Tocht naar Roemenië april 2027

In januari 2024 adopteerden wij Buck bij SOS Dogs.
Voor Buck waren er Bars, Dougall en Tövi. Drie honden waar wij vele kilometers mee hebben gemaakt. Die een onmisbaar onderdeel vormden van ons leven. Na het afscheid van onze laatste hond Tövi (na vijftien mooie jaren) was er lange tijd geen plek voor een nieuwe huisgenoot.
Maar wandelen zonder hond, bij thuiskomst geen viervoeter die je enthousiast begroet, die naast je op de bank ligt met zijn kop op je knieën, die… ik kan doorgaan met opsommen. Dat gemis werd te groot.

Bij het zoeken naar een nieuwe hond stuitte ik op de site van SOS Dogs, zag Buck en was verkocht. Een grote harige stuiterbal. Maar hij had ook een rugzak. En wat ik bij Buck zag, zag ik ook bij de jongeren in Mexico. Een rugzak met nare gebeurtenissen is niet zomaar leeg te maken. Buck vond het allemaal niet makkelijk. Buiten wandelen aan de riem, verkeer, visite. Hebben wij te snel stappen gezet? We gingen op individuele training met Buck. Kregen trainingsschema’s en gingen daarmee aan de slag. Buck hechtte zich aan mij maar andere mensen bleven eng. De omgeving was te druk voor hem.
Ik werd ziek, en we konden het programma niet verder volgen en moesten Buck terugplaatsen bij SOS Dogs. Nicole en Petra hadden begrip en hebben ervoor gezorgd dat Buck een nieuw thuis vond waar het wel lukte.

Na de periode in het ziekenhuis en rustig aandoen ging ik weer naar Mexico. Ik zag daar met eigen ogen de impact die een dier kan maken op jongeren. Ik zag hier bijvoorbeeld hoe jongeren de hond van Father Felipe koesteren, met het dier spelen, hem knuffelen en troost vinden. Bijna alle jongeren willen graag, wanneer ze in de toekomst zelfstandig wonen, een huisdier, de meeste van hen het liefst een hond. Toen ik hen vertelde over SOS Dogs en over wat er gebeurd was, kwamen wij die avond al pratend op het idee. De jongeren gaven aan dat zij heel graag iets wilden betekenen voor de zwerfhonden. Wat als zij nu een tekeningen zouden maken van hun lievelingsdier en wij die tekeningen in Nederland zouden verkopen?



Omdat ik zelf graag wandel, kwam daar al snel een tweede idee bij: zou ik niet een sponsortocht kunnen lopen? Op die manier kunnen we deels geld ophalen voor de creatieve projecten van NPH en deels voor SOS Dogs.


We praatten tot in de late uurtjes en het idee was geboren. Ik ben hard aan het trainen, het jaar 2026 gaan we sponsors zoeken, de jongeren in Mexico gaan tekeningen maken van hun lievelingsdier en die gaan we exposeren en verkopen. En via de blog houden we u op de hoogte van nieuwe initiatieven. Want we willen veel geld ophalen voor deze twee doelen!