  naar Amersfoort passeert me. Het blijft Gelderse Vallei. In mijn gedachten loop ik  het marskramerpad terug. Het is iedere keer een ander landschap. Vorige keer de Utrechtse Heuvelrug en volgende keer de Veluwe. Leuk die afwisseling.

13.50 Net las ik denk van de maïsstoppels verlost te zijn zie ik ze door de bosrand heen. Ik zit nog steeds in de vallei dus. De zon is weer toegedekt. De lucht betrekt, maar het is warm. Wel blijft het vliesje ijs liggen. Wat verder kom ik bij het paarse stuk op de kaart. Het is helemaal Pijpestrootje en geen plukje heide. De boszoom maakt de wandeling afwisselend. Twee marskramers tegengekomen. Ze zijn herkenbaar aan het boekje. Weer wat verder heeft men zijn best gedaan de successie wat terug te zetten. De vruchtbare bovenlaag is verwijderd. Nu is er kaal zand en plasjes. Dit kan weer mooi worden. Het weiland naast de heide komt vast in de toekomst aan de beurt als de regering weer wat centen heeft. Het blijft tuinieren. De Heidemaatschappij heeft eerst van de heide (toen heette dat nog woeste grond) bouwland gemaakt en nu maakt ze er weer heide van.

Ik ben net te laat voor de goede bus. Maar de bus naar de andere kant  (Harderwijk) haal ik wel. Bij het station moet mijn bus voor mijn trein wachten. Ik ben dus een half uur te vroeg.