20. Le Quesnay bij Triquerville
(Woensdag 16 juli)
Triquerville, een dorp tussen bergen en dalen, hier moet het in de buurt zijn, doch zelfs Triquerville, met kerk, staat niet aangegeven. Recht door eruit, weer terug, rechts-af, Oostwaarts en maar vragen. "Hier is het" (notabene in Triquerville). Maar de man, vrachtwagenchauffeur, is daar zelf met vacantie. We rijden eruit en op een T-kruising verderop staat tegen een hoge, doch niet zo steile wal aan, waar we tegenaan rijden, een bordje "Le Quesnay" (geen richtings- maar aanduidingsbordje:
foto 48).
Geen huis te bekennen, alleen in de verte een schuur. Verder bos. Iets verderop een zijweggetje steil omhoog het bos in, richting Oost.
We weten dat we nu op de Seine-helling zijn tegenover Le Quesnay bij Vatteville, waar we twee jaar geleden zijn geweest. We zouden dat vanaf hier dus ergens moeten kunnen zien. We rijden dus rechtsaf naar beneden, naar het Zuiden. Pas aan de Seine is er een uitzichtsplek, zien Vatteville liggen, maar te ver weg om iets te kunnen onderscheiden.
20. (vervolg)
Naar Quevilly
Na het eten in St.Maurice-d'Etelan, in een verlopen
dorpskroeg, die gesloten is maar voor ons wordt geopend, en die enorm duur blijkt te zijn (EEN kaal, dun filetje zalm op een enorm bord waarop het belachelijk klein leek: NFF 90.- p.p. met een paar blaadjes sla apart NFF.18.- p.p.), is het weer er niet beter op geworden; echt stadsweer.
Dus naar Rouen. Eerst Petit Quevilly, waar we nog nooit zijn geweest. We volgen het bord St.Julien (bijzonder monument). Aan het eind van een avenu links af een beetje de hoogte in. Daar staat
de kerk "Saint Juliën" van Quevilly, van de Quesnay's, vlak bij een ziekenhuisingang tussen de moderne flats (foto's
49,
50,
51 en
52).
Vorige pagina
Volgende pagina