- Geschreven
door: Berthie Hamelers-Hulst
- Melodie:
Wild Rover
- Wie dèks höbbe veer
neet gezag tegenein:
- "'n
Hulst-reünie waor toch bès wel ins fein".
- Dat weurd wel gezag,
meh 't kump d'r noets vaan,
- en allein op
begraffenis zuut me zich daan.
-
- Refrein: Meh noe zien
veer same,
- 'n iew later, dat
wel,
- um de broelof te
viere,
- vaan Sjaakske en Nel.
-
- Us reünie kraog 'n
histories impuls
- door Cornelia Rondags
en Jacobus Hulst.
- Die trouwde in
Wolder, zoe'n hoonderd jaor trök,
- op de Louwberreg dao
voonte zie hun gelök.
-
- Refrein: En noe zien
veer same enz.
-
- Merie woort gebore,
wat waore ze blijj,
- meh toen kaom
veertien kier nog zoe'n grummelke bijj.
- Veer jonges, veer
meitskes woorte groet gebrach,
- en hijj zit 't
rizzeltaat daan vaan die ach!
-
- Refrein: Want noe
zien veer same enz.
-
- Us awwers die heele
vaan zaank en meziek,
- al waore ze errem, ze
voolte zich riek.
- Ze späölde kemedie,
ze hadde plezeer,
- en veural same zinge
dat dooge ze geer.
-
- Refrein: Daorum zien
veer same enz.
-
- Mèt veurdrach en
leedsjes zien veer groet gebrach,
- dat geve veer door
aon 't volgend geslach,
- en haw dat in iere,
wat ich uuch vertèl,
- want dat is eur
erfdeil vaan Sjaakske en Nel.
-
- Refrein: Dus noe zien
veer same enz.