Marskramerpad

Klarenbeek - Bathmen

9 – 2 – 2004

Nu naar Apeldoorn – Klarenbeek. Ik ben wat laat aan de start en ik moet ver. Mogelijk kan ik in Deventer een stukje bussen. Mijn planning zegt dat ik in twee keer de eindjes aan elkaar kan knopen. In Apeldoorn blijkt de stoptrein naar Zutpfen niet in Klarenbeek te stoppen. Ik moet nog een half uurtje wachten. Dan begint het me te dagen wat de reisplanner voor me uitrekende. Ik had de 287 naar de Lekbrug moeten nemen en dan de snelste verbinding naar Utrecht dan had ik wel de trein van 7 voor 9 kunnen halen en zo de trein naar Klarenbeek. Ik had ook niet zo eigenwijs moeten zijn.

Rond 11.00 uur ga ik op pad. Gelijk met me is een medewandelaar uitgestapt. Hij loopt voor me, maar al vlot zijn we elkaar kwijt. De eerste sneeuwklokjes tussen de sneeuwvlokjes. Net is er weinig gevallen. Een mooi stuk bos laat zich van af een hoger gelegen dijkje bekijken. Nog even en dan kleurt het Larixbos weer larixgroen. Een mossenbos. De lucht is blauw. Eigenlijk volgt het pad de hele tijd een dijk. Mooi ligt het in het struweel ingebed.

Een nieuw landschap komt in beeld – het IJsseldal. Ik zie het Hooge Huis of Slot Nijenbeek waar ik eerder langs de IJssel liep naar Wilp. Zo volg ik de prachtige dijkenroute verder. Maar bij Huize de Pol ben ik niet welkom. Daar is de route omgeleid. Men mag van mij de eigenaar extra belasten. Dan over de zomerkade naar Deventer. Het water staat hoog. Het pontje zal dus vast niet varen. Onderweg kom ik veel vogelaars tegen. Ik meen ook iemand die ik wel eens in de Schaapskooi heb gezien bij het Vogeljaar. Drie Nonnetjes mannen vliegen verder weg.

Dan net voor Deventer een mooie houtzaagmolen. Zonde, ik neem het, realiseer ik me later, alleen digitaal mee. 15.00 Deventer. Te vroeg om te stoppen en de aansluiting van de twee stukken zal de volgende keer te ver worden. Dus het stukje door de stad bussen, want dat is ook niet leuk. Op het station tref ik gelijk de goede bus Schalkhaar en de Zandbelterbrug. Het hier tussen gelegen stuk is een rechte streep van het Overijsselskanaal. Vanuit de bus zie ik een prachtige regenboog, maar dan breekt de hel los. Hagel en natte sneeuw. Dit mis ik gelukkig. Als ik uitstap zit ik in het staartje van de bui. Ik hul me toch maar in mijn regenpak.

De draad – de markering wordt weer opgepakt. Dat sprongetje met de bus is ook een sprong in een ander landschap. Weer zand en bos en lange rechte zandbanen. Ik ben weer in de Achterhoek. Om 18.15 vertrekt mijn bus in Lettele. Het is nu 15.45 uur ik heb nog 2 uur voor 3 km. Kortom ik had beter een halte eerder kunnen uitstappen in Schalkhaar. Om 16.15 ben ik in Lettele. Als ik vraag of ik dezelfde bus bij de Oude Molen kan oppikken, zegt men dat ik beter door kan lopen naar Bathmen, want daar zijn de verbindingen frequenter.
Als het begint te regen vind ik gelijk een paraplu. Kijk, dat is nu handig! Hij lijkt stuk, maar dat is snel verholpen. Alleen wat moet ik ermee als het droog wordt. Het is een goede en door hem mee te nemen heb ik hem me toegeëigend. Ik gooi in principe nooit iets weg. Dus meenemen. Ik kan hem hooguit in de trein vergeten. De bus in Bathmen komt over een half uur, maar dat is nog 45 minuten eerder dan in Lettele.

vervolg wandeling

terug index marskramerpad      terug naar wandelinken