Eindelijk kunnen ze uitgeplant worden. Het is precies een jaar geleden dat ik heel fout en stout een bol met besjes op het eiland Herm heb geplukt. De hele winter en voorjaar in kweekbakjes gestopt, maar zonder effect. In de tuinkasjes buiten begon er wat te groeien. Na herpotten in de zomer begon een groot aantal besjes uit te komen met groen (grasachtig) blad. Nu buiten geplant. We zullen zien wat het wordt.

De plantjes slaan aan, vooral de al wat grotere exemplaren zijn flink gegroeid (20 cm). Het vermoeden door het lezen in de boekjes is dat ik een Iris heb geplukt, en vermoedelijk een Foetidissima (of mogelijk toch een Pseudacorus).

De planten groeien flink door. Maar ik weet nog steeds niet wat het nu echt is.

Eén van de irissen begint te bloeien en nu zou ik wat beter kunnen bepalen wat het is. Met wat schaamrood op de kaken heb ik een collega (ex-bioloog) gevraagd of hij mijn foute aanwinst kon determineren. Hij kent immers elke wilde Nederlandse orchidee bij (roep)naam. Zijn VU-vriendjes hebben toen geconstateerd dat er hier echt sprake was van een Iris Sibirica. En ja, ik ga geen specialisten tegenspreken.

De drie bloemen hebben allemaal een zaaddoos gekregen. Die zijn inmiddels opengesprongen en hebben oranjerode besjes. Bij één van deze dozen zijn inmiddels de besjes eruit gevallen. Deze ga ik ook weer kweken. Ik hoop dat ik dan mijn slechte daad straks te niet kan doen, door ze volgend jaar op Herm te herplanten. De kanaaleilanden waren ons toch al bevallen in 1997, en dat was niet (alleen) vanwege het daar heersende belastingklimaat.

Als je geen onzin wil verkondigen controleer je periodiek je eigen of elders verkregen aannames. Zo ook met de iris uit Herm. Inmiddels heeft het eiland een eigen website (zie hier) met daarop ook een pagina over de lokale flora. En ja hoor, ook de door mij gevonden iris staat daar vermeld. In het engels heet deze iris, de Gladdon (maar ook wel stinking iris, stinking gladwin, roast beef plant, Gladwyn of de Gladdon iris). En dat zijn allemaal namen voor de Iris Foetidissima. Klopte mijn aanname in 1998 dus toch, en natuurlijk is weer aangepast op de postzegeltuin website.

De besjes van 2 jaar geleden zijn afgelopen winter pas uitgekomen. Inmiddels heb ik in 2 bakken op het dakterras de irisjes uitgeplant (zie aldaar). Eén deel staat hierdoor vanaf het begin van de middag in de volle zon en het andere deel staat op het zuidwesten. Zo is het experiment compleet. Immers er staan nu irissen in de complete schaduw (D6/C7 achtertuin), in de ochtendzon (D1 achtertuin) en zelfs in het water (bak D1 achtertuin).