3. Het spoor van Quesnoy / Een keten van Quesnay's

Donderdag 10 juli.

We trekken verder. We realiseren ons plotseling, dat we gisteren in Le Quesnoy direct richting Estreboeuf zijn afgeslagen, waardoor we verder niets van het dorp gezien hebben. We rijden er dus nog maar een keer doorheen. Het blijkt Quesnoy-Le Montant te heten.

Maar er is daar ook nog een Le Quesnoy-La Gare dat in de diepte ligt. We duiken dus meteen die diepte in, zodat we vergeten een foto van het dorpsplein van "Le Montant" te nemen.
We zien het Stationnetje van "La Gare" tussen de bomen door (foto 3) en rijden om, om het vanaf het stationspleintje te kunnen fotograferen.

Er komt een heer naar buiten die vraagt wat dat mot. Ik hou van stations, en hij nodigt ons uit om binnen een kijkje te komen nemen. Het is niet meer als station in gebruik doch als woning, maar alleen de bovenverdieping, want beneden laat hij het zoveel mogelijk in tact en beoefent er zijn spoorhobby.

Terwijl hij ons ook buiten rondleidt (foto 4, 5 en 6) vertel ik ook over mijn andere hobby: de familie Quesney.

Daar weet hij meer van: "Dat is een keten van Quesnay's (une chaîne de Quesnay's) die allemaal hugenoot zijn geworden."
Hij spreekt over de Franse "godsdienstoorlogen" (zo hebben wij ze nooit genoemd). Hij vertelt dat Quesnay eigenlijk "eik" (chęne) betekent, hetgeen de veronderstelling van Tom van Kregten bevestigt; maar dat zullen we hierna nog veel vaker horen, in nog uitvoeriger vorm.

Vorige pagina

Volgende pagina